Skýrsla Henrys: Leikur hinna glötuðu tækifæra

Stemningin fyrir leik var mjög sérstök. Fáir áhorfendur um miðjan dag á mánudegi. Þetta var eins og að vera á leik í Olís-deildinni í allt of stóru húsi. Stemningin var svolítið þannig.

Alls voru níu leikmenn gengnir úr skaftinu fyrir leikinn. Ansi mikið og þungt högg en á móti þá var Björgvin Páll mættur aftur eftir að hafa verið fljótur að hrista af sér veiruna.

Fyrri hálfleikur var heilt yfir ljómandi vel spilaður gegn frekar áhugalausu króatísku liði. Viktor Gísli varði eins og berserkur og vörnin var í banastuði fyrir framan hann.

Strákarnir voru með Króatana upp við kaðlana en náðu ekki rothögginu. Mest fimm marka munur en þá fóru menn illa að ráði sínu og munurinn aðeins tvö mörk í hálfleik. Þarna hefði liðið átt að leiða með fimm mörkum plús. Tækifærin voru til staðar og liðið fékk aðeins á sig sex mörk úr opnum leik.

Fyrri hluti síðari hálfleiks var vondur. Það gekk hvorki né rak í neinu og á vellinum voru margar þungar lappir. Skiljanlega. Áræðnin var ekki sú sama og menn voru farnir að horfa of mikið á Ómar Inga í stað þess að taka af skarið eins og þeir hafa gert allt mótið til þessa.

Króatarnir voru komnir með neista i augun. Neista sem strákarnir hefðu getað slökkt í fyrri hálfleik.

Þegar leikurinn var alveg við það að fara í skrúfuna tók Guðmundur sitt síðasta leikhlé. Þá voru enn 17 mínútur eftir. Hann kastaði út síðasta ásnum sem var að spila 7 á 6. Smám saman kom glampinn aftur í auga strákanna okkar og á einhvern ótrúlegan hátt tókst þeim að koma sér inn í leikinn á ný og gott betur en það. Komast yfir. Til þess þurfti risahjarta og það er risahjarta í þessu liði.

Þeir voru í kjörstöðu undir lokin en fóru illa með tækifærin sín. Þetta var svo sannarlega leikur hinna glötuðu tækifæra.

Það er samt margt jákvætt þrátt fyrir allt svekkelsið. Vinstri vængurinn blómstraði og skilaði tíu mörkum þegar bensínið var orðið lítið hægra megin.

Elvar og Orri Freyr eru að stíga sín fyrstu skrefi á stórmóti og hafa fengið í andlitið að byrja gegn Dönum, Frökkum og Króötum. Þeir hafa staðið sig afburðavel og framar vonum. Toppmenn.

Viktor Gísli hélt áfram að verja vel og skilaði góðu verki. Ómar Ingi er enn töframaður þó svo hann sé á hálfum hraða.

Elliði, Ýmir og vörnin átti svo enn einn stórleikinn. Þvílíkar framfarir þar og þeir félagar að ná frábærlega saman.

Þrátt fyrir þetta svekkjandi tap stend ég upp og tek sixpensarann ofan fyrir þessum töffurum. Þeir eru að standa sig hrikalega vel í fáranlegum aðstæðum og fólk á vart orð yfir því hvað þetta hálfgerða varalið er að gera.

Þessi orrusta tapaðist kannski en stríðinu er ekki lokið. Vonandi endurheimtum við sterka leikmenn fyrir lokaleik milliriðilsins. Nái liðið sigri þar er sæti í undanúrslitum svo sannarlega möguleiki.

Áfram veginn. Þjóðin hefur enn fulla trú á strákunum okkar og ævintýrinu í Búdapest.