Kostnaðarþátttaka sjúklinga eykst stöðugt

Ögmundur Jónasson benti á að þróunin í þátttöku sjúklinga í kostnaði við heilbrigðisþjónustuna hefur verið mjög eindregin í sérstakri umræðu á þingi sem hófst 15:40 í dag. Til andsvara var Kristján Þór Júlíusson heilbrigðisráðherra.

Ögmundur vitnaði í tvær skýrslu sem birst hafa nýverið, skýrslu félagsvísindastofnunar og svo Krabbameinsfélags Íslands sem sýna að kostnaðarhlutdeild sjúklinga hefur farið vaxandi á undanförnum árum. 20 prósent við rekstur heilbrigðiskerfisins kom úr vasa sjúklinga. Ögmundur hefur áður gert þetta að umfjöllunarefni. Hlutfallið hefur hækkað jafnt og þétt um nokkuð langt skeið. Þetta mun ráða sjúkdómsmeðferð ef ekki verður snúið af þessari óheillabraut, sagði Ögmundur meðal annars og vitnaði í Ingimar Einarsson skýrsluhöfund og skýrslu Krabbameinsfélagsins.

Þá rakti Ögmundur það að þetta kostnaðarhlutfall hafi tvöfaldast á síðustu þrjátíu árum og er miklu hærra hlutfall en í nágrannalöndunum. „Þjóð sem vill kenna sig við velferð getur ekki sætt sig við slík hlutföll,“ sagði Ögmundur og tók dæmi; hann vitnaði í viðtal sem hann sá í fjölmiðlum við hjón sem þurftu að bera sjálf 830 þúsund krónur í beinan kostnað vegna krabbameins eiginmannsins. Á einu ári. Ögmundur benti jafnframt á því að fjöldi þeirra sem fresta þess að leita til læknis vegna kostnaðar hefur fjölgað um 50 prósent frá 2006. Í skýrslu félagsvísindastofnunar kemur fram að þriðji hver Íslendingur hefur frestað því að leita til læknis á síðasta ári. Samkvæmt könnuninni er hlutfallið hæst meðal öryrkja. Helmingur þeirra hefur neitað sér um nauðsynlega þjónustu á síðasta ári.

Þingmaðurinn sagði þetta ekkert nýtt, þetta væri langtímaþróun sem síðasta ríkisstjórn reyndi að vinda ofan af. Hann spurði heilbrigðisráðherra hvernig honum litist á þessa þróun og hvort hann vildi ekki reyna að sporna þar við fótum?

Kristján Þór Júlíusson sagðist vissulega hafa áhyggjur af aukinni kostnaðarþátttöku íslenskra sjúklinga en taldi ljóst að til skamms tíma, miðað við þann niðurskurð sem ríkissjóður hefur mátt mæta, að varla verði ætlast til þess að meiri þjónusta verði veitt. Vandinn sé fjármögnunarvandi sem ekki verður leystur nema með framlögum úr ríkissjóði eða með notenda- eða þjónustugjöldum.