Útlegðardómar menningar-Elítunnar margfalt svæsnari en nokkurt krepputak! Benedikt S. Lafleur skrifar 3. mars 2009 15:52 Ekki ætla ég hér að gera lítið úr afleiðingum efnahagskreppunnar. Fjölmargir missa vinnuna, tapa jafnvel aleigunni, ævisparnaði, fjölskyldur flosna upp og flest fyrirtæki eiga í vandræðum. Þó er því spáð að innan tveggja ára megi glytta í batahorfur. Sumir vilja nota tækifærið nú til að gera varanlegar stjórnsýslubreytingar til að uppræta rætur vandans. Sjálfur er ég í þeim flokki. Á sama tíma hvet ég til allsherjaruppgjörs á öllum sviðum þjóðlífsins. Í alltof langan tíma hefur ósýnilegur hópur manna, sem mig langar að kalla hér menningar-Elítuna, ráðið lögum og lofum í menningargeiranum. Elíta þessi ræður hvaða listamenn eiga möguleika á viðurkenningu og listamannalaunum, hverjir geta fengið styrki, hvort bækur rithöfunda séu tilnefndar til verðlauna, hvort og hvaða listaverk hljóta gagnrýni o.s.frv. Verst af þessu öllu er þó það að m-Elítan getur haft áhrif á það hvort listamaður og verk hans lifa yfir höfuð af. Það skiptir þá ekki öllu máli hvort það er góðæri eða hart í ári, listamaður sem virtur er að vettugi, (eins og nú tíðkast), ellegar lagður í einelti, jafnvel gerður útlægur, (eins og áður tíðkaðist), sá hinn sami á oftar en ekki erfitt uppdráttar eftir það. Ég þekki afbragðs listamenn sem skrimta með naumindum af því að selja verk sín. Sumir njóta vissrar hylli almennings en fá hvergi pláss í söfnum og þar af leiðandi hvorki krítík né þann viðurkenningarstimpil sem þarf til að fanga athygli kaupenda. Þessir listamenn, sumir snillingar, kippa sig ekki upp við kreppuna nú: Þeir hafa aldrei þekkt annað! Nú þegar góðærið er á undanhaldi rís m-Elítan upp og fagna því að mammonsskeiðinu sé lokið. Hún hrópar: Niður með kapítalismann og upp með ríkið! Hún þykist berjast fyrir jafnrétti en viðheldur í raun kerfi þar sem hún hefur töglin og haldirnar. Óréttlátt launakerfi listamanna er afsakað með fjársvelti. Í framkvæmd virkar kerfið alltof oft á einhvern hátt svona: Rithöfundur sem enginn les og skrifar sína fyrstu bók fær laun í sex mánuði á meðan annar sem margir þekkja og hefur skrifað allt upp í 20 bækur fær engin laun. Sá fyrsti hefur potað sér áfram í gegnum stórt forlag, hinn síðarnefndi hefur kannski engan áhuga á því. Sá fyrri á mjög langt í land með að skapa þjóðinni tekjur af verkum sínum, sá seinni er miklu nær því marki. Samt fær hann engan stuðning. M-Elítan getur auðvitað haldið áfram óbreyttri stefnu og murrkað lífið úr nýjum frumkvöðlum og listsnillingum. Til eru æði margir listamenn sem hafa verið gerðir útlægir úr listaheiminum. Sá frægasti er Finnur Jónsson, sem Evrópa taldi í hópi bestu myndlistarmanna heims, eins og Kandinsky og Paul Klee. Hann naut aldrei stuðnings yfirvalda hér, var meinuð þátttaka í samsýningum íslenskra listamanna erlendis þó hann lifði góðu lífi á list sinni og seldi sum verk sín í útlöndum fyrir ótrúlegar upphæðir. Aðrir fóru mun verr út úr ofsóknunum. Rithöfundar, skáld og aðrir listamenn, bæði dánir og núlifandi. Það er of langt mál að telja þá alla hér: Eggert Guðmundsson, Ásgeir Bjarnþórsson, Jutta Devulder, Nína Sæmundsson, Ólafur Túbals, Einar Hákonarsson, Kristmann Guðmundsson, Indriði G. Þorsteinsson, Gunnar Dal og fjölmargir fleiri. Frægar eru nú sögur af þekktum meisturum sem greiddu bankamönnum skuldir sínar með ódauðlegum verkum, til eru enn fleiri sem hafa og treina enn lífið í krafti vöruskipta. Kannski að slík viðskipti komist aftur í tísku í kreppunni. Á meðan getur Hin Ósýnilega menningar-Elíta sofið róleg með góða samvisku, alveg eins og útrásarvíkingarnir og stjórnmálamennirnir sem Hún gagnrýnir hvað harðast um þessar mundir, Hún er nefnilega í senn gagnsæ og áþreifanleg, ósýnileg og valdamikil, enginn fær nokkurn tíma að kjósa um Hana þó áhrifa Hennar gætir í öllu litrófi stjórnmálanna, Hún veit allt um alla en enginn veit neitt um Hana, Hún gagnsýrir allt þjóðfélagið og nær meira að segja langt út fyrir landsteinana. Þegar allt kemur til alls er Hún ein stór óræð gáta sem ég eftirlær ykkur, lesendum góðum, að ráða í það sem eftir lifir árs. Ef ykkur tekst að ráða hana megið þið gjarna deila með mér lausninni. Góðar stundir! Greinarhöfundur er sjálfstætt starfandi listamaður. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Alræmdur faðir stígur fram Atli Heiðar Gunnlaugsson Skoðun Lýðræðislegt, sanngjarnt, gott Alex Leó Kristinsson Skoðun Halldór 23.05.2026 Halldór Dagur og Diljá - dómur er fallinn Halldór Jörgen Olesen Skoðun Hvað myndir þú gera við auka milljón á ári? Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Líffræðileg fjölbreytni og sveitarfélög Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir,Skúli Skúlason Skoðun Það er gott að vera kristinn, en slæmt þegar fáfræðin fær að ráða för María Gunnarsdóttir Skoðun Hundrað milljarða loforð Dags Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Enginn kaus Bjarna eða Brynjar Gunnar Salvarsson Skoðun Galin skattheimta ríkisstjórnarinnar Bjarnheiður Hallsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Friður á Segulfirði Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Vindorkan – ný fjármálabóla í ríkjum ESB? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Skipulag, ábyrgð og meirihlutamyndun Marta Rut Ólafsdóttir,Lárus Jónsson skrifar Skoðun Enginn kaus Bjarna eða Brynjar Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Hvað myndir þú gera við auka milljón á ári? Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Galin skattheimta ríkisstjórnarinnar Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Fyrst upplýsingar og stöðugleiki, svo má kjósa Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Króatar og ávextir ESB-aðildar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Þegar hlutverkin deyja og sjálfið vaknar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Dagur og Diljá - dómur er fallinn Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Styrkur í fjárfestingu í sjávarútvegi Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Það er gott að vera kristinn, en slæmt þegar fáfræðin fær að ráða för María Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Alþjóðasamstarf í umhverfismálum er ekki háð Evrópusambandsaðild Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Norður-Kórea, íslensk stjórnmál og raunveruleikinn Mía Marselína Alexa Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Stóreflum námsefnisgerð í íslenska skólakerfinu Magnús Þór Jónsson,Steinn Jóhannsson skrifar Skoðun Hundrað milljarða loforð Dags Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Líffræðileg fjölbreytni og sveitarfélög Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir,Skúli Skúlason skrifar Skoðun Nokkur orð um einföldun eftirlits Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fólkið fær að ráða för Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Alræmdur faðir stígur fram Atli Heiðar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Lýðræðislegt, sanngjarnt, gott Alex Leó Kristinsson skrifar Skoðun Nei, ég vil ekki vinna með þér! Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Þrefölda svipa verðtryggingar á Íslandi Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver borgar brúsann? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvaða áhrif hefði ESB-aðild á verðbólguna? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Er aithingi.is hættulegt lýðræðinu? Kristján Logason skrifar Skoðun Rafbyssugríman er fallin Þórhildur Sunna Ævarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju upplifa sumir kjósendur fjarlægð frá Samfylkingunni? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Launastefna Seðlabankans: Hverjir sitja eftir? Ingvar Freyr Ingvarsson,Sigrún Brynjarsdóttir skrifar Skoðun Ár í eldlínunni Einar Bárðarson skrifar Sjá meira
Ekki ætla ég hér að gera lítið úr afleiðingum efnahagskreppunnar. Fjölmargir missa vinnuna, tapa jafnvel aleigunni, ævisparnaði, fjölskyldur flosna upp og flest fyrirtæki eiga í vandræðum. Þó er því spáð að innan tveggja ára megi glytta í batahorfur. Sumir vilja nota tækifærið nú til að gera varanlegar stjórnsýslubreytingar til að uppræta rætur vandans. Sjálfur er ég í þeim flokki. Á sama tíma hvet ég til allsherjaruppgjörs á öllum sviðum þjóðlífsins. Í alltof langan tíma hefur ósýnilegur hópur manna, sem mig langar að kalla hér menningar-Elítuna, ráðið lögum og lofum í menningargeiranum. Elíta þessi ræður hvaða listamenn eiga möguleika á viðurkenningu og listamannalaunum, hverjir geta fengið styrki, hvort bækur rithöfunda séu tilnefndar til verðlauna, hvort og hvaða listaverk hljóta gagnrýni o.s.frv. Verst af þessu öllu er þó það að m-Elítan getur haft áhrif á það hvort listamaður og verk hans lifa yfir höfuð af. Það skiptir þá ekki öllu máli hvort það er góðæri eða hart í ári, listamaður sem virtur er að vettugi, (eins og nú tíðkast), ellegar lagður í einelti, jafnvel gerður útlægur, (eins og áður tíðkaðist), sá hinn sami á oftar en ekki erfitt uppdráttar eftir það. Ég þekki afbragðs listamenn sem skrimta með naumindum af því að selja verk sín. Sumir njóta vissrar hylli almennings en fá hvergi pláss í söfnum og þar af leiðandi hvorki krítík né þann viðurkenningarstimpil sem þarf til að fanga athygli kaupenda. Þessir listamenn, sumir snillingar, kippa sig ekki upp við kreppuna nú: Þeir hafa aldrei þekkt annað! Nú þegar góðærið er á undanhaldi rís m-Elítan upp og fagna því að mammonsskeiðinu sé lokið. Hún hrópar: Niður með kapítalismann og upp með ríkið! Hún þykist berjast fyrir jafnrétti en viðheldur í raun kerfi þar sem hún hefur töglin og haldirnar. Óréttlátt launakerfi listamanna er afsakað með fjársvelti. Í framkvæmd virkar kerfið alltof oft á einhvern hátt svona: Rithöfundur sem enginn les og skrifar sína fyrstu bók fær laun í sex mánuði á meðan annar sem margir þekkja og hefur skrifað allt upp í 20 bækur fær engin laun. Sá fyrsti hefur potað sér áfram í gegnum stórt forlag, hinn síðarnefndi hefur kannski engan áhuga á því. Sá fyrri á mjög langt í land með að skapa þjóðinni tekjur af verkum sínum, sá seinni er miklu nær því marki. Samt fær hann engan stuðning. M-Elítan getur auðvitað haldið áfram óbreyttri stefnu og murrkað lífið úr nýjum frumkvöðlum og listsnillingum. Til eru æði margir listamenn sem hafa verið gerðir útlægir úr listaheiminum. Sá frægasti er Finnur Jónsson, sem Evrópa taldi í hópi bestu myndlistarmanna heims, eins og Kandinsky og Paul Klee. Hann naut aldrei stuðnings yfirvalda hér, var meinuð þátttaka í samsýningum íslenskra listamanna erlendis þó hann lifði góðu lífi á list sinni og seldi sum verk sín í útlöndum fyrir ótrúlegar upphæðir. Aðrir fóru mun verr út úr ofsóknunum. Rithöfundar, skáld og aðrir listamenn, bæði dánir og núlifandi. Það er of langt mál að telja þá alla hér: Eggert Guðmundsson, Ásgeir Bjarnþórsson, Jutta Devulder, Nína Sæmundsson, Ólafur Túbals, Einar Hákonarsson, Kristmann Guðmundsson, Indriði G. Þorsteinsson, Gunnar Dal og fjölmargir fleiri. Frægar eru nú sögur af þekktum meisturum sem greiddu bankamönnum skuldir sínar með ódauðlegum verkum, til eru enn fleiri sem hafa og treina enn lífið í krafti vöruskipta. Kannski að slík viðskipti komist aftur í tísku í kreppunni. Á meðan getur Hin Ósýnilega menningar-Elíta sofið róleg með góða samvisku, alveg eins og útrásarvíkingarnir og stjórnmálamennirnir sem Hún gagnrýnir hvað harðast um þessar mundir, Hún er nefnilega í senn gagnsæ og áþreifanleg, ósýnileg og valdamikil, enginn fær nokkurn tíma að kjósa um Hana þó áhrifa Hennar gætir í öllu litrófi stjórnmálanna, Hún veit allt um alla en enginn veit neitt um Hana, Hún gagnsýrir allt þjóðfélagið og nær meira að segja langt út fyrir landsteinana. Þegar allt kemur til alls er Hún ein stór óræð gáta sem ég eftirlær ykkur, lesendum góðum, að ráða í það sem eftir lifir árs. Ef ykkur tekst að ráða hana megið þið gjarna deila með mér lausninni. Góðar stundir! Greinarhöfundur er sjálfstætt starfandi listamaður.
Líffræðileg fjölbreytni og sveitarfélög Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir,Skúli Skúlason Skoðun
Skoðun Það er gott að vera kristinn, en slæmt þegar fáfræðin fær að ráða för María Gunnarsdóttir skrifar
Skoðun Norður-Kórea, íslensk stjórnmál og raunveruleikinn Mía Marselína Alexa Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Stóreflum námsefnisgerð í íslenska skólakerfinu Magnús Þór Jónsson,Steinn Jóhannsson skrifar
Skoðun Líffræðileg fjölbreytni og sveitarfélög Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir,Skúli Skúlason skrifar
Skoðun Nokkur orð um einföldun eftirlits Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Launastefna Seðlabankans: Hverjir sitja eftir? Ingvar Freyr Ingvarsson,Sigrún Brynjarsdóttir skrifar
Líffræðileg fjölbreytni og sveitarfélög Rannveig Magnúsdóttir,Ragnhildur Guðmundsdóttir,Sæunn Júlía Sigurjónsdóttir,Skúli Skúlason Skoðun