Öll herbergi þinghússins fylltust af reyk

„Það er því dapurt að horfa á þingmenn Vg halda hverja ræðuna á fætur annarri um áframhald  aðlögunarsamninga við ESB,  viðræður, sem þeir vita að voru löngu komnir í strand.  Kröfur ESB um forræði í sjávarútvegsmálum, landbúnaðarmálum  sem og  samningum við önnur ríki einar sér ganga þvert á þá fyrirvara sem Alþingi setti 2009.“

Þetta skrifar Jón Bjarnason sem í dag birti bloggfærslu á heimasíðu sinni undir fyrirsögninni: „Þegar mér var sagt að fara með höfuð mitt til forsætisráðherra“.

Í færslu sinni rifjar Jón upp vordaganna 2009 á Alþingi, þegar aðildarumsókn í Evrópusambandið var til umræðu.

„Forystumenn þáverandi ríkisstjórnarflokka , Samfylkingar og Vinstri grænna  lögðust afdráttarlaust gegn því að þjóðin yrði fyrst spurð, þegar aðildarumsóknin var til umfjöllunar á Alþingi,“ skrifar Jón.

Jón segir frá því að þegar fram kom tillaga um þjóðaratkvæðagreiðslu hafi Jón stutt þá tillögu og lýst því yfir á þingflokksfundi.

„Enda var það í samræmi við þá yfirlýsingu, að hver þingmaður færi eftir sinni sannfæringu í þessu máli utan þings sem innan, eins og formaðurinn orðaði það í atkvæðaskýringu sinni.“ Ennfremur segir Jón að neyðarfundir hafi verið haldnir í stjórnarþingflokkunum, þegar ljóst hafi verið að mögulega nyti tillagan meirihlutastuðnings á Alþingi.

„Forystulið beggja ríkisstjórnarflokkanna lagðist afar hart gegn þjóðaratkvæðagreiðslu þá. Forysta VG var þá  nýbúin að ganga á bak orða sinna um andstöðu við aðildarumsókn í aðdraganda kosninga, enda gekk sú ákvörðun  þvert á stefnu flokksins. Var því haldið fram að yrði farið þá  í þjóðaratkvæðagreiðslu um hvort sækja ætti um, færi  stjórnarsamstarfið  samstundis út um þúfur.“

Þegar fram hafi komið í fréttum að tillaga um þjóðaratkvæðagreiðslu nyti stuðnings hóps þingmanna Vg og yrði mögulega samþykkt, segir Jón að öll herbergi þinghússins hafi fyllst af reyk.

„Á þingflokksfundi VG um málið var stemmingin þrunginn og þegar ég sagðist myndi styðja þjóðaratkvæðagreiðslu til vara, féll sú ákvörðun vægast sagt í mjög grýttan jarðveg.  Var mér þá einfaldlega hótað  brottrekstri úr ríkisstjórn af formönnum beggja stjórnarflokkanna.  Eða eins og formaður Vg orðaði það, þá var mér ætlað að ganga á fund forsætisráðherra.“

Þá segir Jón að Ögmundur Jónasson, þáverandi heilbrigðisráðherra, hafi staðið upp og tilkynnt að ef Jón ætti að ganga með höfuð sitt á fati til forsætisráðherra myndi hann ganga sömu leið.

„Alkunna var að forsætisráðherra tók einstaka þingmenn undir vegg  fyrir atkvæðagreiðsluna eða  gekk á milli sæta í þingsal.  Var þó búið að samþykkja áður  að umsókn að ESB væri ekki ríkisstjórnarmál og hver og einn þingmaður talaði fyrir og greiddi atkvæði í þeim málum samkvæmt sannfæringu sinni,“ segir Jón.

Að lokum segir Jón það dapurt að horfa á þingmenn Vg halda hverja ræðuna á fætur annarri um áframhald aðlögunarsamninga við ESB, viðræður sem þeir vita að voru löngu komnar í strand.

„Kröfur ESB um forræði í sjávarútvegsmálum, landbúnaðarmálum  sem og  samningum við önnur ríki einar sér ganga þvert á þá fyrirvara sem Alþingi setti 2009.“