Björt framtíð fyrir unga og gamla Ingunn Anna Jónasdóttir skrifar 25. maí 2014 15:21 Við sem eldri erum eigum flest börn og barnabörn og jafnvel barnabarnabörn og hagur þeirra skiptir flest okkar jafn miklu, eða ennþá meira máli en okkar eigin hagur. Ef þeim líður vel líður okkur líka vel, eða a.m.k. miklu betur. Já, ef börnin fá þá þjónustu sem þau þurfa í skólanum og eru ánægð þar verður verkurinn í mjöðminni bærilegri og andvökunæturnar ekki eins margar. Leikskólinn, grunnskólinn, tómstundastarfið fyrir börnin og almenn lífskjör barnafjölskyldna eru okkur því mikið hjartans mál. Ég ákvað að gefa kost á mér á lista Bjartrar framtíðar á Akranesi vegna þess að mér þykir nálgun þeirra á umræðu og ákvarðanir í stjórnmálum svo góð og áhugaverð. Mér þykir orðið mikilvægara að leita sameiginlegra lausna og að kunna að meta það sem vel er gert, jafnvel þótt aðrir hafi unnið verkið, frekar en að standa í endalausu þrasi og flokkadráttum eins og of oft hefur verið aðferðin í pólitíkinni. Þegar við eldumst þurfum við þó yfirleitt meira á tiltekinni opinberri þjónustu að halda en þeir sem ungir eru og þá förum við flest að velta meira fyrir okkur heilbrigðisþjónustunni en við gerðum þegar við vorum ung og fannst þá að við yrðum ævinlega þannig og eiginlega bara eilíf og ódauðleg. Þegar árunum fjölgar förum við líka að gefa því meiri gaum hvernig þjónustu samfélagið veitir eldri borgurum í húsnæðismálum og heimaþjónustan fer þá líka að skipta okkur mörg hver töluverðu máli. Það er því afar mikilvægt fyrir okkur eldri borgara að sveitarstjórnafólk hafi áhuga á málefnum sem varða okkur miklu og hafi einlægan vilja til að gera vel í þeim. Það hefur margt verið vel gert í málefnum eldri borgara á Akranesi á undanförnum árum. Ákvörðunin um húsnæði fyrir Félag eldri borgara var t.d. ánægjulegur áfangi á þeirri leið að skapa eldri borgurum góðan vettvang fyrir félagsstarf. Lífsreynslan hefur þó kennt okkur sem eldri erum að það er fátt tryggt í heiminum og góðir hlutir fást sjaldan án þess að hart sé unnið fyrir þeim. Við þurfum því að vera vakandi og hvetja áfram til framfara og metnaðar í þeim málum sem varða eldri borgara sérstaklega og líka að vera á verði gagnvart hugsanlegri afturför í þeim málum. Hér erum við alls ekki einungis að hugsa um eigin hag, heldur líka og ekki síður hag barnanna okkar og barnabarna og barnanna þeirra. Þau munu nefnilega einnig, eins og við, verða fullorðin og gömul þó að þau trúi því varla nú, eða leiði a.m.k. hugann ekki mikið að því frekar en við gerðum í gamla daga. Það er því skylda okkar sem eldri erum að gera það sem við getum til að móta og þróa samfélag sem veitir okkur og mun veita þeim góða þjónustu þegar þau eldast og þurfa á ýmiskonar þjónustu að halda sem ungt fólk hugsar yfirleitt lítið um og þarf sem betur fer sjaldan á að halda. Við þurfum að beita okkur saman fyrir því að þeir sem teljast vera eldri borgarar eða bara aldraðir fái fjölbreytileg tækifæri til að vera virkir í samfélaginu og geti tekið þátt í margbreytilegu félagslífi. Að sem flestir finni eitthvað skemmtilegt við sitt hæfi að fást við. Virkni og félagsleg þátttaka er mjög oft besta meðalið til að halda í lífsgleðina og til að bæta heilsuna, andlega og líkamlega. Við þurfum að passa upp á að við skipulag útivistarsvæða og aðstöðu til íþrótta í bænum sé litið til þarfa eldri borgara sem þurfa á útivist og hreyfingu að halda og kunna að meta hana þó að þeir séu kannski svolítið farnir að linast í langhlaupum og lyftingum. Þegar maður eldist fara trimmgöngur t.d. oft að snúast um hversu langt er í bekk til að setjast aðeins á eða í salerni til að létta á sér. Við þurfum að þrýsta á um að eldri borgarar hafi gott val um búsetuform. Þeir sem það vilja og geta fái viðeigandi stuðning og þjónustu til að geta búið sem lengst heima en þeim sem hafa aðrar óskir eða þurfa á annars konar þjónustu að halda gefist kostur á að búa í þjónustukjörnum eða á sambýlum þar sem veitt er meiri þjónusta og heilsugæsla. Og það þarf ekki að hafa mörg orð um hversu mikilvægt er fyrir okkur að rekstur sjúkrahússins og heilsugæslunnar hér á Akranesi og Höfða standi traustum fótum. Þar eigum við eldri borgarar að beita okkur og þrýsta á um að sá rekstur verði vel tryggður. Bærinn þarf að skipuleggja yfirtöku á þjónustu við aldraða, sem gera má ráð fyrir að verði á næstu árum, sérstaklega vel. Í þessu er fólgið mjög gott tækifæri til að samtvinna þá þjónustu annarri þjónustu sem bærinn veitir og það sem mestu skiptir til að bæta þjónustu við aldraða íbúa í bænum. Það gerðist þó ekki nema bæjarfulltrúar hafi mikinn metnað og setji markið hátt. Við eigum að fylgjast vel með og gera kröfu um að við séum höfð með í ráðum við skipulag bæjarins og ákvarðanir varðandi þjónustu sem bærinn veitir eldri borgurum. Í því sambandi megum við ekki gleyma að við erum svo heppin að hafa öflugt félag eldri borgara hér á Akranesi. Allt þetta getum við gert og náð miklum árangri ef við bara vinnum vel saman. Þannig bætum við ekki bara lífsgæði okkar sjálfra heldur leggjum við okkar af mörkum til að gera samfélagið betra fyrir börnin okkar og börnin þeirra. Ég ákvað að gefa kost á mér á lista Bjartrar framtíðar á Akranesi vegna þess að mér þykir nálgun þeirra á umræðu og ákvarðanir í stjórnmálum svo góð og áhugaverð. Mér þykir orðið mikilvægara að leita sameiginlegra lausna og að kunna að meta það sem vel er gert, jafnvel þótt aðrir hafi unnið verkið, frekar en að standa í endalausu þrasi og flokkadráttum eins og of oft hefur verið aðferðin í pólitíkinni. Svo líst mér alveg sérstaklega vel á það fólk sem hefur valist í efstu sætin á lista Bjartrar framtíðar hér á Skaga. Ég get vart hugsað mér betri fulltrúa og líklegri til að taka vel á mínum málum, með hag allra bæjarbúa þó að leiðarljósi. Hjá þeim er augljóslega góður vilji og heiðarleiki í fyrirrúmi. Ég treysti þeim til að leita álits okkar bæjarbúanna á mikilvægum málum, hlusta á okkur og ræða við okkur áður en meiriháttar ákvarðanir eru teknar. Þess vegna skulum við segja Æ í maí, þótt enginn sé verkurinn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þau sem borga ekki Silja Sóley Birgisdóttir Skoðun Ég, glæpamaður Daníel Hjörvar Guðmundsson Skoðun Hvað ég skildi um Ísland þegar ég hætti að bera það saman við Napólí Valerio Gargiulo Skoðun Rúllum út rauða dreglinum Pétur Marteinsson Skoðun Spjaldtölvur í námi nemenda - verkfæri djöfulsins? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Það sem Íslendingar þurfa að skilja Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir Skoðun Rödd ungs fólks á Seltjarnarnesi þarf að heyrast Auður Halla Rögnvaldsdóttir Skoðun Ferðaþjónustan er ekki vandamálið – hún er hluti af lausninni Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Hættulegasta fitan er ekki sú sem sést utan á líkamanum Anna Lind Fells Skoðun Hættum beit í bænum Davíð Arnar Stefánsson Skoðun Skoðun Skoðun Evrópa fyrir íslendinga Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Það sem Íslendingar þurfa að skilja Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Hættum beit í bænum Davíð Arnar Stefánsson skrifar Skoðun Gagnsæi í ákvarðanatöku Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Nýsköpun í breyttri heimsmynd Erna Björnsdóttir skrifar Skoðun Rödd ungs fólks á Seltjarnarnesi þarf að heyrast Auður Halla Rögnvaldsdóttir skrifar Skoðun Þau sem borga ekki Silja Sóley Birgisdóttir skrifar Skoðun Spjaldtölvur í námi nemenda - verkfæri djöfulsins? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Rúllum út rauða dreglinum Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Ég, glæpamaður Daníel Hjörvar Guðmundsson skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki vandamálið – hún er hluti af lausninni Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Hvað ég skildi um Ísland þegar ég hætti að bera það saman við Napólí Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Með svipuna á bakinu Rannveig Eyja Árnadóttir skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að fordæma stríðið í Íran, Líbanon og Gaza Einar Baldvin Árnason skrifar Skoðun Sterk viska í stafni íslenskrar kjarabaráttu Freyr Snorrason skrifar Skoðun Gervigreind, ábyrgð og framtíð samfélags okkar Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Mjallhvít og dvergarnir sjö Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Óveðrið tekur undir með atvinnulífinu Hugrún Elvarsdóttir,Katrín Helga Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Er búið að lofa áfengisiðnaðinum atkvæðagreiðslu til að freista þess að stöðva dómsmál? Siv Friðleifsdóttir skrifar Skoðun Viljum við virða mannréttindi fatlaðs fólks? Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Maístjörnur verkalýðsins, riddarar hringborðsins eða konungsríki fárra – við viljum von, trú og kærleika Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Kvenheilsa, læknisfræðilegt kannabis og lýðheilsa — tækifæri fyrir Ísland Magnús Þórsson skrifar Skoðun Hættulegasta fitan er ekki sú sem sést utan á líkamanum Anna Lind Fells skrifar Skoðun Nýjar lausnir í húsnæðismálum eru nauðsyn, ekki val Ellen Calmon skrifar Skoðun Málefni eldra fólks Björn Snæbjörnsson skrifar Skoðun Menntun Helgu Völu er fjárfesting – ekki gjöf Einar G. Harðarson skrifar Skoðun Opið bréf til Barna og fjölskyldustofu Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Er okkur sama um unga fólkið okkar? Hvar á það að vera? Þorvaldur Daníelsson skrifar Skoðun Að setja puttana í eyrun og kalla það stefnu Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Viðvera, frammistaða og vellíðan á vinnustöðum: Við búum á Íslandi – og þurfum að vinna með það Böðvar Bjarnason,Sylgja Dögg Sigurjónsdóttir skrifar Sjá meira
Við sem eldri erum eigum flest börn og barnabörn og jafnvel barnabarnabörn og hagur þeirra skiptir flest okkar jafn miklu, eða ennþá meira máli en okkar eigin hagur. Ef þeim líður vel líður okkur líka vel, eða a.m.k. miklu betur. Já, ef börnin fá þá þjónustu sem þau þurfa í skólanum og eru ánægð þar verður verkurinn í mjöðminni bærilegri og andvökunæturnar ekki eins margar. Leikskólinn, grunnskólinn, tómstundastarfið fyrir börnin og almenn lífskjör barnafjölskyldna eru okkur því mikið hjartans mál. Ég ákvað að gefa kost á mér á lista Bjartrar framtíðar á Akranesi vegna þess að mér þykir nálgun þeirra á umræðu og ákvarðanir í stjórnmálum svo góð og áhugaverð. Mér þykir orðið mikilvægara að leita sameiginlegra lausna og að kunna að meta það sem vel er gert, jafnvel þótt aðrir hafi unnið verkið, frekar en að standa í endalausu þrasi og flokkadráttum eins og of oft hefur verið aðferðin í pólitíkinni. Þegar við eldumst þurfum við þó yfirleitt meira á tiltekinni opinberri þjónustu að halda en þeir sem ungir eru og þá förum við flest að velta meira fyrir okkur heilbrigðisþjónustunni en við gerðum þegar við vorum ung og fannst þá að við yrðum ævinlega þannig og eiginlega bara eilíf og ódauðleg. Þegar árunum fjölgar förum við líka að gefa því meiri gaum hvernig þjónustu samfélagið veitir eldri borgurum í húsnæðismálum og heimaþjónustan fer þá líka að skipta okkur mörg hver töluverðu máli. Það er því afar mikilvægt fyrir okkur eldri borgara að sveitarstjórnafólk hafi áhuga á málefnum sem varða okkur miklu og hafi einlægan vilja til að gera vel í þeim. Það hefur margt verið vel gert í málefnum eldri borgara á Akranesi á undanförnum árum. Ákvörðunin um húsnæði fyrir Félag eldri borgara var t.d. ánægjulegur áfangi á þeirri leið að skapa eldri borgurum góðan vettvang fyrir félagsstarf. Lífsreynslan hefur þó kennt okkur sem eldri erum að það er fátt tryggt í heiminum og góðir hlutir fást sjaldan án þess að hart sé unnið fyrir þeim. Við þurfum því að vera vakandi og hvetja áfram til framfara og metnaðar í þeim málum sem varða eldri borgara sérstaklega og líka að vera á verði gagnvart hugsanlegri afturför í þeim málum. Hér erum við alls ekki einungis að hugsa um eigin hag, heldur líka og ekki síður hag barnanna okkar og barnabarna og barnanna þeirra. Þau munu nefnilega einnig, eins og við, verða fullorðin og gömul þó að þau trúi því varla nú, eða leiði a.m.k. hugann ekki mikið að því frekar en við gerðum í gamla daga. Það er því skylda okkar sem eldri erum að gera það sem við getum til að móta og þróa samfélag sem veitir okkur og mun veita þeim góða þjónustu þegar þau eldast og þurfa á ýmiskonar þjónustu að halda sem ungt fólk hugsar yfirleitt lítið um og þarf sem betur fer sjaldan á að halda. Við þurfum að beita okkur saman fyrir því að þeir sem teljast vera eldri borgarar eða bara aldraðir fái fjölbreytileg tækifæri til að vera virkir í samfélaginu og geti tekið þátt í margbreytilegu félagslífi. Að sem flestir finni eitthvað skemmtilegt við sitt hæfi að fást við. Virkni og félagsleg þátttaka er mjög oft besta meðalið til að halda í lífsgleðina og til að bæta heilsuna, andlega og líkamlega. Við þurfum að passa upp á að við skipulag útivistarsvæða og aðstöðu til íþrótta í bænum sé litið til þarfa eldri borgara sem þurfa á útivist og hreyfingu að halda og kunna að meta hana þó að þeir séu kannski svolítið farnir að linast í langhlaupum og lyftingum. Þegar maður eldist fara trimmgöngur t.d. oft að snúast um hversu langt er í bekk til að setjast aðeins á eða í salerni til að létta á sér. Við þurfum að þrýsta á um að eldri borgarar hafi gott val um búsetuform. Þeir sem það vilja og geta fái viðeigandi stuðning og þjónustu til að geta búið sem lengst heima en þeim sem hafa aðrar óskir eða þurfa á annars konar þjónustu að halda gefist kostur á að búa í þjónustukjörnum eða á sambýlum þar sem veitt er meiri þjónusta og heilsugæsla. Og það þarf ekki að hafa mörg orð um hversu mikilvægt er fyrir okkur að rekstur sjúkrahússins og heilsugæslunnar hér á Akranesi og Höfða standi traustum fótum. Þar eigum við eldri borgarar að beita okkur og þrýsta á um að sá rekstur verði vel tryggður. Bærinn þarf að skipuleggja yfirtöku á þjónustu við aldraða, sem gera má ráð fyrir að verði á næstu árum, sérstaklega vel. Í þessu er fólgið mjög gott tækifæri til að samtvinna þá þjónustu annarri þjónustu sem bærinn veitir og það sem mestu skiptir til að bæta þjónustu við aldraða íbúa í bænum. Það gerðist þó ekki nema bæjarfulltrúar hafi mikinn metnað og setji markið hátt. Við eigum að fylgjast vel með og gera kröfu um að við séum höfð með í ráðum við skipulag bæjarins og ákvarðanir varðandi þjónustu sem bærinn veitir eldri borgurum. Í því sambandi megum við ekki gleyma að við erum svo heppin að hafa öflugt félag eldri borgara hér á Akranesi. Allt þetta getum við gert og náð miklum árangri ef við bara vinnum vel saman. Þannig bætum við ekki bara lífsgæði okkar sjálfra heldur leggjum við okkar af mörkum til að gera samfélagið betra fyrir börnin okkar og börnin þeirra. Ég ákvað að gefa kost á mér á lista Bjartrar framtíðar á Akranesi vegna þess að mér þykir nálgun þeirra á umræðu og ákvarðanir í stjórnmálum svo góð og áhugaverð. Mér þykir orðið mikilvægara að leita sameiginlegra lausna og að kunna að meta það sem vel er gert, jafnvel þótt aðrir hafi unnið verkið, frekar en að standa í endalausu þrasi og flokkadráttum eins og of oft hefur verið aðferðin í pólitíkinni. Svo líst mér alveg sérstaklega vel á það fólk sem hefur valist í efstu sætin á lista Bjartrar framtíðar hér á Skaga. Ég get vart hugsað mér betri fulltrúa og líklegri til að taka vel á mínum málum, með hag allra bæjarbúa þó að leiðarljósi. Hjá þeim er augljóslega góður vilji og heiðarleiki í fyrirrúmi. Ég treysti þeim til að leita álits okkar bæjarbúanna á mikilvægum málum, hlusta á okkur og ræða við okkur áður en meiriháttar ákvarðanir eru teknar. Þess vegna skulum við segja Æ í maí, þótt enginn sé verkurinn.
Skoðun Ferðaþjónustan er ekki vandamálið – hún er hluti af lausninni Rannveig Grétarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað ég skildi um Ísland þegar ég hætti að bera það saman við Napólí Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að fordæma stríðið í Íran, Líbanon og Gaza Einar Baldvin Árnason skrifar
Skoðun Óveðrið tekur undir með atvinnulífinu Hugrún Elvarsdóttir,Katrín Helga Hallgrímsdóttir skrifar
Skoðun Er búið að lofa áfengisiðnaðinum atkvæðagreiðslu til að freista þess að stöðva dómsmál? Siv Friðleifsdóttir skrifar
Skoðun Maístjörnur verkalýðsins, riddarar hringborðsins eða konungsríki fárra – við viljum von, trú og kærleika Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar
Skoðun Kvenheilsa, læknisfræðilegt kannabis og lýðheilsa — tækifæri fyrir Ísland Magnús Þórsson skrifar
Skoðun Viðvera, frammistaða og vellíðan á vinnustöðum: Við búum á Íslandi – og þurfum að vinna með það Böðvar Bjarnason,Sylgja Dögg Sigurjónsdóttir skrifar