Á hvaða plánetu búa ráðherrarnir? Jórunn Tómasdóttir skrifar 3. apríl 2014 14:53 Annað hvort er ríkisstjórninni ekki sjálfrátt eða hún er fullkomlega veruleikafirrt. Nema hvort tveggja sé. Í miðju hörðu og sársaukafullu verkfalli framhaldsskólakennara boðar fjármálaráðherra frumvarp um kaupauka handa fjármálaumsýslufólki, allt að fullum árslaunum! Starfsmenn fjármálafyrirtækja, einnig þeirra sem eru í ríkiseigu, eru almennt með margföld grunnlaun kennara á mánuði. Þrátt fyrir það er brýnasta verkefni ríkisstjórnarinnar að lögleiða greiðslu kaupauka til þessa hálaunafólks. Eru allir búnir að gleyma 2008? Ég hef aldrei fengið svar við þeirri spurningu hvers vegna þeir sem sýsla með peninga ertu virtir til margfalt hærri launa en þeir sem annast um fólk og hvers vegna það teljist eðlilegt. Ég hef heldur aldrei skilið hvers vegna launahækkun til láglaunafólks hleypi verðbólgunni í hæstu hæðir og komi öllu úr skorðum í samfélaginu en svo sé í lagi að umbuna sumum um hvorki meira né minna en heil spikfeit árslaun án þess að nokkur hætta verði á ferðum. Það skyldi þó ekki vera að krónurnar sem renna til láglaunahópanna séu verðbólguvírussmitaðar en ekki þær sem renna til hálaunafólksins. Spyr sá sem ekki veit.Lesendur Vísis geta sent inn greinar á greinar@visir.is. Greinunum þarf að fylgja mynd af höfundi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Nýtt Eden í Kópavogi? Markús Candi Skoðun X-R slær Borgarlínu verkefnið út af borðinu Linda Jónsdóttir Skoðun Óþarfi að fella niður allt skólahald Stefán Steingrímur Bergsson Skoðun 174 þúsund króna skutlið Karólína Helga Símonardóttir Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Þorbjörg dómsmálaráðherra — enn einn spillingarpésinn? Einar Steingrímsson Skoðun Greið leið til lækkunar stýrivaxta Bogi Nils Bogason Skoðun Það sem utanríkisráðherra vill ekki segja Diljá Mist Einarsdóttir Skoðun Raunir íslenska pylsusalans Andri Reyr Haraldsson Skoðun Aðför að opinberum starfsmönnum – burðarásum samfélagsins Rósa Björk Brynjólfsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Tollabandalag ESB og mörk „sérlausna“ Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Nokkur orð í viskubrunninn Einar Helgason skrifar Skoðun Sameinuð stöndum vér hræsnarar Íslands Páll Steingrímsson skrifar Skoðun Ekki er allt sem sýnist í rekstri Garðabæjar Einar Þór Einarsson skrifar Skoðun Við erum Vinstrið Sanna Magdalena Mörtudóttir,Líf Magneudóttir,Stefán Pálsson,Ásta Þórdís Skjalddal,Arna Magnea Danks,Finnur Ricart Andrason skrifar Skoðun Vistum fanga í íbúðarhverfum Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Greið leið til lækkunar stýrivaxta Bogi Nils Bogason skrifar Skoðun Samningaeftirlitið - bannað börnum! skrifar Skoðun Er ferðaþjónustan virðiskeðjan sem byggir upp Ísland? Aðalheiður Ósk Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Uppbygging Hveragerðis og þróun innviða Birgitta Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Óþarfi að fella niður allt skólahald Stefán Steingrímur Bergsson skrifar Skoðun Af hverju bera Hafnfirðingar mestu byrðina? Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Virkniseðill - er það eitthvað fyrir Íslendinga? skrifar Skoðun Aðför að opinberum starfsmönnum – burðarásum samfélagsins Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Raunir íslenska pylsusalans Andri Reyr Haraldsson skrifar Skoðun Þorbjörg dómsmálaráðherra — enn einn spillingarpésinn? Einar Steingrímsson skrifar Skoðun 174 þúsund króna skutlið Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Brotist undan þöggun - Endósamtökin 20 ára Silja Steinunnardóttir,Lilja Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gott að eldast í Hveragerði Lárus Jónsson,Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir skrifar Skoðun Hollusta eða blekking? Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Hádegisblundur og pásur – Með viti fremur en striti Benedikt Jóhannsson skrifar Skoðun Írland v.s.Ísland. Munar bara einum staf? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Um „hágæða“ almenningssamgöngur Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn stóri hljómur í 100 ár Guðni Tómasson skrifar Skoðun Það sem utanríkisráðherra vill ekki segja Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvaða átta milljarðar, Þorgerður? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nýtt Eden í Kópavogi? Markús Candi skrifar Skoðun Einelti eða gráa svæðið? Vigdís Ásgeirsdóttir skrifar Skoðun „Hann er svo klár maður“ - Hagfræðistofnun HÍ á hálum ís Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Sjá meira
Annað hvort er ríkisstjórninni ekki sjálfrátt eða hún er fullkomlega veruleikafirrt. Nema hvort tveggja sé. Í miðju hörðu og sársaukafullu verkfalli framhaldsskólakennara boðar fjármálaráðherra frumvarp um kaupauka handa fjármálaumsýslufólki, allt að fullum árslaunum! Starfsmenn fjármálafyrirtækja, einnig þeirra sem eru í ríkiseigu, eru almennt með margföld grunnlaun kennara á mánuði. Þrátt fyrir það er brýnasta verkefni ríkisstjórnarinnar að lögleiða greiðslu kaupauka til þessa hálaunafólks. Eru allir búnir að gleyma 2008? Ég hef aldrei fengið svar við þeirri spurningu hvers vegna þeir sem sýsla með peninga ertu virtir til margfalt hærri launa en þeir sem annast um fólk og hvers vegna það teljist eðlilegt. Ég hef heldur aldrei skilið hvers vegna launahækkun til láglaunafólks hleypi verðbólgunni í hæstu hæðir og komi öllu úr skorðum í samfélaginu en svo sé í lagi að umbuna sumum um hvorki meira né minna en heil spikfeit árslaun án þess að nokkur hætta verði á ferðum. Það skyldi þó ekki vera að krónurnar sem renna til láglaunahópanna séu verðbólguvírussmitaðar en ekki þær sem renna til hálaunafólksins. Spyr sá sem ekki veit.Lesendur Vísis geta sent inn greinar á greinar@visir.is. Greinunum þarf að fylgja mynd af höfundi.
Skoðun Við erum Vinstrið Sanna Magdalena Mörtudóttir,Líf Magneudóttir,Stefán Pálsson,Ásta Þórdís Skjalddal,Arna Magnea Danks,Finnur Ricart Andrason skrifar
Skoðun Aðför að opinberum starfsmönnum – burðarásum samfélagsins Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun Brotist undan þöggun - Endósamtökin 20 ára Silja Steinunnardóttir,Lilja Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Erum við tilbúin fyrir ESB-viðræður? Sjö lykiláhættuþættir sem þjóðin má ekki horfa framhjá Sigurður Sigurðsson skrifar