Endalaust væl

Í gær var Anna María Gunnarsdóttir kjörin varaformaður Kennarasambands Íslands. Ég fagna því að hún hyggist vinna að aukinni virðingu á kennarastarfinu enda er það gríðarlega mikilvægt. Í frétt á vef Morgunblaðsins í gærkvöldi kom fram að hún teldi mikilvægt að auka stuðning við nýliða og starfandi kennara og það tel ég jákvætt. Í sömu frétt sagði Anna María þó einnig: „Það þýðir ekkert að standa og grenja yfir laununum endalaust. Virðingarverðar stéttir gera það ekki, eins og tannlæknar, þú myndir aldrei heyra þá kvarta undan laununum sínum“.

Stöldrum aðeins við. Komu þessi orð virkilega frá verðandi varaformanni Kennarasambands Íslands? Er sem sagt kominn tími til þess að lúta höfðinu og sætta sig bara við hlutina eins og þeir eru? Ef kjarabarátta kennara hefur einkennst af væli, þá eiga þeir varla eitthvað betra skilið, eða hvað?

Frá því að ég fór að taka þátt í hagsmunamálum kennaranema fyrir rúmum tveimur árum síðan hef ég fylgst mikið með umræðunni sem snýr að kennarastéttinni. Áhyggjur af kennaraskorti hafa verið í brennidepli og leitað hefur verið svara við því hvernig hægt sé að auka nýliðun. Auk þess sem umræðan um kjör og starfsaðstæður hefur verið nokkuð áberandi. En þessi umræða um kjör, hefur hún einkennst af væli? Nei. Orðræðuna tel ég hafa í flestum tilvikum verið setta fram með faglegum hætti, á uppbyggjandi hátt, þar sem kennarar eru ekki málaðir sem einhver vælandi grey. Til rökstuðnings þess er vert að benda lesendum á að flétta upp greinum eftir til dæmis Þórð A. Hjaltested formann KÍ, Aðalheiði Steingrímsdóttur varaformann KÍ og Guðríði Arnardóttur formann FF. Þau hafa að mínu mati staðið sig afar vel sem talsmenn kennarastéttarinnar og sagt hlutina eins og hefur lítið borið á væli.

Ég tel einnig vert að benda á nýjustu greinarnar sem birtar hafa verið á vefmiðli Vísis og snúa að kennarastéttinni en fyrst ber að nefna greinina Enga brauðmola, takk! eftir Guðríði Arnardóttur og greinina Að kenna, kenna í brjósti um eða kenna um? eftir Heimi Björnsson, framhaldsskólakennara og frambjóðaenda til varaformanns KÍ. Um er að ræða tvær ólíkar greinar, þar sem hlutirnir eru sagðir eins og þeir eru, án þess þó að væla. 

Ég tel þessi orð tilvonandi varaformanns KÍ vera stórt skref aftur á bak í þeirri baráttu að auka virðingu kennarastéttarinnar auk þess sem talað niður til kennarastéttarinnar.

Sólveig María Árnadóttir

Samskiptafulltrúi kennaranema við Háskólann á Akureyri