Hvers vegna og hvernig háskólanám? Hallur Þór Sigurðarson skrifar 15. apríl 2026 14:33 Það kom óneitanlega aftan að mér þegar sonur minn, sem nýverið kláraði menntaskóla, tók að efast um gagnsemi þess að fara í háskólanám. Við ræddum málið og ég áttaði mig enn betur á mikilvægi þess að verðmæti háskóla og háskólanáms sé í stöðugri endurskoðun og því sé skilmerkilega miðlað. Á tímum tæknibreytinga þegar kemur að gervigreind með tilheyrandi óvissu um hvernig framtíðin mun líta út er spurningin um virði háskólanáms ekki léttvæg. Á sama tíma sjáum við að háskólanám getur ekki takmarkast við miðlun eða aðgengi að upplýsingum. Til að takast á við spurninguna um virði þarf að horfa til þess að háskólanám í breytilegu umhverfi stuðli að lifandi og kviku samfélagi. Í slíku samfélagi er nemandinn í fyrirrúmi. Nemandi er ekki bara viðskiptavinur eða afurð, heldur manneskja og vitsmunavera. Verðmæti háskólanáms má þannig meta út frá því hve vel tekst til að búa til umhverfi þar sem mannvæn og mannleg samskipti eru í fyrirrúm – öflug samvinna, stuðningur við skapandi hugsun og heilindi. Varanlegustu verðmæti háskólanáms eru oft náin tengsl við samnemendur og kennara. Verðmætt háskólanám þarf að hafa sterkar rætur í atvinnulífinu og út í þjóðfélagið. Verðmætt háskólanám opnar dyr, ekki aðeins út í nærumhverfið heldur út í heim. Í Viðskipta- og hagfræðideild Háskólans í Reykjavik er unnið hörðum höndum að því að móta fjölbreyttar meistaranámsbrautir sem endurspegla þessi verðmæti. Hér er lagt upp úr því að nemendur eigi í milliliðalausum samskiptum og samstarfi við bæði kennara og aðra nemendur (Covid-19 sýndi vel mikilvægi þessa). Nemendur fást oft við raunverulegar áskoranir úr atvinnulífinu og til að hámarka gæði og alþjóðleg tengsl eru prófessorar frá virtustu háskólum heims fengnir til landsins til að kenna valin námskeið. Að sama skapi fer erlendum nemendum fjölgandi í HR. Mikilvægi stafrænnar tækni heldur áfram að aukast og notkun nýjustu lausna, svo sem gervigreindar, eru samþættar inn í flest námskeið deildarinnar, ásamt námskeiðum sem einblína á að efla stafræna þekkingu nemenda og notkun. Í meistaranáminu er tími nemenda virtur og þeim býðst að ljúka námi á aðeins einu ári. Nemendur geta líka valið að nýta sér sveigjanleika námsins og lokið því á lengri tíma, t.d. samhliða vinnu. Meistaranemar VHD geta valið á milli sérhæfðra námsleiða, sem allar miða að því að hver og einn geti búið sér til ný tækifæri með aukinni færni, t.d. innan nýsköpunar, stafrænnar tækni, markaðssetningar, mannauðsstjórnunar, fjármála eða endurskoðunar. Að lokum, forsenda þess að háskólanám standist tímans tönn og eigi svar við spurningunni um virði þess er að námið sé í stöðugri endurskoðun og lagað að breyttum aðstæðum og þörfum. Í því felst að fylgja eftir því skýra markmið að háskólanám auki hæfni nemenda til að vera leiðandi afl í starfi og eigin lífi. Höfundur er dósent og forstöðumaður meistaranáms Viðskipta- og hagfræðideildar Háskólans í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skóla- og menntamál Háskólar Mest lesið Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvað varð um planið? Pétur Óskarsson skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi þarf ekki að endurhugsa — þau þarf að virða Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðar sem vopn til að berjast gegn aðild að ESB Micah Garen skrifar Skoðun Beðið eftir aðgerð þar sem kvóti er búinn Dóra Lind Pálmarsdóttir skrifar Skoðun Vandinn talaður burt Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Stór-Ísrael Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Barnamorðingjar eru velkomnir til Íslands Björn B. Björnsson skrifar Skoðun Hvenær verða sjóðir mikilvægari en félagsmenn? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar Skoðun Viljum við kvótavæða sjókvíaeldið? Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar Skoðun Verkin tala Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Barnahús er sameiginlegt verkefni Paola Cardenas skrifar Skoðun Ríkisvaldið féll á lyfjaprófi Vilhjálmur H. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Sjá meira
Það kom óneitanlega aftan að mér þegar sonur minn, sem nýverið kláraði menntaskóla, tók að efast um gagnsemi þess að fara í háskólanám. Við ræddum málið og ég áttaði mig enn betur á mikilvægi þess að verðmæti háskóla og háskólanáms sé í stöðugri endurskoðun og því sé skilmerkilega miðlað. Á tímum tæknibreytinga þegar kemur að gervigreind með tilheyrandi óvissu um hvernig framtíðin mun líta út er spurningin um virði háskólanáms ekki léttvæg. Á sama tíma sjáum við að háskólanám getur ekki takmarkast við miðlun eða aðgengi að upplýsingum. Til að takast á við spurninguna um virði þarf að horfa til þess að háskólanám í breytilegu umhverfi stuðli að lifandi og kviku samfélagi. Í slíku samfélagi er nemandinn í fyrirrúmi. Nemandi er ekki bara viðskiptavinur eða afurð, heldur manneskja og vitsmunavera. Verðmæti háskólanáms má þannig meta út frá því hve vel tekst til að búa til umhverfi þar sem mannvæn og mannleg samskipti eru í fyrirrúm – öflug samvinna, stuðningur við skapandi hugsun og heilindi. Varanlegustu verðmæti háskólanáms eru oft náin tengsl við samnemendur og kennara. Verðmætt háskólanám þarf að hafa sterkar rætur í atvinnulífinu og út í þjóðfélagið. Verðmætt háskólanám opnar dyr, ekki aðeins út í nærumhverfið heldur út í heim. Í Viðskipta- og hagfræðideild Háskólans í Reykjavik er unnið hörðum höndum að því að móta fjölbreyttar meistaranámsbrautir sem endurspegla þessi verðmæti. Hér er lagt upp úr því að nemendur eigi í milliliðalausum samskiptum og samstarfi við bæði kennara og aðra nemendur (Covid-19 sýndi vel mikilvægi þessa). Nemendur fást oft við raunverulegar áskoranir úr atvinnulífinu og til að hámarka gæði og alþjóðleg tengsl eru prófessorar frá virtustu háskólum heims fengnir til landsins til að kenna valin námskeið. Að sama skapi fer erlendum nemendum fjölgandi í HR. Mikilvægi stafrænnar tækni heldur áfram að aukast og notkun nýjustu lausna, svo sem gervigreindar, eru samþættar inn í flest námskeið deildarinnar, ásamt námskeiðum sem einblína á að efla stafræna þekkingu nemenda og notkun. Í meistaranáminu er tími nemenda virtur og þeim býðst að ljúka námi á aðeins einu ári. Nemendur geta líka valið að nýta sér sveigjanleika námsins og lokið því á lengri tíma, t.d. samhliða vinnu. Meistaranemar VHD geta valið á milli sérhæfðra námsleiða, sem allar miða að því að hver og einn geti búið sér til ný tækifæri með aukinni færni, t.d. innan nýsköpunar, stafrænnar tækni, markaðssetningar, mannauðsstjórnunar, fjármála eða endurskoðunar. Að lokum, forsenda þess að háskólanám standist tímans tönn og eigi svar við spurningunni um virði þess er að námið sé í stöðugri endurskoðun og lagað að breyttum aðstæðum og þörfum. Í því felst að fylgja eftir því skýra markmið að háskólanám auki hæfni nemenda til að vera leiðandi afl í starfi og eigin lífi. Höfundur er dósent og forstöðumaður meistaranáms Viðskipta- og hagfræðideildar Háskólans í Reykjavík.
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að virða Árósasamninginn Árni Finnsson,Björg Eva Erlendsdóttir skrifar
Skoðun Sami hræðsluáróðurinn: EES á Íslandi 1993 og ESB í Svíþjóð 1994 Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar
Skoðun Obb obb obb Bogi minn 698.500 kr. fyrir að breyta einum litlum flugmiða Kristján Logason skrifar
Skoðun ESB eða efnahagsmálin, hvað á að vera forgangsverkefni ríkisstjórnarinnar? Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun Sveitarfélög sem nýta gervigreind vel gætu umbreytt þjónustu sinni Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Vertu velkomin, Eydís! Elís Hlynur Grétarsson,Ólöf Helga Jónsdóttir,Jón Kristinn Sverrisson skrifar
Skoðun Brexit og Ísland - Hvað getum við lært – og hvert eigum við að stefna? Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað fengu þau – og hvað gáfu þau eftir? Lærdómur frá löndum sem gengu í ESB Bjarndís Helena Mitchell skrifar
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar