Tilgerðarleikarnir?

„Við lestur á útgefnum stefnuskrám fylkinganna tveggja verður ekki ljóst hvaða málefni það eru sem helst skilja fylkingarnar að. Í flestum efnum virðast markmiðin vera svipuð.“

„Það er einn helsti veikleikinn á starfi [Stúdentaráðs] að umbjóðendurnir fylgjast illa með því sem þar fer fram.“

Þessar tilvitnanir hér að ofan gætu allt eins verið dregnar úr umfjöllun um Stúdentaráðskosningar í ár, en birtust reyndar árið 1988 í Morgunblaðinu  þegar Röskva bauð sig fyrst fram, sameinuð úr tveimur stúdentafylkingum, gegn Vöku.  

Hefur þá ekkert breyst í tæp 28 ár?

Auðvitað hefur Stúdentaráð breytt mörgu innan Háskólans og bætt hag nemenda. Ásetningur minn hér er svo sannarlega ekki að tíunda ódauðlegu rununa um byggingu stúdentagarða og Stúdentakjallarans, framfarir í Lánasjóðsmálum eða framkvæmd Októberfest né að upphefja fylkinguna mína með því að eigna henni fyrrnefnd atriði.

Stúdentaráð bætir frá ári til árs hverri fjöðrinni í yfirfullann hattinn og flestir stúdentaráðsliðar gefa tíma sinn óspart í þágu ráðsins og nemenda. Þó hafa margir nemendur Háskólans ekki mjög jákvæða mynd af ráðinu sem kemur beint niður á trúverðugleika þess.

Til að tala undir rós þá virðast margir nemendur Háskólans ekki hafa mjög háleita mynd af því hvernig kjör fulltrúa til setu í ráðinu fer fram og hreinskilnislega sagt þá finnst mörgum nemendum kosningabarátta fylkinganna tilgerðarleg vinsældarkosning.

Síðustu 28 ár hafa stefnumál fylkinganna þótt keimlík og jafnvel er hugmyndafræðin að baki þeim það einnig. Ef önnur fylkingin fær svo frábæra hugmynd sem hin fékk ekki, myndi vafalaust seinheppna fylkingin þó blessunarlega bjóðast til að hrinda henni í framkvæmd þegar sigurinn yrði í höfn.

Í kosningunum etja nefnilega fylkingarnar einna helst kappi í markaðssetningu. Lítið þarf til að gera sömu hugmyndina örlítið sykursætari með dass af réttri grafík og orðalagi. Grípandi framsetning á stefnumálum og frambjóðendum, öflug kynningarstarfsemi í bland við ofpeppaða kappsemi stuðlar að því að yfir tveggja vikna tímabil fer tilvist Stúdentaráðs, til tilbreytingar, ekki framhjá neinum.

Þegar ringlaðir kjósendur spyrja svo hver sé munurinn á fylkingunum hömrum við á eigin ágæti og hefjum svo samstarfsmöguleika fylkinganna til skýjanna. Með lítið um ágreiningsmál getum við starfað náið saman auk þess sem samkeppni fylkinganna stuðli að öflugri hagsmunabaráttu.

Í sjálfu sér er þetta rétt auk þess sem áherslur og forgangsröðun fylkinganna eru að einhverju leyti ólík. En eftir 28 ár af sömu gagnrýni á tilgerðarleika fylkinganna getum við ekki lengur skýlt okkur á bakvið ógrynni stefnumála né það starf sem þegar hefur áunnist. Það má alltaf gera betur. Í eðli sínu starfar Stúdentaráð fyrst og fremst sem málsvari og hagsmunaafl nemenda. Þegar ímynd ráðsins er gagnrýnd frá ári til árs sem tilgerðarleg eða fráhrindandi verðum við að hlusta á og bregðast við gagnrýnisröddum þeirra sem við berum umboð fyrir.

Breytingar gætu falist í breyttu kosningafyrirkomulagi, hugmyndum um lengra kjörtímabil eða sanngjarnara starfshlutfalli á milli fylkinganna á skrifstofu Stúdentaráðs. Það eru margir valmöguleikar sem hægt er að skoða samhliða því að viðhalda því góða í starfi síðustu ára. Röskva vill leiða skilvirkt Stúdentaráð sem leggur áherslu á samvinnu fylkinganna, nemenda, nemendafélaga og starfsmanna Háskólans. Með bætta ímynd ráðsins að leiðarljósi ættum við að geta drullast til að bæta starfshætti ráðsins og styrkt fúna innviði þess.