Hraðbraut Þórdísar Kolbrúnar Tryggvi Hjaltason skrifar 10. júní 2021 07:00 Fyrir ekki svo löngu flutti ég aftur í mína heimasveit eftir tíu ára viðveru á höfuðborgarsvæðinu. Ég man ennþá þegar ég svaf fyrstu nóttina í nýja húsinu mínu og ég lá í rúminu og ætlaði að fara að setja á mig heyrnartól þegar ég áttaði mig á því að það var algjör þögn, bílaniðurinn sem ég var vanur var horfinn. Ég man hvernig samfélagið umvafði mig og bauð mig hlýlega velkominn heim aftur og ég man að ég fór og keypti í matinn, fór í pósthúsið og til sýslumanns og kláraði það á 25 mínútum og ég hugsaði: „vá ég get loksins stofnað hljómsveitina mína með allan þennan nýja frítíma“. Mikið var gott að vera kominn heim! Fleira átti eftir að koma mér á óvart og það varðaði ákveðna en áberandi þróun sem var og er greinilega að eiga sér stað á landsbyggðinni. Ég gat tekið starfið mitt í hátækni- og hugverkageiranum með mér og þegar heim var komið rann mér blóðið til skyldunnar að reyna að miðla eitthvað af þeirri þekkingu og tengslum sem ég hafði aflað í áratugs fjarveru minni aftur til landsbyggðarinnar. Ég tók því þátt sem bæði dómari og stuðningsaðili í ýmsum frumkvöðlakeppnum, ég studdi verkefni í fablab-smiðjunum, ég tók sæti í stjórnum á ýmsum nýsköpunar- og hugvitsdrifnum vettvöngum og reyndi að leiðbeina og tengja eftir bestu getu frumkvöðla við fjármagn og mér klárara og betra fólk. Þrjár breytingar eru mér kristaltærar eftir þessa reynslu: 1. Landsbyggðin er að kalla börnin sín heim og í þetta skiptið á þeirra eigin forsendum. Þeim fjölgar nú hratt ár frá ári sem, eins og ég, eru að flytja aftur í heimabyggð sína og geta tekið störf sín og þekkingu með sér. Þetta mun hafa gríðarleg áhrif á sóknartækifæri, lífsgæði og samfélags-strúktúr á landsbyggðinni. Spennandi tímar eru farnir í gang. 2. Landsbyggðin er komin í fljúgandi frumkvöðlagír. Fólk á öllum aldri og með ótrúlegasta bakgrunn, menntað og ómenntað, er að bretta upp ermar og sækja einkafjármagn og styrki og stuðning hins opinbera til að koma af stað smiðjum, aukinni menntun, nýjum fyrirtækjum, rannsóknarverkefnum á margvíslegum skala, frá þangrækt til skógræktar og heilbrigðisþjónustu. Nú þegar eru bæjarfélög byrjuð að uppskera í formi fjölbreyttari grunnstoða í efnahagslífinu, fleiri og áhugverðari starfa og fjölbreyttari áskoranna. Stöðugir atvinnugeirar sem borið hafa byggðir uppi eru einnig að ganga í gegnum ákveðna endurnýjun lífdaga í formi nýrra hugmynda, tækniframfara og sókn inn á nýja markaði. Ó þvílíkir tímar til að búa á landsbyggðinni! Þriðja breytan sem tók mig smá tíma að átta mig á er að landsbyggðarstelpan og ferðamála-, iðnaðar- og nýsköpunarráðherra Íslands, Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir, virtist vera með puttana á einn eða annan hátt í öllum framangreindum jákvæðum breytingum og þróun. Þórdís hefur stóraukið stuðning við Fablab-smiðjurnar, hún hefur komið á fót milljarða hvatasjóði, Kríu, sem stóreflir fjármögnunarumhverfi nýsköpunar, hún tryggði að sérfræðingar gætu auðveldlega sest að hvar sem er á Íslandi og tekið tengsl sín með sér, hún hefur stutt með beinum styrkjum fjölda frumkvöðlasmiðja, þekkingarsetur og atvinnuhraðla á landsbyggðinni og núna síðast fyrir nokkrum vikum úthlutaði hún styrkfé til fjölda verkefna í gegnum sérstakan landsbyggðar nýsköpunarsjóð, Lóu, fyrstan sinnar tegundar á Íslandi. Ég kynntist Þórdísi fyrir algjöra tilviljun á fyrri hluta höfuðborgardvalar minnar þegar hún sem aðstoðarmaður þáverandi innanríkisráðherra tók brosandi á móti mér og ég gleymi því seint þegar ég sat á móti henni í ráðuneytinu og hún sagði: „Tryggvi, mér finnst Ísland miklu meira vera land tækifæranna heldur en Bandaríkin. Astæðan fyrir því að ég fór í stjórnmál var svo að ég geti gert mitt allra besta til að tryggja að allir geti upplifað þau tækifæri, að Jón og Gunna á Akranesi eða í Vestmannaeyjum eða Húsavík geti gert sem allra best úr sínum metnaði og ríkið styðji þau í því en flækist samt ekki fyrir“. Stuttu seinna varð Þórdís ráðherra og varaformaður Sjálfstæðisflokksins þar sem hún hefur látið hendur standa fram úr ermum til að innleiða og gulltryggja Ísland sem land tækifæranna, að leggja þessa hraðbraut inn í framtíðina, fyrir Jón, fyrir Gunnu, fyrir alla. Höfundur starfar í hugverkageiranum og býr á landsbyggðinni. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Nýsköpun Skoðun: Kosningar 2021 Mest lesið Það er að byrja alvarlegur faraldur sem við þurfum að stoppa strax í dag Steindór Þórarinsson Skoðun Evrópusambandið eykur varnir gegn netógnum með öflugu regluverki Þórdís Rafnsdóttir Skoðun Stækkun Þjóðleikhússins er löngu tímabær Lilja Björk Haraldsdóttir Skoðun Á hvaða ári er Inga Sæland stödd? Snorri Másson Skoðun Draugagangur í Alaska Hannes Pétursson Skoðun 76 dagar Erlingur Sigvaldason Skoðun Aðild að Evrópusambandinu kallar á breytt vinnubrögð Guðmundur Ragnarsson Skoðun Háskólaþorpið Bifröst og fólkið sem gleymdist Margrét Jónsdóttir Njarðvík Skoðun Ákall til KKÍ og íslensku íþróttahreyfingarinnar Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Oddný Björg Rafnsdóttir,Svanhildur Anja Ástþórsdóttir,Guðjón Magnússon,Margrét Rut Eddudóttir Skoðun Körfubolti á tímum þjóðarmorðs Bjarni Þór Sigurbjörnsson Skoðun Skoðun Skoðun Aðild að Evrópusambandinu kallar á breytt vinnubrögð Guðmundur Ragnarsson skrifar Skoðun Það er að byrja alvarlegur faraldur sem við þurfum að stoppa strax í dag Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Stækkun Þjóðleikhússins er löngu tímabær Lilja Björk Haraldsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið eykur varnir gegn netógnum með öflugu regluverki Þórdís Rafnsdóttir skrifar Skoðun Von í Vonarskarði Þuríður Helga Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þjóð gegn þjóðarmorði Finnbjörn A. Hermannsson,Guðrún Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvað er eiginlega málið með þessa þéttingu?? Einar Sveinbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Mikilvægi aðgengis og algildrar hönnunar að byggingum í dag og til framtíðar Þuríður harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Eitt próf á ári – er það snemmtæk íhlutun? Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Þegar öllu er á botninn hvolft Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kynbundin áhrif barneigna á atvinnuþátttöku og tekjur Sigríður Ingibjörg Ingadóttir,Steinunn Bragadóttir skrifar Skoðun Viltu finna milljarð? - Frá gráu svæði í gagnsæi Gunnar Pétur Haraldsson skrifar Skoðun Ný sókn í menntamálum – tækifæri eða hliðarskref? Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Á hvaða ári er Inga Sæland stödd? Snorri Másson skrifar Skoðun Eru börn innviðir? Hjördís Eva Þórðardóttir skrifar Skoðun Háskólaþorpið Bifröst og fólkið sem gleymdist Margrét Jónsdóttir Njarðvík skrifar Skoðun Körfubolti á tímum þjóðarmorðs Bjarni Þór Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Draugagangur í Alaska Hannes Pétursson skrifar Skoðun Loftslagsverkfræði: Verkefni sem borgar sig ekki að láta bíða Snjólaug Árnadóttir,Páll Gunnarsson skrifar Skoðun Hoppað í drullipolli við hliðina á Snorra Mássyni. Um allskonar fólk, líka í Miðflokknum Ægir Lúðvíksson skrifar Skoðun 76 dagar Erlingur Sigvaldason skrifar Skoðun Í minningu körfuboltahetja Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Er kominn tími til að láta endurmeta brunabótamatið á þínu húsnæði? Heiðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Húsnæðisbæturnar sem hurfu Ragnar Sigurður Kristjánsson skrifar Skoðun Ákall til KKÍ og íslensku íþróttahreyfingarinnar Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Oddný Björg Rafnsdóttir,Svanhildur Anja Ástþórsdóttir,Guðjón Magnússon,Margrét Rut Eddudóttir skrifar Skoðun Hjartans mál í kennslu Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hunsuðu menntamálin – en ætla nú að bjarga þeim Sigurður Kári Harðarson skrifar Skoðun Sporin þín Valtýr Soffía Sigurðardóttir skrifar Skoðun Að saga rótina undan trénu og halda að stofninn vaxi hraðar: hugleiðing um tillögur Viðskiptaráðs Birgir Orri Ásgrímsson skrifar Skoðun Mikilvægi aðgengis og algildrar hönnunar að byggingum í dag og til framtíðar Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Sjá meira
Fyrir ekki svo löngu flutti ég aftur í mína heimasveit eftir tíu ára viðveru á höfuðborgarsvæðinu. Ég man ennþá þegar ég svaf fyrstu nóttina í nýja húsinu mínu og ég lá í rúminu og ætlaði að fara að setja á mig heyrnartól þegar ég áttaði mig á því að það var algjör þögn, bílaniðurinn sem ég var vanur var horfinn. Ég man hvernig samfélagið umvafði mig og bauð mig hlýlega velkominn heim aftur og ég man að ég fór og keypti í matinn, fór í pósthúsið og til sýslumanns og kláraði það á 25 mínútum og ég hugsaði: „vá ég get loksins stofnað hljómsveitina mína með allan þennan nýja frítíma“. Mikið var gott að vera kominn heim! Fleira átti eftir að koma mér á óvart og það varðaði ákveðna en áberandi þróun sem var og er greinilega að eiga sér stað á landsbyggðinni. Ég gat tekið starfið mitt í hátækni- og hugverkageiranum með mér og þegar heim var komið rann mér blóðið til skyldunnar að reyna að miðla eitthvað af þeirri þekkingu og tengslum sem ég hafði aflað í áratugs fjarveru minni aftur til landsbyggðarinnar. Ég tók því þátt sem bæði dómari og stuðningsaðili í ýmsum frumkvöðlakeppnum, ég studdi verkefni í fablab-smiðjunum, ég tók sæti í stjórnum á ýmsum nýsköpunar- og hugvitsdrifnum vettvöngum og reyndi að leiðbeina og tengja eftir bestu getu frumkvöðla við fjármagn og mér klárara og betra fólk. Þrjár breytingar eru mér kristaltærar eftir þessa reynslu: 1. Landsbyggðin er að kalla börnin sín heim og í þetta skiptið á þeirra eigin forsendum. Þeim fjölgar nú hratt ár frá ári sem, eins og ég, eru að flytja aftur í heimabyggð sína og geta tekið störf sín og þekkingu með sér. Þetta mun hafa gríðarleg áhrif á sóknartækifæri, lífsgæði og samfélags-strúktúr á landsbyggðinni. Spennandi tímar eru farnir í gang. 2. Landsbyggðin er komin í fljúgandi frumkvöðlagír. Fólk á öllum aldri og með ótrúlegasta bakgrunn, menntað og ómenntað, er að bretta upp ermar og sækja einkafjármagn og styrki og stuðning hins opinbera til að koma af stað smiðjum, aukinni menntun, nýjum fyrirtækjum, rannsóknarverkefnum á margvíslegum skala, frá þangrækt til skógræktar og heilbrigðisþjónustu. Nú þegar eru bæjarfélög byrjuð að uppskera í formi fjölbreyttari grunnstoða í efnahagslífinu, fleiri og áhugverðari starfa og fjölbreyttari áskoranna. Stöðugir atvinnugeirar sem borið hafa byggðir uppi eru einnig að ganga í gegnum ákveðna endurnýjun lífdaga í formi nýrra hugmynda, tækniframfara og sókn inn á nýja markaði. Ó þvílíkir tímar til að búa á landsbyggðinni! Þriðja breytan sem tók mig smá tíma að átta mig á er að landsbyggðarstelpan og ferðamála-, iðnaðar- og nýsköpunarráðherra Íslands, Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir, virtist vera með puttana á einn eða annan hátt í öllum framangreindum jákvæðum breytingum og þróun. Þórdís hefur stóraukið stuðning við Fablab-smiðjurnar, hún hefur komið á fót milljarða hvatasjóði, Kríu, sem stóreflir fjármögnunarumhverfi nýsköpunar, hún tryggði að sérfræðingar gætu auðveldlega sest að hvar sem er á Íslandi og tekið tengsl sín með sér, hún hefur stutt með beinum styrkjum fjölda frumkvöðlasmiðja, þekkingarsetur og atvinnuhraðla á landsbyggðinni og núna síðast fyrir nokkrum vikum úthlutaði hún styrkfé til fjölda verkefna í gegnum sérstakan landsbyggðar nýsköpunarsjóð, Lóu, fyrstan sinnar tegundar á Íslandi. Ég kynntist Þórdísi fyrir algjöra tilviljun á fyrri hluta höfuðborgardvalar minnar þegar hún sem aðstoðarmaður þáverandi innanríkisráðherra tók brosandi á móti mér og ég gleymi því seint þegar ég sat á móti henni í ráðuneytinu og hún sagði: „Tryggvi, mér finnst Ísland miklu meira vera land tækifæranna heldur en Bandaríkin. Astæðan fyrir því að ég fór í stjórnmál var svo að ég geti gert mitt allra besta til að tryggja að allir geti upplifað þau tækifæri, að Jón og Gunna á Akranesi eða í Vestmannaeyjum eða Húsavík geti gert sem allra best úr sínum metnaði og ríkið styðji þau í því en flækist samt ekki fyrir“. Stuttu seinna varð Þórdís ráðherra og varaformaður Sjálfstæðisflokksins þar sem hún hefur látið hendur standa fram úr ermum til að innleiða og gulltryggja Ísland sem land tækifæranna, að leggja þessa hraðbraut inn í framtíðina, fyrir Jón, fyrir Gunnu, fyrir alla. Höfundur starfar í hugverkageiranum og býr á landsbyggðinni.
Það er að byrja alvarlegur faraldur sem við þurfum að stoppa strax í dag Steindór Þórarinsson Skoðun
Ákall til KKÍ og íslensku íþróttahreyfingarinnar Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Oddný Björg Rafnsdóttir,Svanhildur Anja Ástþórsdóttir,Guðjón Magnússon,Margrét Rut Eddudóttir Skoðun
Skoðun Það er að byrja alvarlegur faraldur sem við þurfum að stoppa strax í dag Steindór Þórarinsson skrifar
Skoðun Mikilvægi aðgengis og algildrar hönnunar að byggingum í dag og til framtíðar Þuríður harpa Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kynbundin áhrif barneigna á atvinnuþátttöku og tekjur Sigríður Ingibjörg Ingadóttir,Steinunn Bragadóttir skrifar
Skoðun Loftslagsverkfræði: Verkefni sem borgar sig ekki að láta bíða Snjólaug Árnadóttir,Páll Gunnarsson skrifar
Skoðun Hoppað í drullipolli við hliðina á Snorra Mássyni. Um allskonar fólk, líka í Miðflokknum Ægir Lúðvíksson skrifar
Skoðun Er kominn tími til að láta endurmeta brunabótamatið á þínu húsnæði? Heiðrún Jónsdóttir skrifar
Skoðun Ákall til KKÍ og íslensku íþróttahreyfingarinnar Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Oddný Björg Rafnsdóttir,Svanhildur Anja Ástþórsdóttir,Guðjón Magnússon,Margrét Rut Eddudóttir skrifar
Skoðun Að saga rótina undan trénu og halda að stofninn vaxi hraðar: hugleiðing um tillögur Viðskiptaráðs Birgir Orri Ásgrímsson skrifar
Skoðun Mikilvægi aðgengis og algildrar hönnunar að byggingum í dag og til framtíðar Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar
Það er að byrja alvarlegur faraldur sem við þurfum að stoppa strax í dag Steindór Þórarinsson Skoðun
Ákall til KKÍ og íslensku íþróttahreyfingarinnar Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Oddný Björg Rafnsdóttir,Svanhildur Anja Ástþórsdóttir,Guðjón Magnússon,Margrét Rut Eddudóttir Skoðun