Hvers vegna getur heilbrigðisráðherra ekki svarað? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar 14. ágúst 2014 12:54 Til stendur að sameina heilbrigðisstofnanir í landinu. Ráðherra heilbrigðismála hefur haldið fundi með starfsfólki stofnana sem um ræðir, sveitarstjórnarmönnum o.fl. Rökin fyrir sameinu eru; styrkari stjórnun, aukið sjálfstæði, hagkvæmni og betri, öruggari og sveigjanlegri þjónusta. Á fundunum hefur ráðherra greint frá þessum markmiðum, og hlustað á heimamenn. Fagfólk, starfsfólk stofnana, sveitarstjórnarmenn og fleiri hafa sett fram spurningar enda um grundvallarbreytingu á heilbrigðiskerfinu að ræða. Nú er það svo að enginn hefur fyrirfram sett sig á móti þessum hugmyndum. Hinsvegar hefur starfsfólk stofnana, sveitarstjórnarmenn og aðrir kallað eftir svörum ráðherra og ráðuneytis um hvernig skal ná þessum markmiðum. Þeim spurningum hefur ekki, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir. Það að setja fram spurningar um málið er ekki gagnrýni á það. Það verður ráðherrann að skilja. Nú er svo komið að ráðherra reynir ekki að svara þessum spurningum heldur vísar í fjárlög íslenska ríksins fyrir árið 2014. Þar kemur fram að allar stofnanir í sama heilbrigðisumdæminu eru undir sama fjárlagalið. Það eitt og sér ákveður ekki rekstarfyrirkomulag á stofnunum enda stjórna fjárlög ekki heilbrigðiskerfi þjóðarinnar. Þessi röksemdarfærsla ráðherrans heldur því ekki. Nei, ráðherran og ráðuneyti heilbirgðismála verður að geta svarað því hver ávinningurinn af þessum áformum er. Eitt er að hafa markmið en ráðherra og ráðuneytið hlýtur að geta svarað því hvernig á að ná þessum markmiðum? Er til of mikils mælst að fagfólk, sveitarstjórnarmenn og aðrir fái svör við spurningum sínum eða til hvers var samráðið í upphafi? Ráðherra verður að svara því hvernig hann hyggst uppfylla þessi markmið! Með einkavæðingu, niðurskurði, hvernig? Það að ráðherra setji svona fram og þurfi ekki að svara fyrir það gengur ekki.Hjálmar Bogi Hafliðason Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 04.04.2026 Halldór Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Álftanes – ný byggð á flóðasvæði Einar Sveinbjörnsson Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Álftanes – ný byggð á flóðasvæði Einar Sveinbjörnsson skrifar Skoðun Má lækka skatta? Helgi Brynjarsson skrifar Skoðun Um langa föstudaga, fólk á flótta og konur sem þora Þórhallur Guðmundsson skrifar Skoðun Horn í síðu fyrirtækjareksturs Diljá Matthíasardóttir skrifar Skoðun Flokksformaðurinn sem styður þjóðarmorð Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Bændur, páskalamb og sjókvíaeldi Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Nokkrar staðreyndir um frítt í strætó fyrir börn og ungmenni í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Sjá meira
Til stendur að sameina heilbrigðisstofnanir í landinu. Ráðherra heilbrigðismála hefur haldið fundi með starfsfólki stofnana sem um ræðir, sveitarstjórnarmönnum o.fl. Rökin fyrir sameinu eru; styrkari stjórnun, aukið sjálfstæði, hagkvæmni og betri, öruggari og sveigjanlegri þjónusta. Á fundunum hefur ráðherra greint frá þessum markmiðum, og hlustað á heimamenn. Fagfólk, starfsfólk stofnana, sveitarstjórnarmenn og fleiri hafa sett fram spurningar enda um grundvallarbreytingu á heilbrigðiskerfinu að ræða. Nú er það svo að enginn hefur fyrirfram sett sig á móti þessum hugmyndum. Hinsvegar hefur starfsfólk stofnana, sveitarstjórnarmenn og aðrir kallað eftir svörum ráðherra og ráðuneytis um hvernig skal ná þessum markmiðum. Þeim spurningum hefur ekki, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir. Það að setja fram spurningar um málið er ekki gagnrýni á það. Það verður ráðherrann að skilja. Nú er svo komið að ráðherra reynir ekki að svara þessum spurningum heldur vísar í fjárlög íslenska ríksins fyrir árið 2014. Þar kemur fram að allar stofnanir í sama heilbrigðisumdæminu eru undir sama fjárlagalið. Það eitt og sér ákveður ekki rekstarfyrirkomulag á stofnunum enda stjórna fjárlög ekki heilbrigðiskerfi þjóðarinnar. Þessi röksemdarfærsla ráðherrans heldur því ekki. Nei, ráðherran og ráðuneyti heilbirgðismála verður að geta svarað því hver ávinningurinn af þessum áformum er. Eitt er að hafa markmið en ráðherra og ráðuneytið hlýtur að geta svarað því hvernig á að ná þessum markmiðum? Er til of mikils mælst að fagfólk, sveitarstjórnarmenn og aðrir fái svör við spurningum sínum eða til hvers var samráðið í upphafi? Ráðherra verður að svara því hvernig hann hyggst uppfylla þessi markmið! Með einkavæðingu, niðurskurði, hvernig? Það að ráðherra setji svona fram og þurfi ekki að svara fyrir það gengur ekki.Hjálmar Bogi Hafliðason
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Nokkrar staðreyndir um frítt í strætó fyrir börn og ungmenni í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar