Góðan daginn Íslendingar Helga María Guðmundsdóttir skrifar 27. júní 2016 10:37 Ég er ein af þeim sem er svakalega ómannglögg og hef átt erfitt með að muna eftir fólki þegar það er komið í nýjar aðstæður. Ég hef þó bætt mig töluvert með aldrinum, eða það held ég allavega. En í dag er ég farin að heilsa annarri hvorri manneskju sem framhjá mér gengur. Það þarf ekki alltaf að vera að ég þekki einstaklinginn heldur getur hún verið lík einhverjum sem ég þekki eða ég hef séð hana í sjónvarpinu, en það bregst ekki að mér er alltaf heilsað til baka. Stundum þegar ég sé einhvern kunnuglegan þá byrja ég að brosa og hvað gerist, ég fæ bros til baka. Fjölskyldan mín og vinir hafa tekið eftir þessum eiginleika mínum og hefur litla systir sérstaklegt gefið þessu eftirtekt, enda benti hún mér á það í gær að ég væri að heilsa dömunni sem var að afgreiða mig í skóbúðinni nokkrum mínútum áður. En það skemmtilega við þetta allt saman er hvað Íslendingar eru opnir og eru tilbúnir að bjóða góðan daginn við hvaða tilefni sem er. Við erum tilbúin að viðurkenna að við erum ekki öll eins og að fagna skal öllum fjölbreytileika.Hvernig eru Íslendingar? Ég hef oft verið spurð hvað einkennir Íslendinga. Ég á erfitt með að svara þar sem íslenska flóran er mjög fjölbreytt. En auðvelt er að nefna að við erum góð í íþróttum, margir hafa nælt sér í háskólagráðu, við erum með mannanafnanefnd sem er alltaf jafn gaman að segja frá og já, við erum með góða nærveru. Allavega heimsækja okkur hundruðir erlendra ferðamanna í hverjum mánuði og ástæðan er ekki einungis fallega náttúran okkar og lundabúðirnar, heldur einnig Íslendingar. Fólk kemur þar sem það er búið að heyra af gestrisni okkar og að gaman sé að heimsækja land og þjóð. Hérna kemur fólk til að kynnast okkur og njóta lífsins. Nú þegar Evrópumótið stendur sem hæst þá kemur samheldnin svo vel fram sem einkennir okkar þjóð. Stuðningurinn og jákvæði andinn smitar frá sér og mjög margir eru farnir að halda með Íslandi því þeir vilja taka þátt í þessari ólýsanlegu stemmingu. Sjaldan hefur land og þjóð fengið jafn mikla landkynningu, bæði vegna stórkostlegs árangurs og leiðsheild íslenska liðsins og einnig vegna liðsheild áhorfenda og prúðsemi. Árangur okkar á mótinu verður ekki aðeins mældur á þekkingu okkar á leiknum heldur einnig það að við trúum á okkur. Það skiptir höfuðmáli, áfram Ísland og áfram Íslendingar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Halldór 27.06.2026 Halldór Skoðun Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Skoðun Hangið frammi á gangi í von um fréttir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Ég er ein af þeim sem er svakalega ómannglögg og hef átt erfitt með að muna eftir fólki þegar það er komið í nýjar aðstæður. Ég hef þó bætt mig töluvert með aldrinum, eða það held ég allavega. En í dag er ég farin að heilsa annarri hvorri manneskju sem framhjá mér gengur. Það þarf ekki alltaf að vera að ég þekki einstaklinginn heldur getur hún verið lík einhverjum sem ég þekki eða ég hef séð hana í sjónvarpinu, en það bregst ekki að mér er alltaf heilsað til baka. Stundum þegar ég sé einhvern kunnuglegan þá byrja ég að brosa og hvað gerist, ég fæ bros til baka. Fjölskyldan mín og vinir hafa tekið eftir þessum eiginleika mínum og hefur litla systir sérstaklegt gefið þessu eftirtekt, enda benti hún mér á það í gær að ég væri að heilsa dömunni sem var að afgreiða mig í skóbúðinni nokkrum mínútum áður. En það skemmtilega við þetta allt saman er hvað Íslendingar eru opnir og eru tilbúnir að bjóða góðan daginn við hvaða tilefni sem er. Við erum tilbúin að viðurkenna að við erum ekki öll eins og að fagna skal öllum fjölbreytileika.Hvernig eru Íslendingar? Ég hef oft verið spurð hvað einkennir Íslendinga. Ég á erfitt með að svara þar sem íslenska flóran er mjög fjölbreytt. En auðvelt er að nefna að við erum góð í íþróttum, margir hafa nælt sér í háskólagráðu, við erum með mannanafnanefnd sem er alltaf jafn gaman að segja frá og já, við erum með góða nærveru. Allavega heimsækja okkur hundruðir erlendra ferðamanna í hverjum mánuði og ástæðan er ekki einungis fallega náttúran okkar og lundabúðirnar, heldur einnig Íslendingar. Fólk kemur þar sem það er búið að heyra af gestrisni okkar og að gaman sé að heimsækja land og þjóð. Hérna kemur fólk til að kynnast okkur og njóta lífsins. Nú þegar Evrópumótið stendur sem hæst þá kemur samheldnin svo vel fram sem einkennir okkar þjóð. Stuðningurinn og jákvæði andinn smitar frá sér og mjög margir eru farnir að halda með Íslandi því þeir vilja taka þátt í þessari ólýsanlegu stemmingu. Sjaldan hefur land og þjóð fengið jafn mikla landkynningu, bæði vegna stórkostlegs árangurs og leiðsheild íslenska liðsins og einnig vegna liðsheild áhorfenda og prúðsemi. Árangur okkar á mótinu verður ekki aðeins mældur á þekkingu okkar á leiknum heldur einnig það að við trúum á okkur. Það skiptir höfuðmáli, áfram Ísland og áfram Íslendingar.
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar