Forseti sem svarar á mannamáli Erna Ástþórsdóttir skrifar 15. maí 2024 15:32 Held að ég sé ekki sú eina sem vantar afruglara, þess vegna er Jón Gnarr í mínum augum augljós valkostur á Bessastaði. Oft var þörf en nú er nauðsyn. Við finnum fyrir óþoli á að hljóð og mynd fari ekki saman- svart er hvítt eða bara svona ljósgrátt. Í þessu ljósi heyrði ég í Jón Gnarr um daginn þar sem hann var spurður spjörunum úr í lifandi streymi, meðal spurninga þar var: „Hverjir eru þínir helstu gallar?“ Svaraði hann því til í mjög lýsandi máli hvernig hann ætti til að finna til djúpstæðrar sjálfsvorkunnar, sem er sprenghlægilegt, ef maður áttar sig á því, en kannski líka vegna þess að við þekkjum það flest að detta í eins og eitt dramakast með tilheyrandi sjálfsvorkunn. En ég elska að hér er í boði forsetaefni sem er óhræddur við að fá óundirbúnar spurningar og bara svarar á manna máli svo maður þurfi ekki að túlka orð hans, hann er skýr. En Jón Gnarr hefur ótal kosti , hann er hjartahlýr og vandaður, skapandi og skemmtilegur og óhræddur við að tjá rödd sína en það sem meira er er að ég tengi. Jón Gnarr er afruglari sem að vöntun er á í íslensku samfélagi. Ég kýs Jón Gnarr í embætti forseta Íslands. Höfundur er stuðningsmaður Jóns Gnarr. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Forsetakosningar 2024 Skoðun: Forsetakosningar 2024 Mest lesið Reykjavíkurborg og ábyrgðin sem hún forðast Kári Sigurðsson,Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Ég er líka að taka fullan þátt í samfélaginu! Alina Vilhjálmsdóttir Skoðun Álftnesingar mæta afgangi Rakel Margrét Viggósdóttir Skoðun Hvað ef gervigreind gjörbreytir 90 þúsund íslenskum störfum? Lilja Dögg Jónsdóttir Skoðun Hildur Björnsdóttir og bílastæðin í borginni Karólína M. Jónsdóttir Skoðun Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmálann Pétur Marteinsson Skoðun Pólitísk forgangsröðun í þágu allra Kópavogsbúa Sigurður Kári Harðarsson Skoðun Börn á biðlista eftir að komast á biðlista Auður Gunnarsdóttir Skoðun Börn í Laugardal fá ekki heitan mat í skólanum Jakob Jakobsson Skoðun Tryggjum að Hveragerði verði áfram bær fyrir alla Birgitta Ragnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Mikilvægi kennslu í nýsköpun í háskólum Ólafur Eysteinn Sigurjónsson skrifar Skoðun Hafnarfjörður í gíslingu þéttingarstefnu Reykjavíkur Orri Björnsson skrifar Skoðun Umferðarmál í Urriðaholti – Flótti frá vandanum Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Brandarar á Alþingi og alvarlegar spurningar um undirbúning lagasetningar Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hildur Björnsdóttir og bílastæðin í borginni Karólína M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Glufur í farsældinni: Helmingur stuðningsnets barns úti í kuldanum Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Hvað ef gervigreind gjörbreytir 90 þúsund íslenskum störfum? Lilja Dögg Jónsdóttir skrifar Skoðun Öflugt atvinnulíf á Akureyri Ragnar Sverrisson skrifar Skoðun Börn á biðlista eftir að komast á biðlista Auður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Íþróttir, lýðheilsa og forvarnir Kristján Davíð Sigurjónsson skrifar Skoðun Reykjavíkurborg og ábyrgðin sem hún forðast Kári Sigurðsson,Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Tryggjum að Hveragerði verði áfram bær fyrir alla Birgitta Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Álftnesingar mæta afgangi Rakel Margrét Viggósdóttir skrifar Skoðun Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmálann Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Stórasta Árborg í heimi? Guðný Björk Pálmadóttir skrifar Skoðun Blá útivist – sóknarfæri lýðheilsu Jón Pálsson skrifar Skoðun Pólitísk forgangsröðun í þágu allra Kópavogsbúa Sigurður Kári Harðarsson skrifar Skoðun Kerfið sem á að vernda börnin en bregst þeim Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Ég er líka að taka fullan þátt í samfélaginu! Alina Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Er kennari ógn fyrir að trúa börnum sem segja frá ofbeldi? Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Tveir handteknir vegna stórfelldrar líkamsárásar – One-way ticket í sænsku leiðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Breytt vinnubrögð í mótun geðheilbrigðisþjónustunnar – draumsýn eða veruleiki? Elín Ebba Ásmundsdóttir skrifar Skoðun Að byggja bæ – eða samfélag? Herdís Anna Ingimarsdóttir skrifar Skoðun Hinn þríklofni Jóhann Páll Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Reykjavík er án móttökudeilda, og afleiðingarnar eru komnar í ljós Sóldís Birta Reynisdóttir skrifar Skoðun Áskoranir Ísafjarðarbæjar í húsnæðismálum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Fjármagn í þágu fjölskyldna Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Allir eru jafnir en enginn fær að blómstra Bessí Þóra Jónsdóttir skrifar Skoðun Hólastóllinn Hjalti Pálsson skrifar Skoðun 8. sætið Bjarni Fritzson skrifar Sjá meira
Held að ég sé ekki sú eina sem vantar afruglara, þess vegna er Jón Gnarr í mínum augum augljós valkostur á Bessastaði. Oft var þörf en nú er nauðsyn. Við finnum fyrir óþoli á að hljóð og mynd fari ekki saman- svart er hvítt eða bara svona ljósgrátt. Í þessu ljósi heyrði ég í Jón Gnarr um daginn þar sem hann var spurður spjörunum úr í lifandi streymi, meðal spurninga þar var: „Hverjir eru þínir helstu gallar?“ Svaraði hann því til í mjög lýsandi máli hvernig hann ætti til að finna til djúpstæðrar sjálfsvorkunnar, sem er sprenghlægilegt, ef maður áttar sig á því, en kannski líka vegna þess að við þekkjum það flest að detta í eins og eitt dramakast með tilheyrandi sjálfsvorkunn. En ég elska að hér er í boði forsetaefni sem er óhræddur við að fá óundirbúnar spurningar og bara svarar á manna máli svo maður þurfi ekki að túlka orð hans, hann er skýr. En Jón Gnarr hefur ótal kosti , hann er hjartahlýr og vandaður, skapandi og skemmtilegur og óhræddur við að tjá rödd sína en það sem meira er er að ég tengi. Jón Gnarr er afruglari sem að vöntun er á í íslensku samfélagi. Ég kýs Jón Gnarr í embætti forseta Íslands. Höfundur er stuðningsmaður Jóns Gnarr.
Skoðun Brandarar á Alþingi og alvarlegar spurningar um undirbúning lagasetningar Benedikt S. Benediktsson skrifar
Skoðun Reykjavíkurborg og ábyrgðin sem hún forðast Kári Sigurðsson,Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar
Skoðun Tveir handteknir vegna stórfelldrar líkamsárásar – One-way ticket í sænsku leiðina Davíð Bergmann skrifar
Skoðun Breytt vinnubrögð í mótun geðheilbrigðisþjónustunnar – draumsýn eða veruleiki? Elín Ebba Ásmundsdóttir skrifar
Skoðun Reykjavík er án móttökudeilda, og afleiðingarnar eru komnar í ljós Sóldís Birta Reynisdóttir skrifar