Heilbrigðiskerfi framtíðarinnar Ólafur Eysteinn Sigurjónsson skrifar 23. mars 2026 10:01 Heilbrigðiskerfið í dag stendur frammi fyrir miklum áskorunum. Fólk lifir lengur, langvinnum sjúkdómum fjölgar, álag á starfsfólk eykst og kröfur um betri og hraðari þjónustu aukast. Í umræðu um heilbrigðismál er oftast rætt um fjármagn, mannafla og húsnæði, vissulega mikilvægir þættir, en ein forsenda gleymist gjarnan og er ekki síður mikilvæg: Menntunina sem þarf til að byggja upp heilbrigðiskerfi framtíðarinnar. Ef við ætlum að mæta öllum þeim áskorunum sem heilbrigðiskerfið okkar stendur frammi fyrir í dag dugar ekki að hugsa um heilbrigðisþjónustu með sama hætti og áður. Tæknibreytingar eru þegar farnar að hafa áhrif á greiningar, meðferðir, eftirlit og samskipti innan kerfisins. Gervigreind, gagnagreining, fjarheilbrigðisþjónusta og stafrænar lausnir eru ekki lengur fjarlæg framtíðarsýn heldur þróun sem er hafin. Tæknibreytingar leysa þó ekkert einar og sér. Til þess að nýta þær til góðs þarf fólk sem bæði skilur tæknina og heilbrigðiskerfið. Fólk sem getur unnið á mörkum verkfræði, tölvunarfræði, gagnavísinda og heilbrigðisvísinda og þróað lausnir sem eru ekki aðeins tæknilega öflugar heldur líka öruggar, siðferðislega ábyrgar, notendavænar og raunhæfar í klínísku umhverfi. Þess vegna gegnir menntun á háskólastigi í stafrænni heilbrigðistækni og heilbrigðisverkfræði lykilhlutverki þegar kemur að heilbrigðisþjónustu framtíðarinnar. Í HR er boðið upp á meistaranám í stafrænni heilbrigðistækni og grunn og meistaranám í heilbrigðisverkfræði og þar erum við að svara skýrri samfélagsþörf. Við erum að mennta sérfræðinga sem geta þróað lausnir framtíðarinnar fyrir heilbrigðiskerfið, unnið með gögn, stafræna innviði, tæki, hugbúnað og greiningarlausnir og á sama tíma skilið þarfir sjúklinga, starfsfólks og kerfisins í heild. Þetta er mikilvægt því heilbrigðistækni verður sífellt stærri hluti af daglegri starfsemi heilbrigðisþjónustunnar. Stuðningur við ákvarðanir byggður á gögnum, sjálfvirkari ferlar, snjallari greining og einstaklingsmiðaðri þjónusta munu skipta æ meira máli. Þá dugar ekki að treysta eingöngu á innfluttar lausnir eða utanaðkomandi sérfræðiþekkingu. Við verðum að byggja upp eigin þekkingu og eigin getu. Og við þurfum að einblína á getu samfélagsins til að bæta heilbrigðisþjónustu með markvissum hætti. Á Íslandi eigum við að geta verið í fremstu röð á þessu sviði. Hér eru stuttar boðleiðir milli háskóla, heilbrigðisstofnana og atvinnulífs og við búum að mikilli þekkingu og góðri reynslu af því að tengja saman rannsóknir, nýsköpun og þjónustu. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það þarf markvissa menntun sem undirbýr nemendur undir raunveruleg verkefni framtíðar. Þar hefur Háskólinn í Reykjavík verið í fararbroddi. Skólinn hefur byggt upp sterkt umhverfi á sviði tækni, verkfræði og nýsköpunar með aukinni tengingu við heilbrigðisgeirann. Framtíð heilbrigðisþjónustu ræðst ekki aðeins af því hvaða tæki eða kerfi við kaupum, heldur hvort við höfum fólk með þekkingu til að þróa, aðlaga og nýta tæknina af ábyrgð. Menntun á þessu sviði er því ekki aðeins mikilvægt hagsmunamál fyrir heilbrigðiskerfið heldur einnig fyrir atvinnulíf og samfélagið allt. Heimurinn kallar eftir lausnum á sviði stafrænnar heilsu, lækningatækni og heilbrigðisverkfræði. Ísland hefur alla burði til að taka þátt í þeirri þróun, bæði í rannsóknum og atvinnusköpun, en það gerist aðeins ef við menntum fólk sem getur tengt saman vísindi, tækni, heilbrigði og nýsköpun. Við stöndum því frammi fyrir skýru vali: Ætlum við að fylgjast með þróuninni, eða taka þátt í að móta hana? Menntun á háskólastigi í stafrænni heilbrigðistækni og heilbrigðisverkfræði er ekki munaður. Hún er nauðsyn. Og þar hefur Háskólinn í Reykjavík sýnt að hann ætlar sér að vera í fararbroddi. Höfundur er sviðsforseti Tæknisviðs og aðstoðarrektor rannsókna, nýsköpunar og atvinnulíftengsla við HR. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Heilbrigðismál Mest lesið Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin skrifar Skoðun Hugsuðir framtíðarinnar sitja aftast í bekknum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir skrifar Skoðun Að verða Akureyringur Zane Brikovska skrifar Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Skóli án aðgreiningar krefst raunverulegrar þjónustu Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Breyttur bær Erna Kristín Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar stendur hnífurinn í kúnni, Kristrún? Inga Fanney Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík getur gripið börn fyrr Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Höfnum framtíðinni sem aldrei kom Bjarni Guðjónsson skrifar Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Hættulegar skólalóðir Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar Skoðun Þegar lausnin er að stytta menntun, þá er eitthvað að! Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Hverfin hverfast um íþróttafélögin Birkir Ingibjartsson skrifar Skoðun Húsnæði er ekki lúxus – rödd ungu kynslóðarinnar Aleksandra Jania skrifar Skoðun Aftur til fortíðar – leikskólinn sem réttur eða geymsla? Kristín Dýrfjörð skrifar Sjá meira
Heilbrigðiskerfið í dag stendur frammi fyrir miklum áskorunum. Fólk lifir lengur, langvinnum sjúkdómum fjölgar, álag á starfsfólk eykst og kröfur um betri og hraðari þjónustu aukast. Í umræðu um heilbrigðismál er oftast rætt um fjármagn, mannafla og húsnæði, vissulega mikilvægir þættir, en ein forsenda gleymist gjarnan og er ekki síður mikilvæg: Menntunina sem þarf til að byggja upp heilbrigðiskerfi framtíðarinnar. Ef við ætlum að mæta öllum þeim áskorunum sem heilbrigðiskerfið okkar stendur frammi fyrir í dag dugar ekki að hugsa um heilbrigðisþjónustu með sama hætti og áður. Tæknibreytingar eru þegar farnar að hafa áhrif á greiningar, meðferðir, eftirlit og samskipti innan kerfisins. Gervigreind, gagnagreining, fjarheilbrigðisþjónusta og stafrænar lausnir eru ekki lengur fjarlæg framtíðarsýn heldur þróun sem er hafin. Tæknibreytingar leysa þó ekkert einar og sér. Til þess að nýta þær til góðs þarf fólk sem bæði skilur tæknina og heilbrigðiskerfið. Fólk sem getur unnið á mörkum verkfræði, tölvunarfræði, gagnavísinda og heilbrigðisvísinda og þróað lausnir sem eru ekki aðeins tæknilega öflugar heldur líka öruggar, siðferðislega ábyrgar, notendavænar og raunhæfar í klínísku umhverfi. Þess vegna gegnir menntun á háskólastigi í stafrænni heilbrigðistækni og heilbrigðisverkfræði lykilhlutverki þegar kemur að heilbrigðisþjónustu framtíðarinnar. Í HR er boðið upp á meistaranám í stafrænni heilbrigðistækni og grunn og meistaranám í heilbrigðisverkfræði og þar erum við að svara skýrri samfélagsþörf. Við erum að mennta sérfræðinga sem geta þróað lausnir framtíðarinnar fyrir heilbrigðiskerfið, unnið með gögn, stafræna innviði, tæki, hugbúnað og greiningarlausnir og á sama tíma skilið þarfir sjúklinga, starfsfólks og kerfisins í heild. Þetta er mikilvægt því heilbrigðistækni verður sífellt stærri hluti af daglegri starfsemi heilbrigðisþjónustunnar. Stuðningur við ákvarðanir byggður á gögnum, sjálfvirkari ferlar, snjallari greining og einstaklingsmiðaðri þjónusta munu skipta æ meira máli. Þá dugar ekki að treysta eingöngu á innfluttar lausnir eða utanaðkomandi sérfræðiþekkingu. Við verðum að byggja upp eigin þekkingu og eigin getu. Og við þurfum að einblína á getu samfélagsins til að bæta heilbrigðisþjónustu með markvissum hætti. Á Íslandi eigum við að geta verið í fremstu röð á þessu sviði. Hér eru stuttar boðleiðir milli háskóla, heilbrigðisstofnana og atvinnulífs og við búum að mikilli þekkingu og góðri reynslu af því að tengja saman rannsóknir, nýsköpun og þjónustu. En það gerist ekki af sjálfu sér. Það þarf markvissa menntun sem undirbýr nemendur undir raunveruleg verkefni framtíðar. Þar hefur Háskólinn í Reykjavík verið í fararbroddi. Skólinn hefur byggt upp sterkt umhverfi á sviði tækni, verkfræði og nýsköpunar með aukinni tengingu við heilbrigðisgeirann. Framtíð heilbrigðisþjónustu ræðst ekki aðeins af því hvaða tæki eða kerfi við kaupum, heldur hvort við höfum fólk með þekkingu til að þróa, aðlaga og nýta tæknina af ábyrgð. Menntun á þessu sviði er því ekki aðeins mikilvægt hagsmunamál fyrir heilbrigðiskerfið heldur einnig fyrir atvinnulíf og samfélagið allt. Heimurinn kallar eftir lausnum á sviði stafrænnar heilsu, lækningatækni og heilbrigðisverkfræði. Ísland hefur alla burði til að taka þátt í þeirri þróun, bæði í rannsóknum og atvinnusköpun, en það gerist aðeins ef við menntum fólk sem getur tengt saman vísindi, tækni, heilbrigði og nýsköpun. Við stöndum því frammi fyrir skýru vali: Ætlum við að fylgjast með þróuninni, eða taka þátt í að móta hana? Menntun á háskólastigi í stafrænni heilbrigðistækni og heilbrigðisverkfræði er ekki munaður. Hún er nauðsyn. Og þar hefur Háskólinn í Reykjavík sýnt að hann ætlar sér að vera í fararbroddi. Höfundur er sviðsforseti Tæknisviðs og aðstoðarrektor rannsókna, nýsköpunar og atvinnulíftengsla við HR.
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar
Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar