Hatarar og heimsslitafræði

Á síðustu dögum hafa ýmsar raddir gagnrýnt Hatara fyrir framgöngu sína. Meðal annars hefur klæðnaður hljómsveitarinnar verið gagnrýndur, boðskapur lagsins sem sumir telja hatursfullan og atriðið með skólabörnum sem sýnt var á RÚV fyrir flutning þeirra á laginu ,,Hatrið mun sigra” á lokakvöldi söngvakeppninnar. Síðan hafa sumir nefnt vers úr Biblíunni um kærleikann máli sínu til stuðnings, sem er gott og blessað. En Jesús talaði ekki einungis um kærleikann þrátt fyrir að hann hafi verið kjarninn í boðskap hans og það sama gildir um Pál postula og önnur rit í Biblíunni. Kærleikurinn, fyrirgefningin og siðferðisreglurnar sem fyrir okkur eru lagaðar eru til þess gerðar að við fáum bæði að kynnast Guðsríki í lifandi lífi og ganga þar inn í lok tímans. Jesús talar mikið um heimsendi og ekki nóg með það er heil bók í í Nýja testamentinu sem fjallar um hina síðustu tíma og lýsir þeim sem algjörum hörmungatímum áður en allt verður fullkomnað. Auk þess eru fleiri rit í Gamla testamentinu sem hafa að geyma heimslitafræðileg stef og spá fyrir um heimsendi.

Fyrir mér lítur atriði Hatara út fyrir að vera túlka þessa síðustu og verstu tíma bæði með klæðnaði sínum, en svipaðan klæðnað má sjá í mörgum kvikmyndum sem fjalla um og tengjast heimsenda, líkt og The Matrix, Mad Max og jafnvel The Maze Runner sem er unglingamynd. Myndbandið með laginu sýnir sama yfirbragð og þessar heimsendamyndir þar sem áberandi er auðnin, klæðnaðurinn, drottnarar og aðrir sem lúta þeim.

Í textanum er vonarneisti „rísið úr öskunni, sameinuð sem eitt”. Væri einhver kærleikur án vonar um eitthvað betra? Ég túlka það sem svo að Hatari sé með lagi sínu einfaldlega að benda heiminum á í hvað stefnir ef við höldum viðteknum hætti. Um það er hægt að lesa frekar í facebook pistli mínum ,,Vangaveltur guðfræðinemans fyrsta að Hatrið hefur sigrað í Eurovision”.  Það er gott að Hatari nái að stuða fólk svona því að kannski fer það þá að hugsa með sér: „Nei, ég vil ekki að hatrið í heiminum sigri” og bregst þá ef til vill við með því að sína náunganum og jörðinni kærleika.  Við verðum einfaldlega að horfast í augu við það að það er hatur og önnur illska í þessum heimi og stundum virðast þau illsku öfl einfaldlega vera að sigra. Lífið er ekki bara kærleikur, regnbogar og sykurfrauð. Við getum brugðist við því illa í heiminum með kærleika en við munum alltaf standa andspænis dauða, spillingu, annarri illsku og óréttlæti. Biblían segir okkur að í heiminum sé til illska en það er einmitt þá sem að við eigum von um að Guð standi með okkur í gegnum raunirnar. Í ritningunni má finna skilaboð til okkar um nær alla sammannlega þætti lífsins, þetta eru ekki bara textar um kærleikann. Atriði hatara bæði sviðsframkoma, búningar, lag og texti spila því stóran þátt í því að koma ákveðnum skilaboðum á framfæri. Ég er samt sem áður sannfærður um að þegar allt kemur til alls mun hatrið ekki sigra, það verður kærleikurinn.

Nú í lokin mun ég kasta fram tveimur biblíu versum til þess að sína fram á nr.1 Jesús talaði ekki bara um kærleika, nr.2 það er óábyrgt að kasta fram bibilíu versum án þess að ræða það frekar. Þegar búið er að taka texta úr samhengi við umhverfi sitt og ekki búið að ræða þá neitt líta þeir hryllilega út. Það verður að ræða textana í sögulegu samhengi, bókmenntalegu samhengi og samhengi við heimsmynd þess tíma sem þeir eru skrifaðir inn í. Síðan er það önnur grein innan guðfræðinnar að túlka þetta inn í nútímann.

Lúkas 12 51-53: Ætlið þér að ég sé kominn að færa frið á jörðu? Nei, segi ég yður, heldur sundurþykki.  Upp frá þessu verða fimm í sama húsi sundurþykkir, þrír við tvo og tveir við þrjá,  faðir við son og sonur við föður, móðir við dóttur og dóttir við móður, tengdamóðir við tengdadóttur sína og tengdadóttir við tengdamóður.“

Matteus 13.41-42: Mannssonurinn mun senda engla sína og þeir munu nema brott úr ríki hans allt sem leiðir í villu og alla er illt fremja og kasta þeim í eldsofninn. Þar verður grátur og gnístran tanna.

Höfundur er Stud.Theol (Guðfræðinemi)