Hjalti Úrsus heldur því fram að lög­regla ljúgi til um blóð­prufu í máli sonar hans

Árni Gils Hjaltason var sýknaður í Landsrétti og í Héraðsdómi eftir að hafa verið sakfelldur tvívegis í héraði. Í ágúst 2017 var Árni Gils dæmdur í fjögurra ára fangelsi í héraði fyrir að stinga annan mann í höfuðið með hnífi. Hæstiréttur ómerkti þann dom og sendi málið aftur á lægra dómsstig þar sem ekki þótti sannað að Árni Gils hafi verið sekur um það sem hann var dæmdur fyrir.

Hjalti, sem hefur helgað sig þessu máli undanfarin árin, segir málareksturinn allan án fordæma. Hann segir að krafan verði aldrei undir hundrað milljónum, líklega hærri. Hann nefnir þar gæsluvarðhald, meingerð og afleiðingar sem málið hefur haft á Árna Gils.

Gefur lítið fyrir svör lögreglustjóra

Liður í undirbúningi Hjalta hefur verið að skoða þátt sem snýr að blóðprufu sem Hjalti segir að hafi aldrei verið tekin. Í samtali við blaðamann Vísis rekur hann það í ítarlegu máli að það hafi hreinlega ekki verið gerlegt miðað við atvikalýsingu; því er haldið fram að prufan hafi verið tekin í fangaklefa en á þeim tíma sem Árni Gils var þar ekki staddur. Dómar í héraði segir Hjalti að hafi meðal annars grundvallast á því að Árni Gils hafi verið undir áhrifum eiturlyfja, en það liggi bara ekkert fyrir um það.

Hjalti hefur ítrekað krafist gagna um þetta atriði máls og nú loks hefur borist svar frá Lögreglustjóranum á Höfuðborgarsvæðinu. Hjalti gefur ekki mikið fyrir þau svör, reyndar segir hann svörin staðfesta það sem hann hefur ávallt haldið fram, að blóðprufan hafi aldrei verið tekin. Því er þó haldið fram í bréfinu, en með þeim hætti að Hjalti segir að það hljóti að vera öllum vitibornum mönnum ljóst að þetta haldi engu vatni.

Gögnin týndust

Svar lögreglustjóra snýr að tveimur atriðum í málinu: Annars vegar það hvort Árni Gils hafi verið yfirheyrður í nærklæðum einum fata en því er svarað til að hann hafi verið í sloppi og með teppi; myndbandsupptökur staðfesti það. 

Síðan er vikið að blóðsýnatökunni. Sjá má skjáskot af bréfinu sem Vísir hefur undir höndum hér neðar en þar segir meðal annars: 

„En niðurstaðan er sú að blóðsýni var tekið og rannsakað en pappírar varðandi hana hafa á einhvern hátt orðið viðskila við önnur gögn málsins. Það er afleitt á margan hátt en úr því verður bætt eins og nokkur möguleiki er á og kemur vonandi ekki að sök.“

Þá er beðist velvirðingar á því hversu langan tíma hefur tekið að svara erindinu. Hjalti telur þessar skýringar broslegar, eða grátlegar öllu heldur. 

„Þetta er tóm lygi. Lögregla týnir gögnum? Það á ekki að vera hægt,“ segir Hjalti. Sem telur þetta smánarblett á íslensku réttarfari, að héraðsdómur hafi ekki tekið tillit til þessa þegar þar voru felldir dómar. Hjalti segir að málið liggi fyrir hjá eftirlitsnefndar með störfum lögreglu, hún fundi 27. þessa mánaðar og Hjalti geri fastlega ráð fyrir því að hún muni ávíta lögreglu fyrir vítaverð vinnubrögð. Því þetta sé ekki boðlegt. Þá hefur hann sent málið allt til umboðsmanns Alþingis til að tryggja rétta málsmeðferð í því sem snýr að kæru sem lögð verður fram innan viku.