Til hamingju sjálfboðaliðar. Dagurinn er ykkar! Jóhanna Róbertsdóttir skrifar 5. desember 2015 07:00 Að kvöldi mánudagsins 23. nóvember kom upp eldur í Plastiðjunni á Selfossi. Um tíma skapaðist neyðarástand og er mikil mildi að ekki hafi farið verr. Slökkvistarf gekk vel og á allt það fólk sem að því kom þakkir skildar. En það eru fleiri sem komu að aðgerðum vegna brunans í Plastiðjunni. Á þriðja tug sjálfboðaliða Rauða krossins í Árnesingadeild svöruðu neyðarkalli og opnuðu fjöldahjálparstöð við Vallarskóla. Voru þeir mættir á vettvang mínútum eftir að kallið kom og stöðin var opin áður en síðasti slökkvibíllinn var mættur við Plastiðjuna. Sjálfboðaliðar tóku á móti fólki sem þurfti að yfirgefa heimili sín í skyndi, hlúðu að því í öruggu skjóli, buðu því næturstað og hressingu. Þessir sjálfboðaliðar eiga einnig þakkir skildar. Sjálfboðið starf er eitt af grunngildum Rauða krossins. Á heimsvísu telja sjálfboðaliðar hreyfingarinnar rúmlega 20 milljónir og eiga þeir allir sameiginlegt að starfa af óeigingirni í þágu mannúðar. Tvenn friðarverðlaun Nóbels eru verðskuldaðar viðurkenningar hreyfingarinnar, en heiðurinn að þeim eiga sjálfboðaliðarnir - burðarás hjálparstarfs um allan heim. Í hverri viku er mikill fjöldi sjálfboðaliða Rauða krossins á Íslandi að störfum en í dag eru þeir rúmlega 4000 einstaklingar. Það telst einkar frambærilegt á heimsvísu og þarf ekki einu sinni höfðatölu til að undirstrika það. Þetta eru konur og karlar, ungir og aldnir, allt fólk sem tilbúið er að gefa af tíma sínum til stuðnings öðrum. Verkefnin eru fjölmörg og fjölbreytt, en allt verkefni sem styðja einstaklinga eða samfélagið með einum eða öðrum hætti.Þörfin aldrei verið meiri Sem dæmi um þau verkefni sem sjálfboðaliðar vinna að má nefna neyðarvarnir og skyndihjálp, heimsóknaþjónustu, fatasöfnun og fataflokkun, að útbúa fatapakka fyrir fátækar fjölskyldur, afgreiðsla í verslunum Rauða krossins, svara í Hjálparsímann 1717, svo ekki sé minnst á stuðning við hælisleitendur og flóttafólk. Nú í haust hefur sjálfboðaliðum Rauða krossins fjölgað um 1500 manns, sem hafa allir hug á að aðstoða flóttafólk og hælisleitendur. Þörfin hefur aldrei verið meiri og við í Rauða krossinum erum stolt af því að almenningur svaraði kallinu. Að lokum þarf að minnast á tombólubörnin, sem oft vinna sitt fyrsta sjálfboðastarf með því að halda tombólu til styrktar Rauða krossinum. Sá peningur sem tombólubörn safna er ávallt nýttur til að styðja við börn í neyð. Öllum sjálfboðaliðum Rauða krossins er vert að þakka. Án þeirra væri starf félagsins um allt land ekki aðeins fátæklegra, heldur ómögulegt. Til hamingu með daginn sjálfboðaliðar, 5. desember er dagurinn ykkar! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Halldór 29.08.26 Halldór Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Skoðun Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það? Sigrún Ósk Arnardóttir skrifar Sjá meira
Að kvöldi mánudagsins 23. nóvember kom upp eldur í Plastiðjunni á Selfossi. Um tíma skapaðist neyðarástand og er mikil mildi að ekki hafi farið verr. Slökkvistarf gekk vel og á allt það fólk sem að því kom þakkir skildar. En það eru fleiri sem komu að aðgerðum vegna brunans í Plastiðjunni. Á þriðja tug sjálfboðaliða Rauða krossins í Árnesingadeild svöruðu neyðarkalli og opnuðu fjöldahjálparstöð við Vallarskóla. Voru þeir mættir á vettvang mínútum eftir að kallið kom og stöðin var opin áður en síðasti slökkvibíllinn var mættur við Plastiðjuna. Sjálfboðaliðar tóku á móti fólki sem þurfti að yfirgefa heimili sín í skyndi, hlúðu að því í öruggu skjóli, buðu því næturstað og hressingu. Þessir sjálfboðaliðar eiga einnig þakkir skildar. Sjálfboðið starf er eitt af grunngildum Rauða krossins. Á heimsvísu telja sjálfboðaliðar hreyfingarinnar rúmlega 20 milljónir og eiga þeir allir sameiginlegt að starfa af óeigingirni í þágu mannúðar. Tvenn friðarverðlaun Nóbels eru verðskuldaðar viðurkenningar hreyfingarinnar, en heiðurinn að þeim eiga sjálfboðaliðarnir - burðarás hjálparstarfs um allan heim. Í hverri viku er mikill fjöldi sjálfboðaliða Rauða krossins á Íslandi að störfum en í dag eru þeir rúmlega 4000 einstaklingar. Það telst einkar frambærilegt á heimsvísu og þarf ekki einu sinni höfðatölu til að undirstrika það. Þetta eru konur og karlar, ungir og aldnir, allt fólk sem tilbúið er að gefa af tíma sínum til stuðnings öðrum. Verkefnin eru fjölmörg og fjölbreytt, en allt verkefni sem styðja einstaklinga eða samfélagið með einum eða öðrum hætti.Þörfin aldrei verið meiri Sem dæmi um þau verkefni sem sjálfboðaliðar vinna að má nefna neyðarvarnir og skyndihjálp, heimsóknaþjónustu, fatasöfnun og fataflokkun, að útbúa fatapakka fyrir fátækar fjölskyldur, afgreiðsla í verslunum Rauða krossins, svara í Hjálparsímann 1717, svo ekki sé minnst á stuðning við hælisleitendur og flóttafólk. Nú í haust hefur sjálfboðaliðum Rauða krossins fjölgað um 1500 manns, sem hafa allir hug á að aðstoða flóttafólk og hælisleitendur. Þörfin hefur aldrei verið meiri og við í Rauða krossinum erum stolt af því að almenningur svaraði kallinu. Að lokum þarf að minnast á tombólubörnin, sem oft vinna sitt fyrsta sjálfboðastarf með því að halda tombólu til styrktar Rauða krossinum. Sá peningur sem tombólubörn safna er ávallt nýttur til að styðja við börn í neyð. Öllum sjálfboðaliðum Rauða krossins er vert að þakka. Án þeirra væri starf félagsins um allt land ekki aðeins fátæklegra, heldur ómögulegt. Til hamingu með daginn sjálfboðaliðar, 5. desember er dagurinn ykkar!
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar