Gæludýr í Strætó 15. febrúar 2018 07:00 Undrun vekja fréttir um að stjórn Strætó bs. hafi leyft flutning gæludýra með strætisvögnum. Ég tel að þar sé meiri hagsmunum fórnað fyrir minni. Þeir farþegar, sem dýraofnæmi hafa eða óttast dýr, t.d. hunda, - oft af fenginni reynslu, skulu nú víkja fyrir því áhugamáli sumra dýraeigenda að ferðast í strætisvögnum með skepnur sínar. Ég tel ákvörðunina byggða á vanþekkingu og misskilningi, sem m.a. stafi af blekkingum sumra, sem knúðu á um breytinguna. Þeim rökum hefur verið hampað, að í sumum öðrum löndum sé þetta leyft. Það er rétt. Hins vegar láðist stjórninni að hafa í huga, að hjá grannþjóðum okkar er t.d. hundahald þróaðra en hér og fólk mun löghlýðnara en við Íslendingar. Það virðist í þjóðareðli okkar að fara ekki eftir settum reglum, boðum og bönnum. Það sést glögglega á mörgum sviðum þjóðlífsins. Á Reykjavíkursvæðinu eru taldir vera um 5.000 ólöglegir hundar, þ.e. óskráðir, óbólusettir og án ábyrgðartryggingar. Skráðir hundar munu álíka margir. Við sjáum daglega, að fjölmargir hundaeigendur hirða ekki upp skít frá dýrum sínum, þótt ábyrgir hundaeigendur standi sig vel að þessu leyti. Einnig sjáum við oft taumlausa hunda og að hundaeigendur virði ekki bannsvæði. Það segir líka sína sögu um ólöghlýðnina, að við sjáum í umferðinni oft á dag skýr dæmi um lögbrot ökumanna andstætt því sem við upplifum í umferðinni erlendis. Ég spyr hvort óskráðir og leyfislausir hundar verði fluttir með strætó? Er vagnstjórum ætlað það hlutverk ofan á erilsamt starf að hafa hemil á því? Ég nefndi blekkingar gagnvart stjórn Strætó bs. Ég sat af hálfu Astma- og ofnæmisfélags Íslands, AO, fund hjá Strætó bs. um málefnið. Til fundarins var boðið fulltrúum áhugafélaga um dýrahald, sem allir börðust fyrir því að komast í strætó með dýrin sín. Ég reyndi að gæta hagsmuna almennra farþega og þá sérstaklega veiks fólks. Reyndar stóðu fulltrúar vagnstjóranna einnig gegn þessari nýbreytni. Fulltrúi úr þvottastöðinni, (hundaeigandi), stóð hins vegar með þeim, sem á sóttu. Aðspurður um þrif á sætum vagnanna, kvaðst maðurinn aldrei þrífa sætin.Dró atkvæði til baka Faglegur fundarstjóri var starfsmaður Strætó bs. Þegar til atkvæðagreiðslu kom gerðist fundarstjórinn hlutdrægur og greiddi tillögunni atkvæði. Fundarstjórinn dró atkvæði sitt síðar til baka að fenginni athugasemd. Naumur meirihluti var þá fyrir nýbreytninni. Mér var ljóst að sumir greiddu tillögunni atkvæði sitt undir fölsku flaggi. Vil ég þar sérstaklega nefna formann Dýraverndarsambands Íslands, DÍS, sem í nafni félags síns og greiddi atkvæði með leyfi fyrir dýraflutningunum. Málefnið átti samt ekkert skylt við tilgang DÍS um dýravernd. Á heimasíðu DÍS segir að meginhlutverk félagsins sé skv. lögum þess: „Að vinna að bættri velferð dýra, taka virkan þátt í umræðu um málefni þeirra á opinberum vettvangi og stuðla að málefnalegri umræðu um dýravelferð. Að standa vörð um lögvernd dýra og stuðla að góðri lagasetningu og reglubundnu opinberu eftirliti til verndar dýrum. Að beita sér fyrir fræðslu og upplýsingamiðlun um góða meðferð dýra og hvetja skóla, félagasamtök og einstaklinga til að efla velferð þeirra.“ Ég spyr eins og formaður AO, Fríða Rún Þórðardóttir, í fréttatíma Söðvar2 þann 5. þ.m.: ,Hefur afstaða dýranna verið könnuð?‘ Nei, vitaskuld hefur það ekki verið gert, enda nánast óframkvæmanlegt. Almenn líkindi eru þó fyrir því, að flutningur dýranna með strætó skapi þeim ótta og vanlíðan. Stuðningsmenn breytingarinnar virðast því fyrst og fremst hugsa um eigin hagsmuni en hvorki velferð dýranna né annarra þeirra, sem með vögnunum þurfa að ferðast.Höfundur er lögmaður Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 12.09.2026 Halldór Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar Skoðun Öldungaráð Reykjavíkurborgar tekið úr sambandi Viðar Eggertsson skrifar Skoðun Stöðugleiki á leigumarkaði Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar Skoðun 5,2% gjaldahækkanir – skýr skilaboðin inn á vinnumarkaðinn Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Hvað gætum við gert fyrir 112 milljarða? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hamingjuóskir til allra sem sögðu nei Einar Helgason skrifar Sjá meira
Undrun vekja fréttir um að stjórn Strætó bs. hafi leyft flutning gæludýra með strætisvögnum. Ég tel að þar sé meiri hagsmunum fórnað fyrir minni. Þeir farþegar, sem dýraofnæmi hafa eða óttast dýr, t.d. hunda, - oft af fenginni reynslu, skulu nú víkja fyrir því áhugamáli sumra dýraeigenda að ferðast í strætisvögnum með skepnur sínar. Ég tel ákvörðunina byggða á vanþekkingu og misskilningi, sem m.a. stafi af blekkingum sumra, sem knúðu á um breytinguna. Þeim rökum hefur verið hampað, að í sumum öðrum löndum sé þetta leyft. Það er rétt. Hins vegar láðist stjórninni að hafa í huga, að hjá grannþjóðum okkar er t.d. hundahald þróaðra en hér og fólk mun löghlýðnara en við Íslendingar. Það virðist í þjóðareðli okkar að fara ekki eftir settum reglum, boðum og bönnum. Það sést glögglega á mörgum sviðum þjóðlífsins. Á Reykjavíkursvæðinu eru taldir vera um 5.000 ólöglegir hundar, þ.e. óskráðir, óbólusettir og án ábyrgðartryggingar. Skráðir hundar munu álíka margir. Við sjáum daglega, að fjölmargir hundaeigendur hirða ekki upp skít frá dýrum sínum, þótt ábyrgir hundaeigendur standi sig vel að þessu leyti. Einnig sjáum við oft taumlausa hunda og að hundaeigendur virði ekki bannsvæði. Það segir líka sína sögu um ólöghlýðnina, að við sjáum í umferðinni oft á dag skýr dæmi um lögbrot ökumanna andstætt því sem við upplifum í umferðinni erlendis. Ég spyr hvort óskráðir og leyfislausir hundar verði fluttir með strætó? Er vagnstjórum ætlað það hlutverk ofan á erilsamt starf að hafa hemil á því? Ég nefndi blekkingar gagnvart stjórn Strætó bs. Ég sat af hálfu Astma- og ofnæmisfélags Íslands, AO, fund hjá Strætó bs. um málefnið. Til fundarins var boðið fulltrúum áhugafélaga um dýrahald, sem allir börðust fyrir því að komast í strætó með dýrin sín. Ég reyndi að gæta hagsmuna almennra farþega og þá sérstaklega veiks fólks. Reyndar stóðu fulltrúar vagnstjóranna einnig gegn þessari nýbreytni. Fulltrúi úr þvottastöðinni, (hundaeigandi), stóð hins vegar með þeim, sem á sóttu. Aðspurður um þrif á sætum vagnanna, kvaðst maðurinn aldrei þrífa sætin.Dró atkvæði til baka Faglegur fundarstjóri var starfsmaður Strætó bs. Þegar til atkvæðagreiðslu kom gerðist fundarstjórinn hlutdrægur og greiddi tillögunni atkvæði. Fundarstjórinn dró atkvæði sitt síðar til baka að fenginni athugasemd. Naumur meirihluti var þá fyrir nýbreytninni. Mér var ljóst að sumir greiddu tillögunni atkvæði sitt undir fölsku flaggi. Vil ég þar sérstaklega nefna formann Dýraverndarsambands Íslands, DÍS, sem í nafni félags síns og greiddi atkvæði með leyfi fyrir dýraflutningunum. Málefnið átti samt ekkert skylt við tilgang DÍS um dýravernd. Á heimasíðu DÍS segir að meginhlutverk félagsins sé skv. lögum þess: „Að vinna að bættri velferð dýra, taka virkan þátt í umræðu um málefni þeirra á opinberum vettvangi og stuðla að málefnalegri umræðu um dýravelferð. Að standa vörð um lögvernd dýra og stuðla að góðri lagasetningu og reglubundnu opinberu eftirliti til verndar dýrum. Að beita sér fyrir fræðslu og upplýsingamiðlun um góða meðferð dýra og hvetja skóla, félagasamtök og einstaklinga til að efla velferð þeirra.“ Ég spyr eins og formaður AO, Fríða Rún Þórðardóttir, í fréttatíma Söðvar2 þann 5. þ.m.: ,Hefur afstaða dýranna verið könnuð?‘ Nei, vitaskuld hefur það ekki verið gert, enda nánast óframkvæmanlegt. Almenn líkindi eru þó fyrir því, að flutningur dýranna með strætó skapi þeim ótta og vanlíðan. Stuðningsmenn breytingarinnar virðast því fyrst og fremst hugsa um eigin hagsmuni en hvorki velferð dýranna né annarra þeirra, sem með vögnunum þurfa að ferðast.Höfundur er lögmaður
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar
Skoðun Já heilbrigðisráðherra - sóknarfærin eru mörg þegar kemur að lýðheilsu barna Halla Þorvaldsdóttir skrifar
Skoðun Að PISA upp í vindinn – getur gervigreind þýtt námsefni fyrir börn? Steinþór Steingrímsson skrifar
Skoðun Hálfsársuppgjör staðfestir áhyggjur af fjármálum Seltjarnarness Kristinn Ólafsson skrifar