Jól á framandi slóðum

„Þetta var allt öðruvísi upplifun,“ segir Eydís Rún Jónsdóttir. Hún eyddi síðustu jólum í borginni Feira de Santana í Brasilíu, þar sem hún var skiptinemi. „Við settum upp jólatré í byrjun desember en eftir það var eiginlega enginn jólaundirbúningur hjá fjölskyldunni fyrr en á aðfangadag.

Þá fórum við í matarboð til frænku minnar þarna úti þar sem stórfjölskyldan kom öll saman,“ segir hún. Ekki mátti hefja hátíðarhöldin fyrr en á miðnætti. „Allir mættu með lítinn pakka, dreginn var miði og hver og einn fékk eina gjöf. Svo var sungið og spilað á harmonikku fram eftir nóttu; það var steikjandi hiti enda hásumar.“

Eydís tók sig þó til á Þorláksmessu, þegar fjölskyldan hennar var farin að sofa, og skreytti húsið að innan. „Það var nokkuð sem þau höfðu aldrei upplifað, þau hágrétu og fannst þetta alveg æðislegt.“ Eydís segir marga ættingjanna hafa ferðast í marga klukkutíma til að eyða jólunum saman. „Þetta snerist meira bara um kærleikann og að njóta tímans saman, ekkert jólastress eins og hér á Íslandi.“

Sandra Espersen bjó í Abú Dabí í Sameinuðu arabísku furstadæmunum jólin 2007 þar sem hún vann sem flugfreyja. „Þar eru þetta bara venjulegir dagar og ekkert sérstakt. Maður kemst ekki í mikla jólastemningu. Það var samt haldið upp á íslamska nýja árið um svipað leyti, og það voru nokkrar seríur uppi hér og þar,“ segir Sandra.

Hún bjó með tveimur íslenskum stelpum sem störfuðu einnig sem flugfreyjur. „Við báðum um að vera að vinna saman yfir jólin. Við gátum ekki hugsað okkur að ein yrði í Pakistan og önnur föst í Abú Dabí og sú þriðja enn annars staðar. Við fengum að fara til Dublin þar sem okkur hafði verið sagt að jólastemningin væri góð.“ Það reyndist þó öðruvísi en þær höfðu vonað.

„Það var lokað alls staðar klukkan sex svo við enduðum þrjár í náttfötum á hótelherberginu með hamborgara, franskar og míní­barinn. Þetta voru eftirminnileg jól, en það er ekkert betra en jólin sem við höldum hérna heima.“

thorunn@frettabladid.is