Kynslóðaósáttin – I Hluti Stefán Rafn Sigurbjörnsson skrifar 28. janúar 2014 06:00 Í kynningu á áformum ríkisstjórnarinnar um skuldaniðurfellingar kom fram að aðgerðin væri liður í sátt á milli kynslóða. En svo er ekki raunin heldur hefur hið gagnstæða komið á daginn. Við nánari athugun á fyrirætlunum ríkisstjórnarinnar ætlar hún að traðka á hagsmunum ungu kynslóðarinnar til að stuðla að meintri upprisu millistéttarinnar. Þessar aðgerðir ríkisstjórnarinnar eru váleg tíðindi fyrir ungt fólk og fremur til þess fallnar að kynda undir kynslóðaósætti en stuðla að kynslóðasátt. Ítrekað virðist vegið að leigjendum, námsmönnum, ungum fjölskyldum og þeim sem enn hafa ekki fjárfest í húsnæði til að standa við óraunhæf kosningaloforð um niðurgreiðslu húsnæðislána. Ungt fólk sem er núna í grunn-, framhalds- og háskólanámi á ekki húsnæði. Ungt fólk sem lauk háskólanámi eftir hrun á ekki húsnæði. Þetta fólk mun bera hitann og þungann af 80 milljarða skuldaniðurfellingu sumra húsnæðiseigenda. Þrátt fyrir að búið sé að finna nýjar leiðir til að afla ríkissjóði 80 milljarða á að halda áfram að skera niður framlög til stofnana sem styðja við unga fólkið. Þar má nefna menntakerfið, fæðingarorlofssjóð, atvinnuskapandi menningar- og nýsköpunarsjóði og jafnframt virðist afskaplega lítið vera að gerast í málefnum leigjenda. Fyrirhuguð stefna virðist ætla að byggjast á mögnuðum tilfærslum á eignum og gæðum frá tilvonandi kynslóðum til þeirra sem eiga. Ríkisstjórnin, með aðgerðum sínum, hættir á að tvístra þjóðinni þegar hún hefur mesta þörf á samstöðu og einhug. Ungt fólk hefur ekki áhuga á kynslóðaósætti eða átökum. En ef ríkisstjórnin hverfur ekki af braut sinni verður ekki frá því horfið. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Sjá meira
Í kynningu á áformum ríkisstjórnarinnar um skuldaniðurfellingar kom fram að aðgerðin væri liður í sátt á milli kynslóða. En svo er ekki raunin heldur hefur hið gagnstæða komið á daginn. Við nánari athugun á fyrirætlunum ríkisstjórnarinnar ætlar hún að traðka á hagsmunum ungu kynslóðarinnar til að stuðla að meintri upprisu millistéttarinnar. Þessar aðgerðir ríkisstjórnarinnar eru váleg tíðindi fyrir ungt fólk og fremur til þess fallnar að kynda undir kynslóðaósætti en stuðla að kynslóðasátt. Ítrekað virðist vegið að leigjendum, námsmönnum, ungum fjölskyldum og þeim sem enn hafa ekki fjárfest í húsnæði til að standa við óraunhæf kosningaloforð um niðurgreiðslu húsnæðislána. Ungt fólk sem er núna í grunn-, framhalds- og háskólanámi á ekki húsnæði. Ungt fólk sem lauk háskólanámi eftir hrun á ekki húsnæði. Þetta fólk mun bera hitann og þungann af 80 milljarða skuldaniðurfellingu sumra húsnæðiseigenda. Þrátt fyrir að búið sé að finna nýjar leiðir til að afla ríkissjóði 80 milljarða á að halda áfram að skera niður framlög til stofnana sem styðja við unga fólkið. Þar má nefna menntakerfið, fæðingarorlofssjóð, atvinnuskapandi menningar- og nýsköpunarsjóði og jafnframt virðist afskaplega lítið vera að gerast í málefnum leigjenda. Fyrirhuguð stefna virðist ætla að byggjast á mögnuðum tilfærslum á eignum og gæðum frá tilvonandi kynslóðum til þeirra sem eiga. Ríkisstjórnin, með aðgerðum sínum, hættir á að tvístra þjóðinni þegar hún hefur mesta þörf á samstöðu og einhug. Ungt fólk hefur ekki áhuga á kynslóðaósætti eða átökum. En ef ríkisstjórnin hverfur ekki af braut sinni verður ekki frá því horfið.