Steingrímur J. og Ingibjörg Sólrún áttu leynifundi rétt fyrir kosningar

Steingrímur kveðst í viðtalinu hafa ítrekað átt frumkvæði að samtölum við Ingibjörgu Sólrúnu vikurnar fyrir kosningarnar og þau meðal annars hist tvisvar á heimili hennar skömmu fyrir kjördag. Hans hugmynd hafi verið að gera trúnaðarbandalag þeirra tveggja um að fara ekki í viðræður við aðra án samráðs við hinn flokkinn. Þessu hafi Ingibjörg eytt en í staðinn rætt þann möguleika hálfum mánuði fyrir kosningar að kanna hvort framsóknarmenn hefðu einhvern hug á samstarfi, ef útkoma kosninganna yrði slík að nauðsynlegt yrði að horfa til þeirra. Ingibjörg hafi ítrekað spurt hvaða möguleika hann teldi á samstarfsvilja framsóknarmanna. Steingrímur segist þessvegna hafa látið kanna í gegnum trúnaðarsamtöl við ónefnda framsóknarmenn hvort eitthvað þýddi að senda formlegar meldingar. Niðurstaðan hafi verið sú að líklegast væri að Framsóknarmenn hefðu hug á að halda samstarfinu áfram með Sjálfstæðisflokknum, ef það byðist, en annars að fara í stjórnarandstöðu. Steingrímur segir að sú hugmynd hafi verið frá sér komin að kanna hvort Framsóknarflokkurinn væri tilbúinn að veita minnihlutastjórn Vinstri grænna og Samfylkingar stuðning og hann hefði kynnt Ingibjörgu hana á stuttum fundi þeirra í Alþingishúsinu daginn eftir kosningar. Ingibjörg hefði ekki hafnað hugmyndinni en talið að slík stjórn hefði orðið of veik. Steingrímur kveðst þó ekki viss um að þessar tilraunir sínar hafi verið til einhvers því hann gruni að núverandi stjórnarsamstarf hafi í raun verið komið á koppinn. Hann velti því fyrir sér hvort stjórn Samfylkingar og Sjálfstæðisflokks hafi ekki alltaf verið í spilunum.