Styttri vinnuviku og fjölskylduvænna samfélag Magnús Már Guðmundsson skrifar 8. febrúar 2018 07:00 Ef vinnustaðir geta með einni tiltekinni aðgerð dregið úr álagi og veikindum starfsmanna án þess að það bitni á afköstum er augljóst að skoða verður þá aðgerð betur. Í næstu viku hefst nýr áfangi tilraunaverkefnis Reykjavíkurborgar um styttri vinnuviku án launaskerðingar. Niðurstöður úr fyrri hluta verkefnisins sýna afar jákvæð áhrif sem stytting vinnuvikunnar hefur á starfsmenn og starfsstaði borgarinnar. Tilraunaverkefnið i Reykjavík hófst vorið 2015 á tveimur starfsstöðum og haustið 2016 bættust við sex aðrar starfseiningar. Niðurstöður sýna jákvæð áhrif verkefnisins á líkamlega og andlega líðan starfsfólks, starfsánægja eykst og þá dregur úr skammtímaveikindum. Að auki sýna mælingar fram á sömu eða aukin afköst starfsmanna.Mikill áhugi Þar sem niðurstöður úr fyrri áfanga verkefnisins voru góðar var ákveðið að þróa það enn frekar og bjóða öllum starfsstöðum borgarinnar að vera með. Útfærslan var í þeirra höndum en byggði á samtali starfsmanna og stjórnenda á hverjum vinnustað. Styttingin má ekki valda þjónusturofi og verður auk þess að ná til allra fastráðinna starfsmanna á viðkomandi starfsstað. Áhuginn á tilraunaverkefninu hefur vaxið jafnt og þétt frá því að það hófst, bæði meðal starfsmanna borgarinnar og almennt í samfélaginu. Umsóknartölur um þátttöku í nýja áfanganum fóru fram úr okkur björtustu vonum og er niðurstaðan sú að yfir 100 starfsstaðir hefja þátttöku í nýja áfanganum í næstu viku. Á þessum starfsstöðum starfa yfir 2.000 borgarstarfsmenn. Tilraunatímabilinu lýkur haustið 2019.Samþætting vinnu og einkalífs Íslendingar vinna meira en fólk í nágrannalöndunum. Hér á landi er hlutfall þeirra sem vinna meira en 50 tíma á viku hvað mest allra í Evrópu en hlutfallið er mun minna annars staðar á Norðurlöndunum. Þetta sýna gögn frá OECD. Þrátt fyrir langan vinnutíma afköstum við ekki meiru en aðrar þjóðir. Landsframleiðsla okkar er þannig talsvert minni en Svía, Norðmanna, Dana og Finna. Þessi langi vinnudagur gerir mörgum erfitt að samþætta vinnu og einkalíf. Niðurstöður okkar í Reykjavík benda til þess að hægt sé að stytta vinnutímann án þess að það dragi úr afköstum. Með því að fækka vinnustundunum tökum við mikilvæg skref í átt að breyttri vinnumenningu, stuðlum að fjölskylduvænna samfélagi og aukum jafnrétti á vinnumarkaðnum. Við höfum því allt að vinna og engu að tapa með því að stytta vinnuvikuna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Birtist í Fréttablaðinu Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Sjá meira
Ef vinnustaðir geta með einni tiltekinni aðgerð dregið úr álagi og veikindum starfsmanna án þess að það bitni á afköstum er augljóst að skoða verður þá aðgerð betur. Í næstu viku hefst nýr áfangi tilraunaverkefnis Reykjavíkurborgar um styttri vinnuviku án launaskerðingar. Niðurstöður úr fyrri hluta verkefnisins sýna afar jákvæð áhrif sem stytting vinnuvikunnar hefur á starfsmenn og starfsstaði borgarinnar. Tilraunaverkefnið i Reykjavík hófst vorið 2015 á tveimur starfsstöðum og haustið 2016 bættust við sex aðrar starfseiningar. Niðurstöður sýna jákvæð áhrif verkefnisins á líkamlega og andlega líðan starfsfólks, starfsánægja eykst og þá dregur úr skammtímaveikindum. Að auki sýna mælingar fram á sömu eða aukin afköst starfsmanna.Mikill áhugi Þar sem niðurstöður úr fyrri áfanga verkefnisins voru góðar var ákveðið að þróa það enn frekar og bjóða öllum starfsstöðum borgarinnar að vera með. Útfærslan var í þeirra höndum en byggði á samtali starfsmanna og stjórnenda á hverjum vinnustað. Styttingin má ekki valda þjónusturofi og verður auk þess að ná til allra fastráðinna starfsmanna á viðkomandi starfsstað. Áhuginn á tilraunaverkefninu hefur vaxið jafnt og þétt frá því að það hófst, bæði meðal starfsmanna borgarinnar og almennt í samfélaginu. Umsóknartölur um þátttöku í nýja áfanganum fóru fram úr okkur björtustu vonum og er niðurstaðan sú að yfir 100 starfsstaðir hefja þátttöku í nýja áfanganum í næstu viku. Á þessum starfsstöðum starfa yfir 2.000 borgarstarfsmenn. Tilraunatímabilinu lýkur haustið 2019.Samþætting vinnu og einkalífs Íslendingar vinna meira en fólk í nágrannalöndunum. Hér á landi er hlutfall þeirra sem vinna meira en 50 tíma á viku hvað mest allra í Evrópu en hlutfallið er mun minna annars staðar á Norðurlöndunum. Þetta sýna gögn frá OECD. Þrátt fyrir langan vinnutíma afköstum við ekki meiru en aðrar þjóðir. Landsframleiðsla okkar er þannig talsvert minni en Svía, Norðmanna, Dana og Finna. Þessi langi vinnudagur gerir mörgum erfitt að samþætta vinnu og einkalíf. Niðurstöður okkar í Reykjavík benda til þess að hægt sé að stytta vinnutímann án þess að það dragi úr afköstum. Með því að fækka vinnustundunum tökum við mikilvæg skref í átt að breyttri vinnumenningu, stuðlum að fjölskylduvænna samfélagi og aukum jafnrétti á vinnumarkaðnum. Við höfum því allt að vinna og engu að tapa með því að stytta vinnuvikuna.
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar