Er Marta Kos einnig að plata?.. en það má ekki plata Júlíus Valsson skrifar 22. ágúst 2026 22:45 Ísland ber þá gæfu að hafa jafnan kosið stangheiðarlega og grandvara menn til setu á Alþingi. Því vakti það athygli þegar Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra, nýbúin að mynda ríkisstjórn með Þorgerði Katrínu (og eftir atvikum Ingu), lýsti því yfir að í mikilvægum ráðherraembættum „mætti ekki plata“. Menn áttuðu sig ekki strax á því hvert hún var að fara. Nú, viku fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu, hillir undir skýringuna. Í Brussel situr nefnilega kona sem fer með stækkunarmál Evrópusambandsins og hefur sýnt Íslendingum óvenjulega ræktarsemi undanfarið. Hún heitir Marta Kos. Að minnsta kosti heitir hún það núna. Tara, Blanka, Marta Hannes Hólmsteinn Gissurarson prófessor rakti í The Conservative 5. júlí efni bókar slóvenska sagnfræðingsins Igors Omerza um Kos. Þar eru birt skjöl úr safni slóvensku leyniþjónustunnar sem benda til þess að hún hafi árið 1989 verið skráð heimildarmaður undir dulnefninu Tara og ári síðar færð upp í flokk samverkamanna undir nafninu Blanka. Um svipað leyti kom stofnunin henni í starf hjá Deutsche Welle. Hannes gætir hófs í ályktunum sínum. Líklegast hafi framagjörn ung blaðakona átt stopul samskipti við stofnunina á lokaárum kommúnismans og slík saga væri mannleg. Hitt vegur þyngra, að frammi fyrir Evrópuþinginu neitaði Kos afdráttarlaust öllu slíku samstarfi. Skjölin segja aðra sögu. Yfirhylmingin er mun verri en brotið. Skriffinnar í Brussel kusu engu að síður að líta fram hjá gögnunum, enda er stjórnunarhæfni metin þar ofar sannsögli. Þar má plata. Og eitt má hún eiga. Sú, sem gekk undir þremur nöfnum á yngri árum ætti ekki að vera í vandræðum með að tala tveimur röddum nú. Ferill án skýringa Sjaldan er ein báran stök. Kos hvarf fyrirvaralaust úr slóvensku utanríkisþjónustunni árið 2020 af óþekktum ástæðum. Fyrir slóvensku þingkosningarnar 2025 beitti hún sér opinberlega gegn Janez Janša, þótt siðareglur framkvæmdastjórnarinnar bjóði hlutleysi í kosningum einstakra ríkja. Formlega var kvartað en framkvæmdastjórnin aðhafðist ekkert. Slóvenskir kjósendur létu sér ekki segjast: Janša tók við forsætisráðuneytinu 4. júní og krefst þess nú að Kos víki. Fagnaðarerindið flutt Íslendingum Viku fyrir atkvæðagreiðsluna sagði Kos í samtali við Vísi að engin aðlögun íslenskra laga að regluverki sambandsins færi fram þótt þjóðin segði já og ekkert væri hægt að fullyrða um undanþágur. Umbúðirnar voru hlýjar: „Við lítum á land ykkar sem eðlilegan hluta af evrópsku fjölskyldunni.“ Fallega mælt og fjölskyldulíkingin ekki út í hött. Í fjölskyldum tíðkast einmitt að segja börnunum aðeins það sem þeim er hollt að heyra. Annað hljóð í strokknum Þegar Kos ræðir við fullorðna fólkið kveður við annan tón. Í viðtali við norska ríkisútvarpið NRK í maí 2025 sagði hún ferlið snúast að verulegu leyti um aðlögun löggjafar umsóknarríkis að löggjöf sambandsins. Viðræðurammi ESB gagnvart Íslandi frá 2010 kveður á um að hraðinn ráðist af innleiðingu regluverksins, og Kos hefur sjálf staðfest að hann standi óhaggaður og varanlegar undanþágur séu ekki í boði. Hún talar því þvert á eigið umboð og eigin orð þegar hún heldur að Íslendingar heyri ekki til. Tara segir eitt, Blanka annað og Marta hvort tveggja, allt eftir því hver á hlýðir. Pakkinn er opinn öllum en skjalaskápurinn harðlæstur Trúverðugleikavandi utanríkisráðherra Íslands sprettur af sama meiði. Þorgerður Katrín hefur gert orð Kos að burðarási í málflutningi sínum fyrir aðild. Kjósendur eru beðnir að reiða sig á fyrirheit um hraðferð og sársaukalausa vegferð sem stangast á við skjalfest samningsumboð sambandsins sjálfs. Þegar gengið er á ráðherrann um aðlögun eða undanþágur er vísað til orða Kos; þegar spurt er um annað er vísað til trúnaðar. Þá hefur ráðherrann neitað að afhenda Alþingi og almenningi um hundrað trúnaðarskjöl um samskipti sín við Evrópusambandið. Þjóðin er hvött til að „kíkja í pakkann“ en fær ekki að kíkja í harðlæstan skjalaskápinn. Reynslan hefur ávallt sýnt að menn leggja sjaldan lykkju á leið sína til að fela það sem styrkir málstað þeirra. Líkur sækir líkan heim. Annaðhvort hefur Þorgerður Katrín kynnt sér feril helsta bandamanns síns í Brussel og kýs að þegja, eða hún hefur ekki hirt um að kanna hann. Hvorugur kosturinn fer embættinu vel. Boðberinn er sagður hafa leynt fortíð sinni frammi fyrir Evrópuþinginu og situr undir brottvikningarkröfu forsætisráðherra heimalands síns. Ábyrgðarmaðurinn hér heima situr á hundrað skjölum. Dómurinn um Brussel á sér þannig hliðstæðu í ráðuneytinu við Rauðarárstíg. Forsætisráðherrann sagði í upphafi stjórnarsamstarfsins að það mætti ekki plata. Það var rétt hjá henni og vel mælt. Hinn 29. ágúst gefst þjóðinni færi á að taka hana á orðinu. Höfundur er læknir og sjálfskipaður fullveldissinni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Júlíus Valsson Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Halldór 24.10.26 Halldór Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Skoðun Skoðun Af hverju er ríkisstjórninni svona illa við landsbyggðina… Sigríður Ólafsdóttir skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki góðvild — þau eru góð stefna Björn Leví Gunnarsson skrifar Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar Skoðun Börn bíða eftir hjálp á meðan stjórnvöld ræða einkunnir Kristín Kjartansdóttir skrifar Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hallalaus fjárlög mega ekki kosta farsæld barna Sveitarstjórnarfólk Framsóknar skrifar Skoðun Bráðum verðum við ósýnileg Ágúst Mogensen skrifar Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar Skoðun Kröfurnar standa enn Georg Páll Skúlason skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun America First – eða America Alone? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Þversögnin í menntamálum Helga María Pálsdóttir skrifar Skoðun Sátt um hvað? Ofbeldi er ekki ágreiningur Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Er samþykki skálkaskjól fyrir skepnuskap ? Magnea Marinósdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg hamlandi einkenni – þegar baráttan sést ekki Sigrún Heimisdóttir skrifar Skoðun Íslendingar kusu fátækt og einangrun þann 29. ágúst 2026 Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Innviðirnir verða að ráða hraðanum Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Falleinkunn fyrir Heima-dæmi Sigurður Sævarsson skrifar Skoðun 7 er ekki lengur 7 Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir,Álfhildur Leifsdóttir skrifar Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar Skoðun Margt smátt Sigurður Líndal Þórisson skrifar Skoðun Lífeyrissjóðs tekjur og skerðing ellilífeyris Sigurður Tómas Garðarsson skrifar Skoðun Stígum inn, konur eiga ekki að þurfa að herða sig Jakob Tryggvason skrifar Skoðun Verkin fylgja, varla fé Magnús Magnússon skrifar Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Sjá meira
Ísland ber þá gæfu að hafa jafnan kosið stangheiðarlega og grandvara menn til setu á Alþingi. Því vakti það athygli þegar Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra, nýbúin að mynda ríkisstjórn með Þorgerði Katrínu (og eftir atvikum Ingu), lýsti því yfir að í mikilvægum ráðherraembættum „mætti ekki plata“. Menn áttuðu sig ekki strax á því hvert hún var að fara. Nú, viku fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu, hillir undir skýringuna. Í Brussel situr nefnilega kona sem fer með stækkunarmál Evrópusambandsins og hefur sýnt Íslendingum óvenjulega ræktarsemi undanfarið. Hún heitir Marta Kos. Að minnsta kosti heitir hún það núna. Tara, Blanka, Marta Hannes Hólmsteinn Gissurarson prófessor rakti í The Conservative 5. júlí efni bókar slóvenska sagnfræðingsins Igors Omerza um Kos. Þar eru birt skjöl úr safni slóvensku leyniþjónustunnar sem benda til þess að hún hafi árið 1989 verið skráð heimildarmaður undir dulnefninu Tara og ári síðar færð upp í flokk samverkamanna undir nafninu Blanka. Um svipað leyti kom stofnunin henni í starf hjá Deutsche Welle. Hannes gætir hófs í ályktunum sínum. Líklegast hafi framagjörn ung blaðakona átt stopul samskipti við stofnunina á lokaárum kommúnismans og slík saga væri mannleg. Hitt vegur þyngra, að frammi fyrir Evrópuþinginu neitaði Kos afdráttarlaust öllu slíku samstarfi. Skjölin segja aðra sögu. Yfirhylmingin er mun verri en brotið. Skriffinnar í Brussel kusu engu að síður að líta fram hjá gögnunum, enda er stjórnunarhæfni metin þar ofar sannsögli. Þar má plata. Og eitt má hún eiga. Sú, sem gekk undir þremur nöfnum á yngri árum ætti ekki að vera í vandræðum með að tala tveimur röddum nú. Ferill án skýringa Sjaldan er ein báran stök. Kos hvarf fyrirvaralaust úr slóvensku utanríkisþjónustunni árið 2020 af óþekktum ástæðum. Fyrir slóvensku þingkosningarnar 2025 beitti hún sér opinberlega gegn Janez Janša, þótt siðareglur framkvæmdastjórnarinnar bjóði hlutleysi í kosningum einstakra ríkja. Formlega var kvartað en framkvæmdastjórnin aðhafðist ekkert. Slóvenskir kjósendur létu sér ekki segjast: Janša tók við forsætisráðuneytinu 4. júní og krefst þess nú að Kos víki. Fagnaðarerindið flutt Íslendingum Viku fyrir atkvæðagreiðsluna sagði Kos í samtali við Vísi að engin aðlögun íslenskra laga að regluverki sambandsins færi fram þótt þjóðin segði já og ekkert væri hægt að fullyrða um undanþágur. Umbúðirnar voru hlýjar: „Við lítum á land ykkar sem eðlilegan hluta af evrópsku fjölskyldunni.“ Fallega mælt og fjölskyldulíkingin ekki út í hött. Í fjölskyldum tíðkast einmitt að segja börnunum aðeins það sem þeim er hollt að heyra. Annað hljóð í strokknum Þegar Kos ræðir við fullorðna fólkið kveður við annan tón. Í viðtali við norska ríkisútvarpið NRK í maí 2025 sagði hún ferlið snúast að verulegu leyti um aðlögun löggjafar umsóknarríkis að löggjöf sambandsins. Viðræðurammi ESB gagnvart Íslandi frá 2010 kveður á um að hraðinn ráðist af innleiðingu regluverksins, og Kos hefur sjálf staðfest að hann standi óhaggaður og varanlegar undanþágur séu ekki í boði. Hún talar því þvert á eigið umboð og eigin orð þegar hún heldur að Íslendingar heyri ekki til. Tara segir eitt, Blanka annað og Marta hvort tveggja, allt eftir því hver á hlýðir. Pakkinn er opinn öllum en skjalaskápurinn harðlæstur Trúverðugleikavandi utanríkisráðherra Íslands sprettur af sama meiði. Þorgerður Katrín hefur gert orð Kos að burðarási í málflutningi sínum fyrir aðild. Kjósendur eru beðnir að reiða sig á fyrirheit um hraðferð og sársaukalausa vegferð sem stangast á við skjalfest samningsumboð sambandsins sjálfs. Þegar gengið er á ráðherrann um aðlögun eða undanþágur er vísað til orða Kos; þegar spurt er um annað er vísað til trúnaðar. Þá hefur ráðherrann neitað að afhenda Alþingi og almenningi um hundrað trúnaðarskjöl um samskipti sín við Evrópusambandið. Þjóðin er hvött til að „kíkja í pakkann“ en fær ekki að kíkja í harðlæstan skjalaskápinn. Reynslan hefur ávallt sýnt að menn leggja sjaldan lykkju á leið sína til að fela það sem styrkir málstað þeirra. Líkur sækir líkan heim. Annaðhvort hefur Þorgerður Katrín kynnt sér feril helsta bandamanns síns í Brussel og kýs að þegja, eða hún hefur ekki hirt um að kanna hann. Hvorugur kosturinn fer embættinu vel. Boðberinn er sagður hafa leynt fortíð sinni frammi fyrir Evrópuþinginu og situr undir brottvikningarkröfu forsætisráðherra heimalands síns. Ábyrgðarmaðurinn hér heima situr á hundrað skjölum. Dómurinn um Brussel á sér þannig hliðstæðu í ráðuneytinu við Rauðarárstíg. Forsætisráðherrann sagði í upphafi stjórnarsamstarfsins að það mætti ekki plata. Það var rétt hjá henni og vel mælt. Hinn 29. ágúst gefst þjóðinni færi á að taka hana á orðinu. Höfundur er læknir og sjálfskipaður fullveldissinni.
Skoðun Við krefjumst þess að þolendur segi frá. En er kerfið tilbúið að hlusta? Herdís Ósk Sveinsdóttir skrifar
Skoðun I'm simply the best, better than all the rest...: Skýrt markmið, óskýr framkvæmd og enn ein útgáfan Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar
Skoðun Sameinuðu þjóðirnar í 81 ár: Lýðræði og mannréttindi verja sig ekki sjálf Eva Harðardóttir,Erlingur Erlingsson,Helen María Ólafsdóttir,Páll Ásgeir Davíðsson,Rakel Anna Boulter,Viktoría Valdimarsdóttir,Þorvarður Atli Þórsson,Þórður Kristinsson skrifar
Skoðun Þegar sátt er ekki lausnin – hvaða aðrar leiðir eru færar? Kristín Skjaldardóttir,Þóra Sigfríður Einarsdóttir skrifar