Íslendingar eiga ekki að skeina Ameríkana

Fyrir nokkru síðan var sagt frá því í fréttum að amerísk sorpeyðingarfyrirtæki hefðu áhuga á að kaupa og starfrækja Kölku, sorpbrennslu Suðurnesja, og flytja hingað til förgunar iðnaðar- og sjúkrahússorp frá Kanada og Bandaríkjunum.

Mér finnst ótrúlega hljótt hafa verið um þetta mál og hvergi hefi eg séð nein afgerandi andmæli gegn þessari ráðagerð.

Að mínu mati hafa Íslendingar meiri þörf fyrir flest annað en innflutning á sorpi sem þessi stórveldi eru í vandræðum með að eyða sjálf á forsvaranlegan hátt.

Það getur varla verið fjárhagslega hagkvæmt að flytja slíkt sorp til fjarlægra landa til förgunar, svo að augljóst er að eitthvað annað liggur að baki. Heyrst hefur um slíka flutninga til nokkurra þróunarlanda þar sem komið hafa upp stórfelld mengunarvandamál og að einmitt sé verið að loka fyrir slíka starfsemi þar og því ekki undarlegt að leitað sé hingað í framhaldi þess.

Í Víkurfréttum annan febrúar sl. segir m. a. um. þetta mál: „Áhugi Bandaríkjamanna stafar fyrst og fremst af mjög stífum reglum í þeirra heimalandi og því kaupi þeir nú m.a. brennslu í fleiri löndum."

Er trúlegt að það kosti minna að framfylgja ásættanlegum (stífum) reglum hér en í Bandaríkjunum eða er hreinlega verið að segja okkur að sætta okkur við slakari mengunar- og heilbrigðiskröfur?

Í sömu grein Víkurfrétta segir að hjá sorpbrennslunni Kölku hafi þegar hlaðist upp stórt öskufjall og engin lausn hafi fundist á því hvað hægt sé að gera við öskuna, hún sé nú geymd í gámum á nokkrum stöðum á Suðurnesjum, í Sandgerði, Garði og gömlu sorpeyðingarstöðinni við Hafnarveg. Enn fremur segir þar orðrétt: „Ekki hefur fundist lausn á því hvernig Kalka getur losað sig við úrganginn, öskuna. Er m.a. verið að skoða það alvarlega að sigla henni til Danmerkur þar sem hægt væri að urða hana."

Eru framtíðaratvinnuhorfur Suðurnesja (og reyndar allra Íslendinga) virkilega orðnar svo slæmar að þörf sé á innflutningi á iðnaðar- og sjúkrahússorpi frá Kananum og útflutningi á úrgangsösku frá brennslu þess?

Meðan við Íslendingar erum í vandræðum með að eyða okkar eigin sorpi, þá eigum við ekki að ljá máls á því að taka við iðnaðar- og sjúkrahússorpi frá öðrum löndum til förgunar.

Því vil eg skora á ráðherra umhverfis- og heilbrigðismála að vísa þessu máli frá hið bráðasta. Það er ekki forsvaranlegt að ljá þessu eyra eða að láta það velkjast til lengdar í umræðu, svo fráleitt sem það er.