Ís­lenskir vefir á far­alds­fæti

Í fyrri grein fjallaði ég um hljóðlát endalok séríslensku vefumsjónarkerfanna og lofaði að kafa næst í gögnin. Hér koma þau. Ég studdist við tvær ólíkar mælingar: BuiltWith, sem greinir hvaða tækni keyrir vefsíður í hverju landi, og Semrush, sem mælir hvert leitaráhuginn stefnir, bæði hér heima og á heimsvísu. Fyrri mælingin segir okkur hvar markaðurinn er, sú síðari hvert hann er að fara. Saman teikna þær mynd sem kom mér á óvart á nokkrum stöðum.

Helmingur landsins á einu kerfi

Samkvæmt BuiltWith eru rúmlega 22 þúsund vefsvæði á Íslandi greind með þekkjanlegt vefumsjónarkerfi. WordPress trónir á toppnum með um 11 þúsund vefi, nálægt helmingi allra greininga, sem rímar við stöðu kerfisins á heimsvísu. Þar á eftir koma einföldu vefsmiðirnir: Wix með tæplega 3.000 vefi og Squarespace með um 1.800. Duda keyrir um 550 vefi, Framer um 520, Joomla um 460, Webflow rúmlega 400 og Prismic um 350.

Neðar á listanum leynast áhugaverðar tölur. Dacoda, eitt af gömlu séríslensku kerfunum, keyrir enn 176 vefi og er þar með stærst þeirra íslensku kerfa sem mælast. Headless-kerfin eru enn lítil hér heima: Sanity mælist á 90 vefjum og Contentful á rúmlega 50. Umbraco mælist aðeins á átta vefjum, sem ég tek með fyrirvara; kerfið keyrir á bakenda og er erfitt að greina utan frá. Eflaust eru vefirnir talsvert fleiri, enda hafa íslenskar vefstofur sérhæft sig í Umbraco í áraraðir.

Sami fyrirvari gildir raunar um séríslensku kerfin. Moya, Eplica, LiSA og VEVA sjást ekki í greiningunni því erlend greiningartól þekkja ekki vefumsjónarkerfin vegna smæðar þeirra. Raunveruleg dreifing íslenskra vefja er því eitthvað önnur en listinn segir, en stóra myndin stendur: WordPress er um helmingur markaðarins, einföldu vefsmiðirnir eru um fjórðungur og allt annað deilir restinni með sér.

Áhuginn flytur sig um set

Þá að hreyfingunni. Ég flutti út gögn frá Semrush um leitarumferð inn á vefi framleiðenda vefumsjónarkerfanna, bæði á heimsvísu og úr íslenska gagnagrunninum, ár aftur í tímann.

Áður en lengra er haldið vara ég lesendur við: Framundan er þétt hríð af prósentum. Hún tekur fljótt af og sagan sem tölurnar segja er þess virði.

Á heimsvísu sker eitt kerfi sig úr. Leitarumferð á vef Framer óx um 66% á einu ári, úr tæplega 490 þúsund heimsóknum á mánuði í rúmlega 800 þúsund. Til samanburðar er umferð á vefi Sanity, Prismic og Contentful samanlagt innan við 300 þúsund heimsóknir á mánuði; Framer eitt og sér er nærri þrefalt stærra en headless-kerfin þrjú til samans og vex margfalt hraðar en þau (Contentful óx um 21%, Sanity um 17% og Prismic dróst saman um 11%). Þeir sem þekkja kerfin vita að samanburðurinn er ekki alveg jafn: Framer höfðar bæði til einstaklinga og fyrirtækja á meðan headless-kerfin eru nær eingöngu seld tækniteymum, og hluti af stærðarmuninum skýrist eflaust af því. Vaxtarhraðinn talar samt sínu máli. Í Bandaríkjunum er sama mynstur: Framer óx um 45% á meðan WordPress lækkaði um 36% og Duda um 21%.

Á Íslandi er myndin enn skýrari. Framer er eina kerfið sem vex, um 51% á einu ári, úr 95 heimsóknum á mánuði í 143. Allt annað fellur: Contentful lækkaði um 86% (úr 211 í 29), WordPress um 66% (úr 1.056 í 361), Duda um 54%, Prismic um 52% og Webflow um 51% (úr 336 í 164). Sanity og Payload mælast varla í íslenskri leit. Webflow heldur enn naumu forskoti á Framer í heildartölum, 164 heimsóknir á móti 143, en stefnurnar eru gagnstæðar; haldi þróunin áfram tekur Framer fram úr á næstu mánuðum.

Hér þarf tvo fyrirvara. Leitaráhugi mælir ekki notkun; hann mælir hvað fólk er að skoða og læra á. Og hluti af falli WordPress skýrist líklega af því að upplýsingaleit er almennt að færast frá Google yfir í gervigreind, eins og ég fjallaði um í fyrri grein. En mynstrið er samt afgerandi. Gamli meirihlutinn er hættur að vaxa og nýi áhuginn liggur nánast allur á einum stað.

Kerfin sem kveðja

Gögnin segja skýra sögu. Séríslensku kerfin eru þegar farin, eins og ég rakti í fyrri grein. WordPress-veldið stendur enn undir helmingi markaðarins en er hætt að vaxa; kerfið ber aldurinn með sér, viðhaldsbyrðin er raunveruleg og öryggisholur í viðbótum eru algengasta árásarleiðin á WordPress-vefi. Þeir sem eiga vel rekinn WordPress-vef þurfa ekki að flýja neitt í dag, en ég myndi hugsa mig tvisvar um áður en ég byggði nýjan vef á kerfinu árið 2026. Einföldu vefsmiðirnir, Wix, Squarespace og Duda, leysa enn einföld verkefni hratt og ódýrt en hafa ekki haldið í við gervigreindarþróunina, og leitartölur þeirra falla í takt við það. Sama gildir um Webflow hér heima, þótt staðan sé sterkari vestanhafs.

Um VEVA gildir það sem ég skrifaði í fyrri grein: Ég hef ekki forsendur til að leggja mat á kerfið sjálft, en kaupandinn þarf að verðleggja áhættuna af því að binda sig einni vefstofu á markaði sem hefur nýlega sýnt hvernig slík saga getur endað.

Þrjú kerfi sem ég veðja á

Þrjú kerfi tel ég að haldi áfram að vaxa: Framer, Sanity og Payload, en það síðastnefnda var keypt af Figma á síðasta ári en það er eitt helsta vefhönnunartóli heims. Þau eiga það sameiginlegt að vera byggð á nútímalegum tæknigrunni þar sem gervigreind er hluti af vinnuflæðinu en ekki viðbót, efnið í þeim er opið og flytjanlegt þannig að enginn læsist inni, og á bak við þau standa alþjóðleg fyrirtæki í örum vexti og öflug samfélög notenda um allan heim. Þetta eru einmitt eiginleikarnir sem ég færði rök fyrir í fyrri grein að skipti mestu máli næstu árin.

Valið milli þeirra ræðst svo af verkefninu. Framer er að mínu mati besta kerfið fyrir markaðs- og upplýsingavefi, sem eru yfirgnæfandi meirihluti íslenskra vefja: Hönnun og birting í einu tóli, einfalt fyrir ritstjóra og fremst í innbyggðri gervigreind. Okkar reynsla er að vefþróun þar sé um þrisvar sinnum hraðari en í hefðbundnu ferli. Sanity og Payload eru rétta valið þegar efnið þarf að lifa víðar en á einum vef eða sérsmíðin er flóknari, til dæmis mínar síður á bak við innskráningu eða netverslun; þau krefjast þróunarteymis en gefa á móti fullt frelsi í framenda og samþættingum. Að headless-kerfin séu enn jaðarval hér heima þrátt fyrir alþjóðlegan vöxt segir mér að íslenski markaðurinn eigi eftir að taka það skref, fremur en að leiðin sé röng.

Stóra breytan í þessu öllu er svo gervigreindin sjálf og hraðinn á henni. Það sem var nýjast fyrir hálfu ári þykir sjálfsagt í dag og kerfin sem ég nefndi hér að ofan uppfærast með mánaðar millibili frekar en árlega. Þess vegna er núna rétti tíminn fyrir tiltekt í grunnlögum fyrirtækisins: Í gagnaarkitektúr, gagnaflæði og efnistökum, því gervigreind vinnur aðeins vel úr skipulögðum grunni. Sama gildir um þekkinguna í teyminu; framboð af gervigreindarnámskeiðum hefur aldrei verið meira en einmitt nú. Fyrirtækið sem sinnir þessari heimavinnu best á mesta möguleika á að aðlagast nýjum veruleika hraðar en samkeppnin.

Ferðin er hafin

Íslenskir vefir eru á faraldsfæti. Tilfærslan af gömlu kerfunum verður hæg en stór, og gervigreindarflutningarnir sem ég lýsti í fyrri grein munu hraða henni. Fyrir vefeigandann er niðurstaðan sú sama og áður, nú með tölum á bak við sig: Byrjaðu á þörfunum, veldu kerfi með alþjóðlega framtíð og hafðu efnið þitt flytjanlegt. Markaðurinn er á hreyfingu og í fyrsta sinn í aldarfjórðung er skiptikostnaðurinn á hraðri niðurleið. Það hefur aldrei verið betri tími til að velja rétt.

Höfundur er stofnandi og framkvæmdastjóri REVERA og meðstofnandi Optise. 

Gögn: 

BuiltWith Trends fyrir Ísland (júlí 2026) og útflutt gögn úr Semrush, alþjóðlegur, bandarískur og íslenskur gagnagrunnur, júlí 2025 til júlí 2026.