Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar 22. júní 2026 07:00 Það verður að viðurkennast að það var ansi góð tilfinning síðastliðinn föstudag þegar þingfundum Alþingis var frestað og þingið fór í sumarhlé. Bros var á vörum þingmanna sem tókust í hendur, féllust í faðma, þökkuðu fyrir samstarfið í vetur og óskuðu samstarfsfólki sínu gleðilegs sumars og öruggrar heimferðar. Þetta var talsvert önnur stemning en síðastliðið sumar, þegar þingfundum lauk um miðjan júlí eftir að forseti Alþingis þurfti að beita 71. grein þingskapa til að binda enda á umræður um veiðigjöld og ljúka þar með lengsta málþófi í sögu þingsins. Fulltrúar bæði stjórnar og stjórnarandstöðu hafa síðan þá talað opinberlega um að draga þurfi lærdóm af síðasta þingvetri og koma í veg fyrir að þannig málþóf endurtaki sig. Það græðir enginn á slíku ástandi og það bitnar á ásýnd Alþingis. Það er hagur okkar allra að Alþingi virki fyrir Ísland. Á því berum við í stjórn og stjórnarandstöðu sameiginlega ábyrgð. Í vetur má svo sannarlega segja að Alþingi hafi virkað fyrir Ísland. Ríkisstjórnin lagði fram metnaðarfulla en hófsama þingmálaskrá. Ráðherrar lögðu sig fram um að leggja mál tímanlega fram svo þingnefndir hefðu góðan tíma til að fjalla um þau. Þingnefndir unnu af metnaði og fulltrúar meiri- og minnihluta tóku virkan þátt í að betrumbæta frumvörp, þannig að góð mál yrðu enn betri, Íslandi til heilla. Afraksturinn lét ekki á sér standa. Alls voru 127 frumvörp og þingsályktanir samþykkt á þingvetrinum, sem er vel yfir meðalfjölda á venjulegum þingvetri. Gæði þingsins eru þó ekki mæld í fjölda mála einum og sér, heldur í gæðum lagasetningar og þeim áhrifum sem málin hafa á íslenskt samfélag. Það má segja að þingveturinn hafi einkennst af málum sem eiga það sameiginlegt að styrkja íslenskt samfélag. Við erum að styrkja efnahag Íslands með því að helminga halla ríkissjóðs með fyrstu fjárlögum nýrrar ríkisstjórnar og leggja í kjölfarið fram fjármálaáætlun sem markar skýra leið að hallalausum fjárlögum árið 2027 og út tímabil áætlunarinnar. Það yrðu fyrstu hallalausu fjárlögin í tæpan áratug. Ríkisstjórnin hefur einnig samþykkt mál sem leggja grunninn að viðsnúningi í rekstri með því að einfalda regluverk, ýta undir verðmætasköpun, sameina stofnanir og draga úr kostnaði. Í vetur lagði ríkisstjórnin einnig fram atvinnustefnu til ársins 2035, samgönguáætlun var samþykkt og stofnun innviðafélags sem mun leggja grunn að stórsókn í innviðafjárfestingum. Slíkar fjárfestingar styðja við atvinnulíf, verðmætasköpun og sterkara Ísland til framtíðar. Sterk þjóð stendur með fólkinu sínu. Samhliða áherslu á ábyrga efnahagsstjórn og verðmætasköpun höfum við haft húsnæðis- og velferðarmálin í forgrunni. Þar má nefna sérstakt þjóðarátak í uppbyggingu hjúkrunarheimila, að lífeyrir fylgi launaþróun, lögfestingu samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks og húsnæðispakka 1 og 2 og svona mætti lengi áfram telja. Stjórnarandstaðan fékk líka í gegn góð mál í þinglokunum. Þar má nefna mál sem snúa að auknu frelsi þegar kemur að dreifingu ösku látinna ástvina, lengingu á gildistíma ökuskírteina eldra fólks og þingsályktun um að fela atvinnuráðherra að greina eignarhald erlendra aðila á jörðum á Íslandi, með sérstakri áherslu á aðgang að auðlindum. Svona á Alþingi að virka fyrir Ísland. Með samhentri ríkisstjórn sem vinnur fyrir fólkið í landinu og öflugum hópi þingmanna sem vinnur þvert á flokka af heilindum í þágu þjóðarinnar. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Guðmundur Ari Sigurjónsson Mest lesið Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun ESB aðild er óskynsamleg frá efnahagslegu sjónarmiði Kristinn Sv. Helgason skrifar Sjá meira
Það verður að viðurkennast að það var ansi góð tilfinning síðastliðinn föstudag þegar þingfundum Alþingis var frestað og þingið fór í sumarhlé. Bros var á vörum þingmanna sem tókust í hendur, féllust í faðma, þökkuðu fyrir samstarfið í vetur og óskuðu samstarfsfólki sínu gleðilegs sumars og öruggrar heimferðar. Þetta var talsvert önnur stemning en síðastliðið sumar, þegar þingfundum lauk um miðjan júlí eftir að forseti Alþingis þurfti að beita 71. grein þingskapa til að binda enda á umræður um veiðigjöld og ljúka þar með lengsta málþófi í sögu þingsins. Fulltrúar bæði stjórnar og stjórnarandstöðu hafa síðan þá talað opinberlega um að draga þurfi lærdóm af síðasta þingvetri og koma í veg fyrir að þannig málþóf endurtaki sig. Það græðir enginn á slíku ástandi og það bitnar á ásýnd Alþingis. Það er hagur okkar allra að Alþingi virki fyrir Ísland. Á því berum við í stjórn og stjórnarandstöðu sameiginlega ábyrgð. Í vetur má svo sannarlega segja að Alþingi hafi virkað fyrir Ísland. Ríkisstjórnin lagði fram metnaðarfulla en hófsama þingmálaskrá. Ráðherrar lögðu sig fram um að leggja mál tímanlega fram svo þingnefndir hefðu góðan tíma til að fjalla um þau. Þingnefndir unnu af metnaði og fulltrúar meiri- og minnihluta tóku virkan þátt í að betrumbæta frumvörp, þannig að góð mál yrðu enn betri, Íslandi til heilla. Afraksturinn lét ekki á sér standa. Alls voru 127 frumvörp og þingsályktanir samþykkt á þingvetrinum, sem er vel yfir meðalfjölda á venjulegum þingvetri. Gæði þingsins eru þó ekki mæld í fjölda mála einum og sér, heldur í gæðum lagasetningar og þeim áhrifum sem málin hafa á íslenskt samfélag. Það má segja að þingveturinn hafi einkennst af málum sem eiga það sameiginlegt að styrkja íslenskt samfélag. Við erum að styrkja efnahag Íslands með því að helminga halla ríkissjóðs með fyrstu fjárlögum nýrrar ríkisstjórnar og leggja í kjölfarið fram fjármálaáætlun sem markar skýra leið að hallalausum fjárlögum árið 2027 og út tímabil áætlunarinnar. Það yrðu fyrstu hallalausu fjárlögin í tæpan áratug. Ríkisstjórnin hefur einnig samþykkt mál sem leggja grunninn að viðsnúningi í rekstri með því að einfalda regluverk, ýta undir verðmætasköpun, sameina stofnanir og draga úr kostnaði. Í vetur lagði ríkisstjórnin einnig fram atvinnustefnu til ársins 2035, samgönguáætlun var samþykkt og stofnun innviðafélags sem mun leggja grunn að stórsókn í innviðafjárfestingum. Slíkar fjárfestingar styðja við atvinnulíf, verðmætasköpun og sterkara Ísland til framtíðar. Sterk þjóð stendur með fólkinu sínu. Samhliða áherslu á ábyrga efnahagsstjórn og verðmætasköpun höfum við haft húsnæðis- og velferðarmálin í forgrunni. Þar má nefna sérstakt þjóðarátak í uppbyggingu hjúkrunarheimila, að lífeyrir fylgi launaþróun, lögfestingu samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks og húsnæðispakka 1 og 2 og svona mætti lengi áfram telja. Stjórnarandstaðan fékk líka í gegn góð mál í þinglokunum. Þar má nefna mál sem snúa að auknu frelsi þegar kemur að dreifingu ösku látinna ástvina, lengingu á gildistíma ökuskírteina eldra fólks og þingsályktun um að fela atvinnuráðherra að greina eignarhald erlendra aðila á jörðum á Íslandi, með sérstakri áherslu á aðgang að auðlindum. Svona á Alþingi að virka fyrir Ísland. Með samhentri ríkisstjórn sem vinnur fyrir fólkið í landinu og öflugum hópi þingmanna sem vinnur þvert á flokka af heilindum í þágu þjóðarinnar. Höfundur er þingflokksformaður Samfylkingarinnar.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar