Brot Sigurjóns og Elínar stórfelld

Veruleg fjártjónshætta fólst í veitingu ábyrgða sem Sigurjón Árnason og Elín Sigfúsdóttir, fyrrverandi stjórnendur Landsbanka Íslands samþykktu og undirrituðu fyrir hönd bankans að mati Sérstaks saksóknara samkvæmt ákæru sem Vísir hefur undir höndum. Óhjákvæmilegt sé að líta svo á að brot þeirra hafi verið stórfelld.

Þau Sigurjón og Elín eru ákærð fyrir umboðssvik með því að hafa í störfum sínum fyrir Landsbanka Íslands misnotað aðstöðu sína og stefnt fé bankans í verulega hættu.

Annars vegar er um að ræða sjálfskuldarábyrgð Landsbankans á lánasamninga Kaupþingsbanka sem dagsett er 4. júlí 2006 og staðfest af ákærðu þremur dögum síðar.  Önnur sjálfskuldarábyrgðin var við félagið Empennage Inc., skráð á Panama að fjárhæð 2,5 milljörðum króna. Hin var við félagið Zimham Corp., skráð á Panama að fjárhæð 4,3 milljörðum króna.

Ábyrgðirnar voru tryggðar með veði í Landsbankanum sjálfum. 

Hins vegar er um að ræða sjálfskuldarábyrgð Landsbankans á lánasamning Kaupþings dagsettan 29. júní 2007 við félagið Empenneage Inc., að fjárhæð 6,8 milljörðum króna og ábyrgðin var veitt án utanaðkomandi trygginga.

Þau Elín og Sigurjón bundu Landsbankann við sjálfskuldarábyrgðina án þess að veiting hennar væri lögð fyrir lánanefnd bankans og án þess að fyllt væru út og staðfest ákvörðunarblað um veitingu ábyrgðarinnar. 

Á þessum tíma var Sigurjón bankastjóri Landsbankans og Elín var framkvæmdarstjóri fyrirtækjasviðs bankans. Bæði voru þau meðlimir í lánanefnd bankans.

Í ákærunni segir að reglurnar sem þau eru sökuð um að hafa brotið hafi verið sett í þeim tilgangi að takmarka fjártjónshættu bankans vegna útlána og í reglunum felist viðmið um hvað teljst ásættanleg áhæta við útlán.

Brotið af hálfu þeirra Sigurjóns og og Elínar sé til marks um að fjártjónshættu af ábyrgðarveitingum hafi verið mun meiri en almennt þyki ásættanlegt í rekstri fjármálafyrirtækja. Þeim hafi hlotið að vera ljóst að meðhöndla skyldi ábyrgðist eins og um útlána ákvörðun væri að ræða.