Traust verður verðmætasta auðlind fyrirtækja á tímum gervigreindar Gísli Rafn Ólafsson skrifar 5. júní 2026 09:00 Á tímum þegar gervigreind getur skrifað texta, búið til myndir, greint gögn og hermt eftir mannlegum samskiptum er auðvelt að halda að tæknin sjálf verði mikilvægasta samkeppnisforskot fyrirtækja. Líklegra er þó að hið gagnstæða verði raunin. Því meira sem tæknin þróast, því verðmætari verða mannleg tengsl og traust. Við erum að fara inn í heim þar sem sífellt erfiðara verður að vita hvað er raunverulegt. Myndir, myndbönd og raddir verða sífellt sannfærandi. Sjálfvirk samskipti verða algengari. Efni verður framleitt á áður óþekktum hraða. Magn upplýsinga mun margfaldast. Í slíku umhverfi verður traust ekki mjúkt hugtak. Það verður harður gjaldmiðill. Fyrirtæki sem njóta trausts munu hafa gríðarlegt forskot. Fyrirtæki sem missa það gætu tapað því mjög hratt. Þetta á sérstaklega við um leiðtoga. Í mörg ár hafa margir stjórnendur getað komist af með almenna stjórnunarhæfileika og vel orðaðar kynningar. En þegar starfsfólk fær aðgang að meiri upplýsingum, meiri greiningargetu og meiri innsýn í ákvarðanir fyrirtækja, verður erfiðara að fela veikleika. Fólk sér hraðar hvort stefna er raunverulega skýr. Það sér hvort samskipti eru heiðarleg. Það sér hvort menning fyrirtækisins endurspeglar raunveruleikann eða bara falleg orð á glærum. Gervigreind er þegar farin að magna þetta upp. Starfsfólk getur nú greint gögn, borið saman upplýsingar og sannreynt fullyrðingar á örfáum mínútum. Viðskiptavinir geta leitað upplýsinga hraðar en áður. Blaðamenn og almenningur hafa öflugri verkfæri til að skoða ósamræmi og mistök. Þetta þýðir að traust verður sífellt erfiðara að byggja en auðveldara að missa. Margir stjórnendur vanmeta þetta. Þeir líta enn á gervigreind fyrst og fremst sem tæki til að auka framleiðni eða lækka kostnað. En stærstu áhrifin gætu orðið á samskipti og væntingar fólks. Þegar starfsfólk sér að fyrirtæki notar gervigreind til að fylgjast með fólki án skýrleika eða gagnsæis minnkar traustið. Þegar viðskiptavinir uppgötva að þjónusta sem þeir töldu mannlega sé í raun sjálfvirk án þess að þeim hafi verið sagt það, minnkar traustið. Þegar fyrirtæki innleiða ný kerfi án þess að ræða siðferðilegar afleiðingar, minnkar traustið. Á móti kemur að fyrirtæki sem nálgast þessa þróun af heiðarleika gætu styrkt tengsl sín verulega. Fólk mun ekki ætlast til fullkomnunar. En það mun ætlast til hreinskilni. Það mun vilja vita hvernig gögn eru notuð. Hvernig ákvarðanir eru teknar. Hvar mennirnir koma inn í ferlið. Hvaða gildi ráða ferðinni. Þetta er sérstaklega mikilvægt fyrir opinbera geirann og sveitarfélög. Traust er grunnurinn að starfsemi hins opinbera. Ef almenningur upplifir að tæknin sé innleidd án gagnsæis eða mannlegrar ábyrgðar skapast hratt tortryggni. En ef stofnanir sýna hvernig gervigreind getur stytt biðtíma, bætt þjónustu og losað starfsfólk undan endurteknum verkefnum, þá getur tæknin styrkt tengslin milli kerfis og samfélags. Leiðtogarnir skipta þar öllu máli. Á næstu árum mun fólk ekki bara meta stjórnendur út frá rekstrarniðurstöðum. Það mun meta þá út frá því hvort þeir skapi öryggi í óvissu. Hvort þeir tali hreinskilnislega um breytingarnar fram undan. Hvort þeir hafi hugrekki til að taka erfiðar ákvarðanir án þess að missa mannlega þáttinn. Þetta verður ný tegund af leiðtogaprófi. Og það er mikilvægt að skilja eitt. Traust byggist ekki á því að hægja á tækninni. Það byggist á því hvernig við notum hana. Fyrirtæki sem reyna að fela notkun gervigreindar munu eiga í vandræðum. Fyrirtæki sem nota hana án skýrra gilda munu eiga í vandræðum. Fyrirtæki sem líta á starfsfólk sem kostnað fremur en samstarfsaðila munu eiga í vandræðum. Á móti munu fyrirtæki sem sameina hraða tækninnar og mannlega dómgreind hafa mikið forskot. Kannski er það stærsta kaldhæðni gervigreindarinnar. Því þróaðri sem tæknin verður, því mikilvægara verður að vera mannlegur. Höfundur er ráðgjafi á sviði gervigreindar og höfundur bókarinnar The AI Fluent Leader. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gísli Rafn Ólafsson Mest lesið Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun Hægrisveiflan hættulega Samúel Guðmundsson Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir Skoðun Til hamingju, Runólfur! Ragnar Freyr Ingvarsson Skoðun Heilsugæslan miðaldra Hildur Svavarsdóttir Skoðun Skógrækt er þjóðaröryggismál Auður Elva Kjartansdóttir Skoðun Ólafur, gæsin og gulleggin Kjartan Björgvinsson Skoðun Afföll í laxeldi Kristján Ingimarsson Skoðun Á ykkar vakt! Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Peptíð og íþróttir Birgir Sverrisson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað hafa börnin gert fyrir okkur? skrifar Skoðun Hugmyndakassinn Perla Hafþórsdóttir skrifar Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar Skoðun Óðinn heldur fyrir heila augað Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar Skoðun Samstaða um Suðurnesin sem drifkraft vaxtar skrifar Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar Skoðun Sundlaugin er ekki vandamálið Unnur Helga Óttarsdóttir skrifar Skoðun Það er ekki nóg að hækka róminn Þorgrímur Sigmundsson skrifar Skoðun Má manneskja skipta um trú — og halda lífi? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Tilkoma gervigreindar – kötturinn í Undralandi? Ólafur Aron Sveinsson skrifar Skoðun Veistu hvaða netvíti á að varast? Vilhjálmur Alvar Þórarinsson skrifar Skoðun Borgarnesréttlætið – saga úr umferðinni Guðmundur H Guðjónsson skrifar Skoðun Viðskiptaráð og Láki jarðálfur Andri Snær Magnason skrifar Skoðun Fertugt félag sem ætlar ekki að setjast í helgan stein Guðrún Barbara Tryggvadóttir skrifar Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar Skoðun Um fóbíu og hatur á Íslam Sverrir Agnarsson skrifar Skoðun Gerast enn kraftaverk á Íslandi? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðey – perla í dvala Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Er öryggi barna sökkvandi skip? Alfa Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar Skoðun Það sem allir vilja hafa – en enginn vill sjá S. Hjörtur Guðjónsson skrifar Skoðun Burt með bölvað ofstækið Hjörtur Magni Jóhannsson skrifar Skoðun Tíu ár af skattfrjálsri ráðstöfun Daði Már Kristófersson skrifar Skoðun Farsælt ferðalag fólks og villts fisks Ingvi Örn Þorsteinsson skrifar Skoðun Til hamingju, Runólfur! Ragnar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Heilsugæslan miðaldra Hildur Svavarsdóttir skrifar Skoðun Afföll í laxeldi Kristján Ingimarsson skrifar Sjá meira
Á tímum þegar gervigreind getur skrifað texta, búið til myndir, greint gögn og hermt eftir mannlegum samskiptum er auðvelt að halda að tæknin sjálf verði mikilvægasta samkeppnisforskot fyrirtækja. Líklegra er þó að hið gagnstæða verði raunin. Því meira sem tæknin þróast, því verðmætari verða mannleg tengsl og traust. Við erum að fara inn í heim þar sem sífellt erfiðara verður að vita hvað er raunverulegt. Myndir, myndbönd og raddir verða sífellt sannfærandi. Sjálfvirk samskipti verða algengari. Efni verður framleitt á áður óþekktum hraða. Magn upplýsinga mun margfaldast. Í slíku umhverfi verður traust ekki mjúkt hugtak. Það verður harður gjaldmiðill. Fyrirtæki sem njóta trausts munu hafa gríðarlegt forskot. Fyrirtæki sem missa það gætu tapað því mjög hratt. Þetta á sérstaklega við um leiðtoga. Í mörg ár hafa margir stjórnendur getað komist af með almenna stjórnunarhæfileika og vel orðaðar kynningar. En þegar starfsfólk fær aðgang að meiri upplýsingum, meiri greiningargetu og meiri innsýn í ákvarðanir fyrirtækja, verður erfiðara að fela veikleika. Fólk sér hraðar hvort stefna er raunverulega skýr. Það sér hvort samskipti eru heiðarleg. Það sér hvort menning fyrirtækisins endurspeglar raunveruleikann eða bara falleg orð á glærum. Gervigreind er þegar farin að magna þetta upp. Starfsfólk getur nú greint gögn, borið saman upplýsingar og sannreynt fullyrðingar á örfáum mínútum. Viðskiptavinir geta leitað upplýsinga hraðar en áður. Blaðamenn og almenningur hafa öflugri verkfæri til að skoða ósamræmi og mistök. Þetta þýðir að traust verður sífellt erfiðara að byggja en auðveldara að missa. Margir stjórnendur vanmeta þetta. Þeir líta enn á gervigreind fyrst og fremst sem tæki til að auka framleiðni eða lækka kostnað. En stærstu áhrifin gætu orðið á samskipti og væntingar fólks. Þegar starfsfólk sér að fyrirtæki notar gervigreind til að fylgjast með fólki án skýrleika eða gagnsæis minnkar traustið. Þegar viðskiptavinir uppgötva að þjónusta sem þeir töldu mannlega sé í raun sjálfvirk án þess að þeim hafi verið sagt það, minnkar traustið. Þegar fyrirtæki innleiða ný kerfi án þess að ræða siðferðilegar afleiðingar, minnkar traustið. Á móti kemur að fyrirtæki sem nálgast þessa þróun af heiðarleika gætu styrkt tengsl sín verulega. Fólk mun ekki ætlast til fullkomnunar. En það mun ætlast til hreinskilni. Það mun vilja vita hvernig gögn eru notuð. Hvernig ákvarðanir eru teknar. Hvar mennirnir koma inn í ferlið. Hvaða gildi ráða ferðinni. Þetta er sérstaklega mikilvægt fyrir opinbera geirann og sveitarfélög. Traust er grunnurinn að starfsemi hins opinbera. Ef almenningur upplifir að tæknin sé innleidd án gagnsæis eða mannlegrar ábyrgðar skapast hratt tortryggni. En ef stofnanir sýna hvernig gervigreind getur stytt biðtíma, bætt þjónustu og losað starfsfólk undan endurteknum verkefnum, þá getur tæknin styrkt tengslin milli kerfis og samfélags. Leiðtogarnir skipta þar öllu máli. Á næstu árum mun fólk ekki bara meta stjórnendur út frá rekstrarniðurstöðum. Það mun meta þá út frá því hvort þeir skapi öryggi í óvissu. Hvort þeir tali hreinskilnislega um breytingarnar fram undan. Hvort þeir hafi hugrekki til að taka erfiðar ákvarðanir án þess að missa mannlega þáttinn. Þetta verður ný tegund af leiðtogaprófi. Og það er mikilvægt að skilja eitt. Traust byggist ekki á því að hægja á tækninni. Það byggist á því hvernig við notum hana. Fyrirtæki sem reyna að fela notkun gervigreindar munu eiga í vandræðum. Fyrirtæki sem nota hana án skýrra gilda munu eiga í vandræðum. Fyrirtæki sem líta á starfsfólk sem kostnað fremur en samstarfsaðila munu eiga í vandræðum. Á móti munu fyrirtæki sem sameina hraða tækninnar og mannlega dómgreind hafa mikið forskot. Kannski er það stærsta kaldhæðni gervigreindarinnar. Því þróaðri sem tæknin verður, því mikilvægara verður að vera mannlegur. Höfundur er ráðgjafi á sviði gervigreindar og höfundur bókarinnar The AI Fluent Leader.
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun
Skoðun Losun Íslands á jarðefnaeldsneyti og ómarkviss og ósanngjörn skattheimt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar
Skoðun Hvar endar ráðaleysið? Þegar sveitarfélögin eru komin í gildru skammtímaniðurskurðar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvers virði er verndarskyldan ef upplýsingagjöfin skapar hættuna? Herdís Ósk Sveinbjörnsdóttir skrifar
Skoðun Hneykslan og hræsni: Hvers vegna sum hatursorðræða er ásættanleg en önnur ekki Ian McDonald skrifar
Skoðun Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson skrifar
Skoðun Ráðherra innviða tók af skarið: Reglugerð um vanhæfismörk við stjórn ökutækis loks gefin út Vilhjálmur Hjálmarsson skrifar
Skoðun Brjóstaskimun enn mikilvæg? Anna Kristín Höskuldsdóttir,Helga Tryggvadóttir,Inga Reynisdóttir,Ólöf Kristjana Bjarnadóttir,Þórður Tryggvason skrifar
Eru andstæðingar þjóðarmorðs í Palestínu sérlegir stuðningsmenn Hamas-samtakanna? Finnur G Olguson Skoðun