Bæði erfiðasta og fallegasta verkefnið

„Þetta er á sama tíma erfiðasta og fallegasta verkefni sem ég hef tekið að mér,“ segir Ásta Kristjánsdóttir ljósmyndari. hún í samstarfi við Barnaheill opnar sýninguna Óskir Íslenskra barna í Smáralind í dag. Sýningin er gjöf frá Barnaheill til barna á Íslandi í tilefni af 25 ára afmæli barnasáttmálans.

„Mig langaði til að vekja athygli fólks á því að hér í okkar samfélagi búa allt of mörg börn við ofbeldi, fátækt og vanrækslu sem er algjörlega óásættanlegt. Við Íslendingar þurfum að breyta þessu saman því að öll börn eiga rétt á vernd gegn ofbeldi og rétt á að njóta umönnunar,“ segir Ásta.

Ljósmyndirnar byggja á reynslusögum íslenskra barna úr samtímanum sem hefur verið brotið á og óskir þeirra um betra líf. Myndirnar eru allar sviðsettar eða leiknar af öðrum börnum.

„Óskirnar eru oft barnslegar og óraunhæfar en fallegar því að hugmyndaflugið getur komið barni í gegnum erfiðleika. Óskhyggjan er leið barna til gleyma þeim aðstæðum sem þau búa við og með barnslegri einlægni reyna þau þannig að gera lífið betra,“ segir hún.

Undirbúningur verkefnisins hefur staðið yfir í marga mánuði og segir Ásta mikla vinnu á bak við sýninguna, en allir sem að henni stóðu gáfu vinnuna sína. „Ég vann náið með Barnaheill og Barnahúsi, fékk innsýn í heim barnanna og sá hversu mikil neyðin er. Það kom mér á óvart hve mörg börn búa við fátækt á Íslandi, en um 12.000 börn eiga á hættu að búa við fátækt samkvæmt skýrslu Evrópuhóps Barnaheilla. Vandamálið er líka að fátækt er svo mikil skömm í okkar þjóðfélagi að börn þora ekki að segja frá ef ekki er til matur heima hjá þeim,“ segir hún. 

Á sýningunni er óskatré og geta börn komið og skrifað sína ósk og sett í fuglahús. „Ég hvet foreldra til að fara með börn á sýninguna, ræða málin og skrifa ósk á miða sem má ekki vera efnisleg. Ætli það sé ekki hollt að hugsa um eitthvað óefnislegt í kringum jólin. Þetta hvetur vonandi fólk að tilkynna um barn sem býr við ofbeldi, vanrækslu eða annað og þau börn sem þekkja vandamálin á myndunum leiti sér hjálpar og umræðan í samfélaginu opnist meira,“ segir Ásta.