Er nóttin óæðri deginum?

Björn Þór Sigbjörnsson les fánalögin "Fána skal eigi draga á stöng fyrr en klukkan sjö að morgni og að jafnaði skal hann eigi uppi vera lengur en til sólarlags og aldrei lengur til miðnættis." Svo segir í 3. gr. forsetaúrskurðar um fánadaga og fánatíma en úrskurðurinn á sér stoð í 7. gr. laga um þjóðfána Íslendinga og ríkisskjaldarmerkið. Ástæða þess að þetta er tíundað hér er frétt sem birtist á mbl.is á dögunum þess efnis að lögreglumenn í eftirlitsferð um vesturhluta Reykjavíkur hafi séð fána á stöng klukkan tvö að nóttu og tekið hann niður eins og lög gera ráð fyrir. Einnig sagði að talsvert væri um að fólk hirti ekki um að draga fánann niður á tilsettum tíma og yrðu lögreglumenn því að gera það fyrir það. Það er náttúrlega ekki hægt að horfa upp á fána í stöng, löngu eftir að bannað er að flagga. Í fréttinni sagði raunar einnig að fyrirtækið mætti eiga von á innheimtuseðli frá lögreglunni næstu daga en ómögulega gekk að fá staðfestingu á því, þrátt fyrir samtöl við starfsmenn þriggja deilda Lögreglunnar í Reykjavík. Þeir tjáðu mér raunar að aldrei hefði verið sektað fyrir brot á fánalögum og töldu ólíklegt að svo yrði í þetta sinn. En það er önnur saga. Það sem vakti athygli mína voru sjálf lögin. Hvers vegna ætli þau séu svona? Hvers vegna má fáni ekki vera við hún eftir miðnætti? Við því fengust ekki nákvæm svör en nokkrir vísir og mætir menn sem ég ræddi við töldu að ástæðan væri fyrst og fremst sú að fánanum væri sýnd ákveðin virðing með að draga hann að og af húni með sérstökum athöfnum á tilteknum tímum. Þeir töldu líka að jafnan sæist fáninn ekki nógu vel að næturlagi og því til lítils að flagga honum og ennfremur sögðu þeir að með því að draga hann reglulega niður væri tryggt að fólk hugsaði vel um fánana sína og því síður hætta á að slitnir og upplitaðir fánar sæjust um borg og bý. (Það skal tekið fram, til að fyrirbyggja misskilning, að þeir vísu og mætu menn sem ég ræddi við eru ekki sömu vísu og mætu menn sem forsætisráðherra fékk til að véla um þjóðaratkvæðagreiðsluna margræddu.)Allt eru þetta ágætis rök, nema þá helst þau að fáninn sjáist illa eða ekki yfir hánóttina. Það á í öllu falli ekki við um bjartar sumarnætur eins og nú ríkja. Hvað væri nú að því að sjá stöku fána í stöng þó klukkan sé þrjú um nóttu? Varla nokkur skapaður hlutur. Það væri þvert á móti vinalegt að sjá þetta óumdeilda og, að sumra mati, eina sameiningartákn þjóðarinnar á stöku stað á milli miðnættis og sjö á morgnana og sjálfsagt efldi það þjóðernisvitund næturhrafna sem þó yrðu að hafa hugfast að: "Enginn má óvirða þjóðfánann, hvorki í orði né verki," eins og segir í lögunum.