Vinsæll prjónavélaklúbbur á Facebook

Ég fékk fyrstu vélina þegar ég var 18 ára og hef átt nokkrar gegnum tíðina. Núna eru þrjár vélar uppistandandi heima og nokkrar gamlar í geymslunni,“ segir Ósk Óskarsdóttir, kjóla- og klæðskerameistari og eldheit áhugamanneskja um prjónavélar og prjónaskap.

Ósk heldur úti Facebook-grúppunni Prjónavélaklúbburinn sem hefur nú hátt í fimm hundruð meðlimi.

„Ég setti hópinn á laggirnar fyrir nokkrum árum. Mér fannst vanta umræðuvettvang fyrir áhugafólk um prjónavélar,“ segir Ósk en á síðunni deilir fólk uppskriftum og ýmsum upplýsingum og þá hefur Ósk einnig haldið námskeið í vélprjóni fyrir hópinn. Hún segir vinsældir vélprjóns alltaf að aukast.

„Vélprjón datt mikið niður þegar flísefnið kom til sögunnar og þá var framleiðslu á mörgum prjónavélagerðum hætt. Eftir efnahagshrunið í heiminum hefur vélprjónið tekið sig upp aftur og fer vaxandi en það eru ekki seldar prjónavélar hér á landi. Það eru þó gamlar vélar til víða í geymslum og uppi á háaloftum,“ segir Ósk.

Sjálf auglýsti hún á sínum tíma eftir vél í Bændablaðinu og fékk góð viðbrögð. „Ég ætlaði bara að fá mér eina vél en það höfðu margir samband, og ég á erfitt með að segja nei,“ segir hún sposk.

„Elsta vélin mín er frá 1930 og einnig á ég sokkaprjónavél frá því um 1920. Þær voru algengar í kringum fyrri heimstyrjöld og hér á Íslandi var verið að prjóna sokka á slíkar vélar á mörgum heimilum. Þegar móðir mín, sem nú er áttræð, var í sveit hjá ömmusystur sinni, voru einmitt prjónaðir á hana háir ullarsokkar í svona vél. Mig langar í aðra sokkaprjónavél en hef ekki fundið fleiri ennþá.“

En prjónarðu þá ekkert í höndunum lengur?



„Jú, eitthvað, Ég prjóna til dæmis lopapeysur að hluta í vél og klára þær svo í höndunum. En mér finnst skemmtilegra að prjóna á vélina, það er meiri áskorun. Það er öðruvísi en að prjóna í höndunum. Maður er ekkert endilega fljótari þar sem ýmis konar frágangur er á því sem kemur úr vélinni. Þetta er bara skemmtilegra.“

Prjónavélaklúbbur Óskar er á Facebook.