Örvæntingafullir karlar Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar 8. september 2026 20:01 Nú þegar september sólin skín finnum við ilm af hausti í norðan golunni og stöku laufblöð feykjast um. Vitum að myrkrið færist nær en vissan um að á eftir vetri kemur vor gefur okkur kjark og þor. Það er erfitt að eldast og finna kraftinn minnka og kjarkinn dvína smátt og smátt. Þà er nú gott að geta skellt upp nýju heimskorti og breyta nöfnum á vötnum og vissum löndum. Sýna umheiminum að viðkomandi er ennþá við völd og planið sé bara að auka þau völd. Vitandi að sumir munu skelfast en aðrir skella í góm. Leiðtogum leyfist margt en ekki allt og þeir eldast eins og við hin. Við upplifum nú einstaka tíma með gjörbreytta heimsmynd þar sem hlýnun jarðar veldur flóðum, skriðum og skógareldum. Þar sem eldri örvæntingarfullir karlleiðtogar leita allra ráða til að sýna vald sitt þó öllum sé ljóst að þeirra tími er að líða undir lok. Þá reyna þeir samt að sýna vald sitt í skopmynd sem er ekkert grín. Það er dauðans alvara ef þjóðarleiðtogi sem þegar hefur tekið yfir landsvæði sjálfstæðra þjóða og hungrar í önnur tjáir sig á svo myndrænan hátt. Við Íslendingar verðum að gefa skýr skilaboð um að svona gerir maður ekki. Ekki einu sinni örvæntingafullir eldri menn með skrýtna sjálfsmynd. Ísland er vissulega vel staðsett á Atlandshafs hryggnum og hefur þannig hernaðarlegt mikilvægi. En það er ekki í boði og menn þurfa að læra að svona gerir maður ekki. Við vöðum ekki inn í garð okkar næsta nágranna og þykjumst eiga hann. Suma þarf að ala upp stöðugt og kenna þeim einföldustu reglur; Líkt og þú gefur ekki barni ís fyrir matinn þó að því langi mjög mikið í hann. Börn taka ekki dót sem þau eiga ekki. Ísland á nú um stundir öfluga kvenleiðtoga sem þora að segja það sem þarf. Þær hafa alið upp börn mis erfið örugglega og kennt þeim lífsins gildi og reglur. Hvað má og hvað má ekki. Nú þegar þessi orð eru skrifuð og síðustu sólar geislarnir í bili að minnsta kosti gleðja okkur. Þá erum við örugg því okkar einstöku öflugu kvenleiðtogar tala íslensku við alla, líka kynduga örvæntingarfulla karla sem haga sér líkt og óþekk börn. Slík börn geta vissulega geta verið sjálfum sér og öðrum hættuleg og þau þurfa skýr skilaboð; Ìsland er og verður sjálfstætt ríki um ókomin ár. Höfundur er læknir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Donald Trump Mest lesið Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Bókasöfnin okkar Hrönn Soffíu Björgvinsdóttir skrifar Skoðun Skildi hugmynd Trumps vera “sleggjan” sem allir eru að leita af. Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Opið bréf til Húnboga Þórs Árnasonar Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hvar eru þingmenn NV-kjördæmis? Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Noregur styrkir EES – Ísland verður að fylgja Rögnvaldur Guðmundsson skrifar Skoðun Landsleikar RÚV! Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Sjá meira
Nú þegar september sólin skín finnum við ilm af hausti í norðan golunni og stöku laufblöð feykjast um. Vitum að myrkrið færist nær en vissan um að á eftir vetri kemur vor gefur okkur kjark og þor. Það er erfitt að eldast og finna kraftinn minnka og kjarkinn dvína smátt og smátt. Þà er nú gott að geta skellt upp nýju heimskorti og breyta nöfnum á vötnum og vissum löndum. Sýna umheiminum að viðkomandi er ennþá við völd og planið sé bara að auka þau völd. Vitandi að sumir munu skelfast en aðrir skella í góm. Leiðtogum leyfist margt en ekki allt og þeir eldast eins og við hin. Við upplifum nú einstaka tíma með gjörbreytta heimsmynd þar sem hlýnun jarðar veldur flóðum, skriðum og skógareldum. Þar sem eldri örvæntingarfullir karlleiðtogar leita allra ráða til að sýna vald sitt þó öllum sé ljóst að þeirra tími er að líða undir lok. Þá reyna þeir samt að sýna vald sitt í skopmynd sem er ekkert grín. Það er dauðans alvara ef þjóðarleiðtogi sem þegar hefur tekið yfir landsvæði sjálfstæðra þjóða og hungrar í önnur tjáir sig á svo myndrænan hátt. Við Íslendingar verðum að gefa skýr skilaboð um að svona gerir maður ekki. Ekki einu sinni örvæntingafullir eldri menn með skrýtna sjálfsmynd. Ísland er vissulega vel staðsett á Atlandshafs hryggnum og hefur þannig hernaðarlegt mikilvægi. En það er ekki í boði og menn þurfa að læra að svona gerir maður ekki. Við vöðum ekki inn í garð okkar næsta nágranna og þykjumst eiga hann. Suma þarf að ala upp stöðugt og kenna þeim einföldustu reglur; Líkt og þú gefur ekki barni ís fyrir matinn þó að því langi mjög mikið í hann. Börn taka ekki dót sem þau eiga ekki. Ísland á nú um stundir öfluga kvenleiðtoga sem þora að segja það sem þarf. Þær hafa alið upp börn mis erfið örugglega og kennt þeim lífsins gildi og reglur. Hvað má og hvað má ekki. Nú þegar þessi orð eru skrifuð og síðustu sólar geislarnir í bili að minnsta kosti gleðja okkur. Þá erum við örugg því okkar einstöku öflugu kvenleiðtogar tala íslensku við alla, líka kynduga örvæntingarfulla karla sem haga sér líkt og óþekk börn. Slík börn geta vissulega geta verið sjálfum sér og öðrum hættuleg og þau þurfa skýr skilaboð; Ìsland er og verður sjálfstætt ríki um ókomin ár. Höfundur er læknir.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar