Glóir allt gull?

Ekki er örgrannt um að févitringar, sjálfskipaðir sem aðrir, velti því nú fyrir sér hvort eina haldbæra fjárfestingin í kreppu, hruni og harðæri sé gullið sem ætíð glóir, óháð vöxtum og vísitölum.

Gengi gullsins er almennt talið tryggt án tillits til stöðunnar á öðrum vígstöðvum vegna þess hve lítil tengsl þess eru við alla aðra flokka eigna. Þegar gengið er valt og heilu bankarnir fara á hliðina, eins og bandaríski Bear Stearns á dögunum, þyrpast fjárfestar að gullinu en þar kaupa færri en vilja.

Gullforði heimsins er takmörkuð auðlind, gamalgrónar námur ganga ört til þurrðar og nýgengi slíkra náttúrubanka fer minnkandi. Um leið hækkar verðið þá eðlilega en tengsl bandaríkjadals við gull eru almennt þau að veiking dalsins gagnvart öðrum miðlum hækkar gullgengið.

Það sem af er ári hefur gull hækkað í verði um því sem næst 20% en í janúar skaust únsan í fyrsta sinn síðan 1980 yfir 875 dali og náði metverðinu 1.000 dölum, tæpum 75.000 krónum, í mars. Nú skoða hagfræðingar hve mikið gull geti hækkað með góðu móti og komast að þeirri niðurstöðu að málmurinn glóandi eigi langt í land með að ná hámarki sínu. Sé upphæðin frá 1980 framreiknuð með tilliti til verðbólgu kostaði gullið þá um 2.200 dali að núvirði samkvæmt útreikningum ETF Securities svo draga má þá ályktun að enn sé nægilegt rými til gildisaukningar. Vefurinn This is Money leggur þessar hugleiðingar fram.