VG segir NEI við heimilisofbeldi Eyrún Eyþórsdóttir skrifar 4. apríl 2014 07:00 Heimilisofbeldi er ekki aðeins vandamál þeirra sem búa við ofbeldið, heldur er það samfélagslegt vandamál. Það er kúgunarferli sem brýtur niður þá sem fyrir því verða og skapar vítahring sem erfitt er að rjúfa. Við í Vinstri hreyfingunni grænu framboði viljum að borgin leggi sitt af mörkum til að rjúfa þennan vítahring og það er því mikið fagnaðarefni að tillaga okkar um átaksverkefni gegn heimilisofbeldi í Reykjavík, sem Sóley Tómasdóttir bar upp í borgarstjórn, hafi verið samþykkt samhljóma. Vandamálið er því miður allt of stórt. Lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu er tilkynnt um hátt í 1.000 heimilisofbeldismál árlega og um 200 konur og börn dvelja í Kvennaathvarfinu ár hvert en stór hluti þeirra fer til baka í ofbeldisaðstæðurnar. UNICEF áætlar að alls búi 2.000 til 4.000 börn á Íslandi við heimilisofbeldi. Áætlað er að aðeins 9-16% brotaþola kæri heimilisofbeldi til lögreglu. Við í VG viljum að Reykjavíkurborg hafi frumkvæði að því að óska eftir samstarfi við stofnanir og grasrótarsamtök sem koma að málaflokknum og að samvinna þeirra verði efld. Tryggja þarf samræmt verklag, að tekið sé á vandamálum um leið og þau koma fram og þau sett í farveg með lausnarmiðuðum hætti. Þá er brýnt að miðla þekkingu á milli þeirra stofnana og grasrótarsamtaka sem koma að heimilisofbeldismálum með einum eða öðrum hætti. Í þessu eigum við að horfa til þess mikla árangurs sem hefur náðst á Suðurnesjum en þar var ákveðið fyrir nokkrum misserum að taka heimilisofbeldismál föstum tökum með samstilltu átaki lögreglu og félagsmálayfirvalda. Þeirri nálgun svipar til verklags sem lögreglan í Noregi hefur viðhaft, en á uppruna sinn að rekja til Kanada, þar sem mat á hverju máli fyrir sig skilar sér í persónulegri nálgun og sérsniðinni úrlausn fyrir hvert heimilisofbeldismál. Reynslan sýnir að slíkt verklag skilar verulegum árangri. Með slíku samstarfi má segja að brotaþolar fái stuðning og gerendur fái að axla ábyrgð. Heimilisofbeldi er alvarlegt þjóðfélagsmein sem skerðir lífsgæði þeirra sem verða fyrir því og það er samfélagslega kostnaðarsamt. VG segir því NEI við heimilisofbeldi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 13.06.2026 Halldór Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson Skoðun Skoðun Skoðun Reiður Hjólabúi Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður skýringin á vanlíðan karla Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Hafa íslenskir neytendur lakari rétt en evrópskir? Arngrímur Stefánsson skrifar Skoðun Hagfræði almennings Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Veit „óvinur númer eitt“ að hann er númer eitt? Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun Að loka augunum fyrir hinu augljósa skrifar Skoðun Færeyingar eru ekki í ESB en… Sigurður Steinar Ásgeirsson skrifar Skoðun Mikilvægar staðreyndir um lög um brottfararstöð Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Upplýsingaóreiða ráðherra Hörður Þorsteinsson skrifar Skoðun Öll trixin í bókinni Árni Guðmundsson skrifar Skoðun Dagur í lífi Íslendinga árið 2040 Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Skólafrí - skelfing eða sæla Fjalar Freyr Einarsson skrifar Skoðun Sagan um afganginn sem hvarf Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Að senda kjósendum fingurinn Atli Bollason skrifar Skoðun Hver ertu þegar þú réttlætir að barn sé lokað inni? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skynsemi fremur en upphrópanir í útlendingamálum Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Já, tökum okkur Færeyinga til fyrirmyndar Hjörtur j. Guðmundsson skrifar Skoðun Að gefast upp Haraldur Eiríksson skrifar Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Við þurfum ekki ESB – eða hvað? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Það er verið að efla framhaldsskóla og verkmenntun Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Seiðkarlar fyrri alda Steingrímur Gunnarsson skrifar Skoðun Hverjir borga brúsann? Franklín Ernir Kristjánsson skrifar Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar Skoðun Hvað varð um gangbrautirnar? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Misskilningur: RÚV, Silfrið og meint hlutdrægni Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Árnar eru ekki hreinsistöð fyrir sjókvíaeldi Brynjar Arnason skrifar Skoðun Þarf vinnuskóli að vera vesen? Íris Róbertsdóttir skrifar Sjá meira
Heimilisofbeldi er ekki aðeins vandamál þeirra sem búa við ofbeldið, heldur er það samfélagslegt vandamál. Það er kúgunarferli sem brýtur niður þá sem fyrir því verða og skapar vítahring sem erfitt er að rjúfa. Við í Vinstri hreyfingunni grænu framboði viljum að borgin leggi sitt af mörkum til að rjúfa þennan vítahring og það er því mikið fagnaðarefni að tillaga okkar um átaksverkefni gegn heimilisofbeldi í Reykjavík, sem Sóley Tómasdóttir bar upp í borgarstjórn, hafi verið samþykkt samhljóma. Vandamálið er því miður allt of stórt. Lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu er tilkynnt um hátt í 1.000 heimilisofbeldismál árlega og um 200 konur og börn dvelja í Kvennaathvarfinu ár hvert en stór hluti þeirra fer til baka í ofbeldisaðstæðurnar. UNICEF áætlar að alls búi 2.000 til 4.000 börn á Íslandi við heimilisofbeldi. Áætlað er að aðeins 9-16% brotaþola kæri heimilisofbeldi til lögreglu. Við í VG viljum að Reykjavíkurborg hafi frumkvæði að því að óska eftir samstarfi við stofnanir og grasrótarsamtök sem koma að málaflokknum og að samvinna þeirra verði efld. Tryggja þarf samræmt verklag, að tekið sé á vandamálum um leið og þau koma fram og þau sett í farveg með lausnarmiðuðum hætti. Þá er brýnt að miðla þekkingu á milli þeirra stofnana og grasrótarsamtaka sem koma að heimilisofbeldismálum með einum eða öðrum hætti. Í þessu eigum við að horfa til þess mikla árangurs sem hefur náðst á Suðurnesjum en þar var ákveðið fyrir nokkrum misserum að taka heimilisofbeldismál föstum tökum með samstilltu átaki lögreglu og félagsmálayfirvalda. Þeirri nálgun svipar til verklags sem lögreglan í Noregi hefur viðhaft, en á uppruna sinn að rekja til Kanada, þar sem mat á hverju máli fyrir sig skilar sér í persónulegri nálgun og sérsniðinni úrlausn fyrir hvert heimilisofbeldismál. Reynslan sýnir að slíkt verklag skilar verulegum árangri. Með slíku samstarfi má segja að brotaþolar fái stuðning og gerendur fái að axla ábyrgð. Heimilisofbeldi er alvarlegt þjóðfélagsmein sem skerðir lífsgæði þeirra sem verða fyrir því og það er samfélagslega kostnaðarsamt. VG segir því NEI við heimilisofbeldi.
Skoðun Hver borgar þegar ríkið tekur yfir heilbrigðiseftirlitið? Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Draghi-skýrslan og Ísland: framleiðni, samkeppnishæfni og kostnaður krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Fullveldið er undirstaða sveigjanleikans: Hvers vegna EES-samstarfið dugar okkur Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun Þegar rekstrarkröfur grafa undan faglegu starfi í þverfaglegri endurhæfingu Gunnhildur L. Marteinsdóttir skrifar