Segir dóm Hæstaréttar einkennast af þekkingarleysi og hroðvirknislegum vinnubrögðum

Hæstiréttur sýknaði í gær Vátryggingafélag Íslands af bótakröfu manns sem slasaðist í vinnuslysi í húsnæði Johans Rönning í Klettagörðum árið 2008. Héraðsdómur Reykjavíkur hafði áður dæmt VÍS til að greiða manninum tæpar 29 milljónir króna. Maðurinn hlaut alvarlega áverka í slysinu, meðal annars mikla höfuðáverka, og er í dag hundrað prósent öryrki.

Maðurinn, sem var verkstjóri hjá fyrirtækinu, hafði verið að bera glerplötur á vörubretti í lagerrými vöruhússins. Glerplötunum var staflað á brettin og var lyftari notaður til þess að hífa plöturnar á neðri hæð hússins. Öryggishlið, sem stóð við gólfbrún, var fjarlægt svo lyftarinn kæmist fyrir.

Þegar síðasta glerplatan var lögð á brettið tók maðurinn skref aftur á bak og féll þannig um fjóra metra niður á jarðhæð hússins.

Skylda hans sem yfirmanns að tryggja öryggi

Sem fyrr segir dæmdi Héraðsdómur Reykjavíkur manninum bætur í október í fyrra, sjö árum eftir slysið. Hæstiréttur sneri dómnum þó við og taldi að maðurinn, sem yfirmaður þeirra starfsmanna sem unnu umrætt verk með honum, hafi honum borið skylda til að tryggja öryggi sitt og þeirra með því að gera viðeigandi varúðarráðstafanir. Þá segir jafnframt að af gögnum málsins og skoðun á vettvangi verði ekki ráðið að nauðsynlegt hafi verið að hafa öryggishlið opið þegar glerplötunum var staflað á brettið.

„Þvert á móti verður að telja að ekkert hafi verið því til fyrirstöðu að hafa það lokað þegar þetta var gert og opna það síðan fyrir lyftara til niðurhífingar,“ segir í niðurstöðu dómsins.

Þekkingarleysi einkenni niðurstöðuna

Sonur mannsins, Sigurður Jóhann Stefánsson, birti færslu á Facebook í gær þar sem hann lýsti óánægju sinni yfir niðurstöðu dómsins. Í samtali við Vísi segir Sigurður niðurstöðuna fyrst og fremst einkennast af þekkingarleysi og hroðvirknislegum vinnubrögðum.

„Það sem stendur helst upp úr er í fyrsta lagi það að VÍS neitar að greiða honum bætur á þeim forsendum að hann sé verkstjóri á staðnum, sem vekur upp spurningar um hvort allir verkstjórar landsins, eða þeir sem eru yfirmenn, séu tryggingalausir við störf sín og hvort þeir hreinlega þurfi að sitja á stólnum og gera ekki neitt,“ segir Sigurður.

Sigurður segir það jafnframt sæta furðu að Hæstiréttur byggi niðurstöðu sína á fimmtán mínútna vettvangsferð í vöruhúsnæði Johans Rönning.

„VÍS ákveður, með alla sína peninga og sérfræðinga, að senda ekki dómkvaddan matsmann á staðinn. Einhverra hluta vegna tekur Hæstiréttur það upp hjá sjálfum sér að fara í vettvangsferð, sem er harla óvenjulegt í einkamálum. Þeir voru fimmtán mínútur á staðnum og komast þannig að þessari niðurstöðu. Með fullri virðingu fyrir þeim þá stórlega efast ég um að þeir hafi einhverja þekkingu eða kunnáttu til að geta metið hvernig eigi að vinna störf eins og þessi,“ segir hann. „Þetta er hroðvirknislega unnið og ég er gáttaður á Hæstarétti Íslands að láta eitthvað svona frá sér.“

Gjörbreyttur maður í dag

Hann tekur það fram að bæturnar séu langt frá því að vera aðalatriðið í þessu máli. Það snúist fyrst og fremst um réttlæti. „Peningarnir eru alls ekki stærsti faktorinn í þessu heldur áfallið yfir þessum dómi. Foreldrar mínir hafa alltaf verið skynsamir með peninga en ég veit ekki hver staðan væri hefðu þau ekki verið það. Þetta hefði hins vegar létt mikið undir þeim og fært þeim smá gleði í lífið.“

Aðspurður segir Sigurður föður sinn ekki sama mann og hann var fyrir slysið. „Hann er gjörbreyttur maður. Hann fékk mikinn heilaskaða og bæði er hann lélegur líkamlega, en getur gengið - og það er í raun kraftaverk að hann hafi ekki lamast og svo er öll rökhugsun og karakterinn gjörbreytt.“

Þá segir Sigurður að hann muni leita allra leiða til þess að fá niðurstöðunni hnekkt, jafnvel þó hann þurfi að leita út fyrir landsteinana.