Þakkir Guðrún Pétursdóttir og börn Ólafs Hannibalssonar skrifar 31. desember 2015 07:00 Á þessu ári urðum við vitni að slíkri fagmennsku í starfi, að við getum ekki látið árið líða án þess að þakka hana. Reynslan kom ekki til af góðu, banvænn sjúkdómur ástvinar varð ekki umflúinn. Þegar svo var komið að læknandi meðferð dugði ekki lengur, lærðum við um hlutverk hinnar líknandi meðferðar. Um muninn á því að lækna og líkna. Okkur var bent á að hafa samband við heimahjúkrun í upphafi ársins og leituðum til Karitas ehf., án þess að gera okkur í raun grein fyrir hvaða þjónustu við kæmum til með að þurfa né hvernig henni yrði háttað. Nú, þegar við lítum til baka, dáumst við að hinni fumlausu og hlýju fagmennsku sem einkenndi samskiptin frá fyrstu stund til hinnar hinstu. Í upphafi kom hjúkrunarfræðingur Karitas einungis til að kanna aðstæður og stöðu mála, líðan okkar allra. Við ræddum meðal annars um það hvað manni bregður við að vera sagt að héðan af muni líknardeildin sinna fjölskyldunni. Líknardeild hljómar eins og endalok. Með mildi þess sem hlustar meira en hann talar útskýrði hjúkrunarfræðingurinn fyrir okkur starf þessarar mikilvægu deildar og þátt líknar í umönnum langveikra, sem við sannarlega áttum eftir að kynnast og læra að meta. Og þökkum nú. Það fyllir okkur aðdáun að líta yfir þessa mánuði sem við áttum með Karitas og líknardeildinni og sjá í samhengi hvern þátt í þeirra starfi. Hvernig þær – því já, hjúkrunarfræðingar og læknar voru allt konur – stilltu nálægð sína við okkur nákvæmlega eftir þörfum okkar. Hvernig komur þeirra urðu tíðari eftir því sem þörfin jókst og loks mörgum sinnum á dag – og alltaf þegar á þurfti að halda. Og ekki bara þegar á þurfti að halda, heldur eins og á þurfti að halda. Þvílík fagmennska: kunnátta, skilningur, reynsla, öryggi – og síðast en ekki síst hjartahlýja. Þær gáfu okkur öllum sjálfstraust til að takast á við þetta erfiða verkefni, töldu í okkur kjark, hvöttu okkur til dáða og stóðu við bakið á okkur, alltaf innan seilingar. Sem varð til þess að fjölskylda og vinir nýttu tímann til hins ýtrasta og eignuðust ómetanlegar minningar um samveru og nánd allt til hinstu stundar. Minningar sem hafa gefið okkur styrk til að mæta breyttum veruleika. Minningar sem þetta dásamlega fagfólk gerði okkur kleift að eignast. Við þökkum ykkur Karitas og líknardeild og biðjum ykkur blessunar í öllu ykkar starfi. Við þökkum íslensku samfélagi fyrir að svona þjónusta skuli vera til hér á landi. Þeir sem reynt hafa, vita hvaða máli þessi þjónusta skiptir, hún er ekki sjálfsögð og það verður að standa vörð um hana. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þegar kjarabarátta kennara bitnar á börnunum Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun SÁÁ í uppnámi – Mín sýn sem aðstandandi Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Farsæld barna verður ekki tryggð án fjármagns Jóhanna Erla Guðjónsdóttir Skoðun Þegar kerfið verður hluti af vandanum Arna Hrönn Aradóttir ,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir Skoðun Verður Grensásvegur hjarta tónlistar í Reykjavík? Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Reykjavík beygir af Brynhildur Bolladóttir Skoðun Hefur þú áhuga á námsárangri og líðan barna í Garðabæ? Almar Guðmundsson,Margrét Bjarnadóttir Skoðun Einkunnaskalinn 1–10 sem byrjar á 4 Gunnar Salvarsson Skoðun Fimm óskir á afmælisdaginn Anna Margrét Hrólfsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hefur þú áhuga á námsárangri og líðan barna í Garðabæ? Almar Guðmundsson,Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Við getum í rauninni ekki tapað Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun SÁÁ í uppnámi – Mín sýn sem aðstandandi Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Skaðaminnkun í sautján ár – og þörfin enn mikil Sóley Kristín Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Verður Grensásvegur hjarta tónlistar í Reykjavík? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Þegar kerfið verður hluti af vandanum Arna Hrönn Aradóttir ,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Aðför að ferðaþjónustunni Helgi Kjartansson skrifar Skoðun Farsæld barna verður ekki tryggð án fjármagns Jóhanna Erla Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Endurhæfum Reykjalund - Þakkir frá stjórn Hollvina Reykjalundar Júlíus Þór Jónsson,Bárður H. Tryggvason,Erna Arnardóttir,Kolbrún Þorsteinsdóttir,Örn Kjærnested skrifar Skoðun Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar kjarabarátta kennara bitnar á börnunum Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Reykjavík beygir af Brynhildur Bolladóttir skrifar Skoðun Einkunnaskalinn 1–10 sem byrjar á 4 Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Fimm óskir á afmælisdaginn Anna Margrét Hrólfsdóttir skrifar Skoðun Seljum ekki Landsvirkjun meðan við getum ráðið því sjálf Júlíus Valsson skrifar Skoðun Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætti gjafakort að renna út? Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Góð lífskjör og öflugt atvinnulíf í Fjarðabyggð Haraldur Líndal Haraldsson skrifar Skoðun Uppbyggingarsjóður: Oft fyrsta já-ið sem kemur góðum hugmyndum af stað Díana Jóhannsdóttir,Örlygur Hnefill Örlygsson skrifar Skoðun Þakkir til kennara frá ráðherra Inga Sæland skrifar Skoðun Leigubremsa innleidd á Íslandi! Kristján Þórður Snæbjarnarson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin á að vita betur Indriði Einar Reynisson skrifar Skoðun Geta allir aukið tekjur? Jón Jósafat Björnsson skrifar Skoðun Ekki allir menn. En hvar eru allir karlarnir? Diljá Ámundadóttir Zoëga skrifar Skoðun Mælum fyrst – hækkum svo Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Þegar skuldir færa völdin til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er ekki rjóminn bestur? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf til ráðherra Helgi Felixson skrifar Skoðun Lengi býr að fyrstu gerð Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Áhrif framþróunar í gervigreind á landslag netöryggisveikleika Arnar Freyr Guðmundsson skrifar Sjá meira
Á þessu ári urðum við vitni að slíkri fagmennsku í starfi, að við getum ekki látið árið líða án þess að þakka hana. Reynslan kom ekki til af góðu, banvænn sjúkdómur ástvinar varð ekki umflúinn. Þegar svo var komið að læknandi meðferð dugði ekki lengur, lærðum við um hlutverk hinnar líknandi meðferðar. Um muninn á því að lækna og líkna. Okkur var bent á að hafa samband við heimahjúkrun í upphafi ársins og leituðum til Karitas ehf., án þess að gera okkur í raun grein fyrir hvaða þjónustu við kæmum til með að þurfa né hvernig henni yrði háttað. Nú, þegar við lítum til baka, dáumst við að hinni fumlausu og hlýju fagmennsku sem einkenndi samskiptin frá fyrstu stund til hinnar hinstu. Í upphafi kom hjúkrunarfræðingur Karitas einungis til að kanna aðstæður og stöðu mála, líðan okkar allra. Við ræddum meðal annars um það hvað manni bregður við að vera sagt að héðan af muni líknardeildin sinna fjölskyldunni. Líknardeild hljómar eins og endalok. Með mildi þess sem hlustar meira en hann talar útskýrði hjúkrunarfræðingurinn fyrir okkur starf þessarar mikilvægu deildar og þátt líknar í umönnum langveikra, sem við sannarlega áttum eftir að kynnast og læra að meta. Og þökkum nú. Það fyllir okkur aðdáun að líta yfir þessa mánuði sem við áttum með Karitas og líknardeildinni og sjá í samhengi hvern þátt í þeirra starfi. Hvernig þær – því já, hjúkrunarfræðingar og læknar voru allt konur – stilltu nálægð sína við okkur nákvæmlega eftir þörfum okkar. Hvernig komur þeirra urðu tíðari eftir því sem þörfin jókst og loks mörgum sinnum á dag – og alltaf þegar á þurfti að halda. Og ekki bara þegar á þurfti að halda, heldur eins og á þurfti að halda. Þvílík fagmennska: kunnátta, skilningur, reynsla, öryggi – og síðast en ekki síst hjartahlýja. Þær gáfu okkur öllum sjálfstraust til að takast á við þetta erfiða verkefni, töldu í okkur kjark, hvöttu okkur til dáða og stóðu við bakið á okkur, alltaf innan seilingar. Sem varð til þess að fjölskylda og vinir nýttu tímann til hins ýtrasta og eignuðust ómetanlegar minningar um samveru og nánd allt til hinstu stundar. Minningar sem hafa gefið okkur styrk til að mæta breyttum veruleika. Minningar sem þetta dásamlega fagfólk gerði okkur kleift að eignast. Við þökkum ykkur Karitas og líknardeild og biðjum ykkur blessunar í öllu ykkar starfi. Við þökkum íslensku samfélagi fyrir að svona þjónusta skuli vera til hér á landi. Þeir sem reynt hafa, vita hvaða máli þessi þjónusta skiptir, hún er ekki sjálfsögð og það verður að standa vörð um hana.
Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Hefur þú áhuga á námsárangri og líðan barna í Garðabæ? Almar Guðmundsson,Margrét Bjarnadóttir Skoðun
Skoðun Hefur þú áhuga á námsárangri og líðan barna í Garðabæ? Almar Guðmundsson,Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Þegar kerfið verður hluti af vandanum Arna Hrönn Aradóttir ,Sigríður Arndís Jóhannsdóttir skrifar
Skoðun Endurhæfum Reykjalund - Þakkir frá stjórn Hollvina Reykjalundar Júlíus Þór Jónsson,Bárður H. Tryggvason,Erna Arnardóttir,Kolbrún Þorsteinsdóttir,Örn Kjærnested skrifar
Skoðun Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Uppbyggingarsjóður: Oft fyrsta já-ið sem kemur góðum hugmyndum af stað Díana Jóhannsdóttir,Örlygur Hnefill Örlygsson skrifar
Skoðun Áhrif framþróunar í gervigreind á landslag netöryggisveikleika Arnar Freyr Guðmundsson skrifar
Af hverju er efnahagur Íslands veikur? – Hvað getum við lært af Dönum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun
Hefur þú áhuga á námsárangri og líðan barna í Garðabæ? Almar Guðmundsson,Margrét Bjarnadóttir Skoðun