„Það var blóð og brotin hjól út um allt“

Erla Sigurlaug Sigurðardóttir var ein þeirra sem slasaðist í keppni í Gullhringnum á Laugarvatni um helgina. Erla var á meðal fremstu hjólreiðamanna þegar félagi hennar, fyrir framan hana, féll af hjólinu þar sem hann hjólaði yfir kindahlið, það er rimla í götunni. Þau fyrir aftan féllu koll af kolli með þeim afleiðingum að fimm slösuðust alvarlega og fleiri hlutu skrámur.

Erla Sigurlaug segir í samtali við Vísi að alltaf geti komið upp slys í hjólreiðum. Íþróttin hefur notið aukinna vinsælda undanfarin ár og Kia Gullhringurinn verið meðal hátinda hvers árs hjá áhugafólki um hjólin. Slysið á Laugarvatni var þó þess eðlis að fyrir það hefði mátt koma. Það var því ekki því um að kenna að hjólreiðamaður hafi klesst á annan hjólreiðamann eða gert slík mistök.

Nokkur kindahlið eru á leiðinni sem hjóluð var á laugardaginn og hefur verið hjóluð undanfarin ár. Á hliðinu er rauf sem hjól vinar Erlu festist í. Hefur hann verið á sjúkrahúsi síðan en er á góðum batavegi, eins og Erla.

Erla vill ekki kenna neinum um slysið sem varð á laugardaginn.

„Það geta alltaf komið upp slys. En það þarf hér eftir að setja ákveðna öryggisstandarda í hjólreiðakeppnum,“ segir Erla. Hún minnir á að íþróttin sé enn að ryðja sér til rúms hér á landi. Varðandi kindahliðin hefði verið hægt að koma í veg fyrir slysið með til dæmis plönkum eða mottum. Þetta megi aldrei koma fyrir aftur.

„Hjólreiðasamband Íslands er nýtt samband sem heldur öll Íslands- og bikarmót og er með flotta umgjörð utan um þau mót samkvæmt alþjóðlegum mælikvörðum. Kia Gullhringurinn er einkaframtak og fellur því ekki undir sambandið.  En það er auðvelt að vera vitur eftir á,“ segir Erla sem man ekki mikið eftir slysinu sjálfu.

Með óbærilega verki í vinstri öxlinni

Slysið hafi gerst á augabragði og til marks um það þá pikkfestist hjólið hjá félaganum hennar sem var fyrir framan hana en þau hjóluðu í stórum hópi eins og gert er í hóphjólreiðum. Hún áætlar að þau hafi verið á rúmlega 50 kílómetra hraða og að um 12 til 15 manns hafi dottið og meitt sig á einn eða annan hátt.

„Við hendumst öll sem erum fyrir aftan og til hliðar við hann sem datt fyrir framan okkur,“ segir Erla.

„Ég fann strax fyrir óbærilegum verkjum í vinstri öxlinni og var illt í hálsinum, átti erfitt með að halda haus,“ lýsir Erla sem segir fólk á vettvangi hafa verið fljótt að stökkva til aðstoðar og bjóða stuðning og teppi.

Hún segir það hafa verið hræðilegt að sjá félaga sinn liggja við hliðina á sér, líflausan með andlitið í götuna og engan hjálm, en hann hafði þá dottið af eða brotnað í látunum.

Skalf og grét af sjokki og sársauka

Skammt undan hafi annar legið með stóran skurð á framhandlegg þar sem blóðið „gúlpaðist út“ eftir að hafa fengið tannhjól í hendina.

„Það var blóð og brotin hjól út um allt. Ég bara skalf og grét. Af sjokki og sársauka,“ segir Erla sem sett var í hálskraga og gert að hreyfa sig ekki meðan hún var flutt með sjúkrabíl af slysstað.

„Ég man ekki eftir þeirri ferð nema að ég var alltaf að hreyfa tærnar til að vera viss um að ég væri ekki lömuð, skíthrædd sem sagt.“

Erla var á slysadeild fram undir morgun við myndatökur og rannsóknar. „Ég hló og grínaðist af gleði þegar niðurstöður úr bæði skanna og röntgen sýndu engin broin bein,“ segir Erla sem þakkaði fyrir að vera á lífi um leið og hún grét það að hjólasumarið sitt væri búið.

Hún er þakklát öllum þeim sem komu henni og félögum hennar til aðstoðar eftir slysið. Erla segist ekki af baki dottin og ætlar sér að verða komna aftur á hjólið um leið og öxlin leyfir.

Rætt var við vin einn þeirra sem slösuðust í Reykjavík síðdegis í dag og má hlusta á það í spilaranum hér fyrir neðan.