Glass yfir sig hrifinn af Íslandi og Hörpu

Konsertpínaistinn Víkingur Heiðar Ólafsson er nú staddur úti í Gautaborg en þar flutti hann, ásamt hinu heimsþekkta tónskáldi og píanista, Philip Glass, efnisskrá sem þeir fluttu nýverið, ásamt hinni japönsku Maki Namekawa, í Hörpu.

Þorbjörn Þórðarson fréttamaður tók skemmtilegt viðtal við Glass við það tækifæri. Svo skemmtilega vill til að í dag fagnar Glass 77 ára afmæli sínu.

Sprækur og frjór svo af ber

„Já, ég hitti hann í hádeginu,“ segir Víkingur Heiðar í samtali við Vísi. „Annars er ég að fara til Berlínar seinni partinn en hann verður eftir að fylgja eftir sinfóníutónleikum hér um helgina. Hann virkar reyndar alls ekki 77 ára, sprækari en ég ef eitthvað er og þakkar því meðal annars því að hafa verið grænmetisæta frá 20 ára aldri og því að stunda Qigong.“

Víkingur Heiðar segir Glass ótrúlega frjóan mann og skemmtilegan. „Hann finnur einhvern veginn alltaf tíma til að semja 5 klukkustundir dag hvern á túrunum. Ætli slíkt vinnuþrek sé ekki eitthvað sem hann byggði upp þegar hann vann sem leigubílstjóri á Manhattan á daginn og samdi á nóttunni... Hann vann auðvitað fyrir sér sem leigubílstjóri í New York fram á fimmtugsaldur meðfram tónsmíðum og tónleikum.“

Heyrði ekki pennasmellina

Að sögn Víkings Heiðars ber Glass Íslandi og Hörpu vel söguna og stefnir Glass ótrauður á að sækja land og þjóð heim á ný.

„Hann átti ekki von á húsi í þessum klassa norður á Íslandi. Og hann hafði orð á því að flyglarnir væru dásamlegir og að það væri góð tilfinning að spila í hljómburðinum í Eldborg.“

Að endingu er ekki úr vegi að spyrja Víking Heiðar út í nafnlaust bréf sem fjölmiðlamaðurinn Eiríkur Jónssonbirti á síðu sinni, þar sem tónleikagestur kvartar sáran undan því að Ríkharður Örn Pálsson, tónlistargagnrýnandi Morgunblaðsins, hafi nánast eyðilagt tónleikana með því að smella í sífellu penna sínum. „Ég heyrði ekki í pennasmellum eða öðru. Mér fannst reyndar hlustunin á tónleikunum óvenju góð,“ segir Víkingur Heiðar.