Veljum að vita meira Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar 14. ágúst 2026 09:30 Eftir rúmar tvær vikur gefst þjóðinni tækifæri til að ákveða hvort halda eigi áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu. Ekki til að ákveða hvort Ísland gangi inn þar inn, heldur til að velja samning fram yfir samningsleysi, upplýsingar fram yfir upplýsingaóreiðu. Rétt eins og ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar lofaði Íslendingum fyrir rúmum áratug. Við þurfum ekki að útkljá öll álitamál um kosti og galla ESB á næstu tveimur vikum. Við þurfum aðeins að vilja vita meira um tækifæri Íslands til að segja já þann 29. ágúst. Höfnum ekki samningi sem enginn hefur séð – skoðum fyrst og ákveðum svo Við kaupum ekki íbúð án þess að skoða hana. Við tökum ekki nýju starfi án þess að vita hver launin eru. Samt er þjóðin nú hvött til að hafna ESB áður en samningur liggur fyrir. Sumir tala jafnvel eins og niðurstaðan sé þegar gefin. En niðurstaðan ræðst aðeins við samningsborðið þar sem markmiðið liggur skýrt fyrir. Markmiðið er að tryggja hagsmuni fólks og fyrirtækja á Íslandi og standa vörð um sérstöðu Íslands. Gleymum því ekki að margt hefur breyst síðan Ísland var síðast í aðildarviðræðum við ESB á árunum 2009-2013. Öryggismál vega þyngra, orkumál hafa tekið á sig nýja mynd og mikilvægi norðurslóða hefur aukist verulega. Evrópa sjálf hefur breyst og forgangsröðun Evrópusambandsins með. Það er mat ríkisstjórnarinnar að nú sé meira svigrúm en áður til að taka tillit til sérstöðu Íslands. En við þurfum ekki að spá fyrir um niðurstöðuna fyrir fram. Skoðum fyrst. Ákveðum svo. Ríkisstjórnin treystir þjóðinni til að taka ákvörðun Umræðan um tækifæri Íslands innan ESB mun harðna enn frekar á næstu dögum. Það er eðlilegt og hollt. Stórar ákvarðanir eiga að vera ræddar, ólík sjónarmið eiga að takast á og erfiðum spurningum á að svara. Stjórnvöld munu hlusta á efasemdir já- og nei-sinna, svara spurningum af hreinskilni og tryggja að kjósendur hafi sem bestar upplýsingar til að taka upplýsta ákvörðun um hvort klára eigi viðræður við ESB. Því ríkisstjórnin treystir þjóðinni til að ákveða hvaða framtíð hún vill. Íslendingar hafa áður staðið frammi fyrir stórum spurningum um stöðu smáþjóðar í breyttum heimi. Í hvert sinn höfum við spurt spurninga og vegið kosti og galla. Við höfum ekki óttast það að vita meira heldur haft sjálfstraust til að spyrja, hlusta og kanna. Hvað sem stjórnarandstaðan segir þjóðinni þá snýst atkvæðagreiðslan 29. ágúst ekki um aðild Íslands að ESB. Hún snýst um hvort við viljum halda áfram viðræðum, kanna hvað Íslandi stendur raunverulega til boða og taka síðan ákvörðun með allar upplýsingar á borðinu. Þegar samningur liggur fyrir fær þjóðin aftur að segja sitt. Þá geta Íslendingar sagt já eða nei við aðild á grundvelli þess sem raunverulega liggur fyrir. Það að segja já nú bindur engan til að segja já síðar. Það tryggir aðeins að við fáum tækifæri til að vita meira áður en við ákveðum. Höfundur er dómsmálaráðherra. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason Skoðun Skoðun Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Sjá meira
Eftir rúmar tvær vikur gefst þjóðinni tækifæri til að ákveða hvort halda eigi áfram viðræðum um aðild Íslands að Evrópusambandinu. Ekki til að ákveða hvort Ísland gangi inn þar inn, heldur til að velja samning fram yfir samningsleysi, upplýsingar fram yfir upplýsingaóreiðu. Rétt eins og ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar lofaði Íslendingum fyrir rúmum áratug. Við þurfum ekki að útkljá öll álitamál um kosti og galla ESB á næstu tveimur vikum. Við þurfum aðeins að vilja vita meira um tækifæri Íslands til að segja já þann 29. ágúst. Höfnum ekki samningi sem enginn hefur séð – skoðum fyrst og ákveðum svo Við kaupum ekki íbúð án þess að skoða hana. Við tökum ekki nýju starfi án þess að vita hver launin eru. Samt er þjóðin nú hvött til að hafna ESB áður en samningur liggur fyrir. Sumir tala jafnvel eins og niðurstaðan sé þegar gefin. En niðurstaðan ræðst aðeins við samningsborðið þar sem markmiðið liggur skýrt fyrir. Markmiðið er að tryggja hagsmuni fólks og fyrirtækja á Íslandi og standa vörð um sérstöðu Íslands. Gleymum því ekki að margt hefur breyst síðan Ísland var síðast í aðildarviðræðum við ESB á árunum 2009-2013. Öryggismál vega þyngra, orkumál hafa tekið á sig nýja mynd og mikilvægi norðurslóða hefur aukist verulega. Evrópa sjálf hefur breyst og forgangsröðun Evrópusambandsins með. Það er mat ríkisstjórnarinnar að nú sé meira svigrúm en áður til að taka tillit til sérstöðu Íslands. En við þurfum ekki að spá fyrir um niðurstöðuna fyrir fram. Skoðum fyrst. Ákveðum svo. Ríkisstjórnin treystir þjóðinni til að taka ákvörðun Umræðan um tækifæri Íslands innan ESB mun harðna enn frekar á næstu dögum. Það er eðlilegt og hollt. Stórar ákvarðanir eiga að vera ræddar, ólík sjónarmið eiga að takast á og erfiðum spurningum á að svara. Stjórnvöld munu hlusta á efasemdir já- og nei-sinna, svara spurningum af hreinskilni og tryggja að kjósendur hafi sem bestar upplýsingar til að taka upplýsta ákvörðun um hvort klára eigi viðræður við ESB. Því ríkisstjórnin treystir þjóðinni til að ákveða hvaða framtíð hún vill. Íslendingar hafa áður staðið frammi fyrir stórum spurningum um stöðu smáþjóðar í breyttum heimi. Í hvert sinn höfum við spurt spurninga og vegið kosti og galla. Við höfum ekki óttast það að vita meira heldur haft sjálfstraust til að spyrja, hlusta og kanna. Hvað sem stjórnarandstaðan segir þjóðinni þá snýst atkvæðagreiðslan 29. ágúst ekki um aðild Íslands að ESB. Hún snýst um hvort við viljum halda áfram viðræðum, kanna hvað Íslandi stendur raunverulega til boða og taka síðan ákvörðun með allar upplýsingar á borðinu. Þegar samningur liggur fyrir fær þjóðin aftur að segja sitt. Þá geta Íslendingar sagt já eða nei við aðild á grundvelli þess sem raunverulega liggur fyrir. Það að segja já nú bindur engan til að segja já síðar. Það tryggir aðeins að við fáum tækifæri til að vita meira áður en við ákveðum. Höfundur er dómsmálaráðherra.
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar