Opið bréf til borgarráðs

Menningarfélagið GÆS þakkar samstarfið og stuðning Reykjavíkurborgar við kaffihúsið í sumar og það tækifæri sem við fengum. Án stuðnings borgarinnar hefði verkefnið ekki verið framkvæmanlegt og við metum þann stuðning mikils.

Eins og kunnugt er er komin upp ný staða en kaffihúsinu GÆS var lokað vegna þess að borgin sá sér ekki fært að lána húsnæði í Tjarnarbíói lengur. Til þess að GÆS geti haldið áfram kaffihúsarekstri vantar stuðning við verkefnið. Í þessu bréfi gerum við grein fyrir hvers konar stuðningi við þurfum á að halda og óskum eftir skriflegum svörum frá borgarráði hvort og hvers konar stuðning borgin getur veitt.

Við gerum líka grein fyrir hvers konar stuðningi við óskum ekki eftir frá borginni. Ástæðan fyrir því er sú að oft telja aðrir að þeir viti betur en við hvað okkur er fyrir bestu en við teljum að við séum fær um að meta það sjálf. Slagorð Alþjóðlegra samtaka fólks með þroskahömlun eiga vel við í þessu samhengi en þau hljóða svo: Ekkert um okkur án okkar. Einnig þurfum við svör við nokkrum spurningum sem við leggjum fram í lok bréfsins. Við óskum eftir skriflegum svörum við þeim spurningum.

Til þess að tryggja framtíð GÆSar þurfum við fyrst og fremst fjármagn. Við þurfum að geta borgað 6-8 starfsmönnum laun á mánuði, þar með töldum okkur sjálfum, við þurfum líka heppilegt húsnæði, við viljum helst vera í miðbænum. Við höfum sótt um nýsköpunar- og samfélagsstyrki og bíðum svara við umsóknum okkar. Það tekur tíma að fara yfir allar umsóknir. Ætlun okkar er líka að finna styrktaraðila. Markmiðið er að gera GÆS sjálfbæra en það tekur tíma. Við viljum ekki opna GÆS á ný fyrr en við erum viss um að framtíð GÆSar sé tryggð. Við þurfum atvinnuöryggi eins og allir, ekki óvissu.

Það eru nokkrir þættir sem við viljum benda á að GÆS hefur ekki þörf fyrir. Við þurfum ekki á því að halda að einhver taki verkefnið að sér. Það hefur sýnt sig í sumar að við erum fullfær um að halda utan um verkefnið sjálf, með aðstoð sem við stýrum sjálf. Við vitum nákvæmlega hvernig við viljum að GÆS þróist, við þurfum enga ráðgjöf frá Reykjavíkurborg um það. Við þurfum heldur ekki á því að halda að vinna að þróun atvinnumála í borginni almennt. Við teljum að við gerum mest gagn með því að vera góðar fyrirmyndir í kaffihúsarekstri. Og því þurfum við fyrst og fremst að vinna að þróun GÆSar.

Við eigum að ráða sjálf yfir verkefninu, það getum við alveg. Við þurfum því ekki verkefnisstjóra því við sjálf erum verkefnisstjórarnir. Við þurfum hins vegar starfsmann til að aðstoða okkur við verkefnisstjórnunina. Og það skiptir miklu máli að finna að okkur sé treyst fyrir verkefninu.

Nokkrar spurningar til borgarráðs:

Við fengum vilyrði fyrir húsnæðinu í Tjarnarbíó til áramóta eða að borgin myndi útvega annað húsnæði. Hefur borgin möguleika á að standa við þetta og útvega annað húsnæði?

Hugmyndafræði GÆSar gengur meðal annars út á það að vinna eftir samningi Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks en þar segir að fatlað fólk eigi rétt á að vinna á almennum vinnumarkaði til jafns við aðra og á sömu kjörum og aðrir. Að auki stendur þar að fatlað fólk eigi rétt á því að stofna fyrirtæki og reka það með réttum stuðningi.

Við viljum gjarnan halda áfram á þeirri braut sem farin var í sumar.

Það má margt læra af sumrinu en við erum ánægð með hvernig til tókst, við lærðum margt um rekstur kaffihússins og vorum með frábært starfsfólk með okkur. Við vorum frjáls og óháð yfirráðum annarra og gátum gert hlutina eftir okkar höfði alveg eins og stefnt hafði verið að. Þess vegna hræðumst við það tilboð sem nú er til umræðu af hálfu mannréttindaskrifstofu borgarinnar sem snýst um að borgin ráði verkefnisstjóra fyrir okkur sem á að hafa það hlutverk að þróa verkefnið áfram.

Við óskum aftur á móti eftir því að fá beinan styrk frá borginni til þess að við getum ráðið sjálf starfsmann til þess að aðstoða okkur við áframhaldið. Það er í takt við hugmyndafræði GÆSar og stuðlar að því að við getum verið frjáls og ráðið okkur sjálf áfram. Ef eina tilboð borgarinnar til okkar er að ráða verkefnisstjóra á vegum borgarinnar óskum við eftir að fá skýr svör um hvers vegna svo sé. Væntanlega er um svipaða peningaupphæð að ræða sem borgin léti í verkefnið og ef styrkur yrði veittur beint til GÆSar.

Verkefni eins og GÆS getur haft áhrif á þróun atvinnumála fatlaðs fólks almennt. Við teljum í þeim efnum að mikilvægast sé að breyta því kerfi sem fyrir hendi er. Við teljum eðlilega kröfu að við fáum greitt fyrir okkar vinnu líkt og aðrir og við viljum ekki að Tryggingastofnun greiði með okkur. Það er ekki í takt við það sem okkur finnst jafnrétti á almennum vinnumarkaði. Við gerum okkur grein fyrir að það getur verið flókið að ætla að breyta heilu kerfi, en við viljum gjarnan láta á það reyna.

Við höfum beðið eftir vettvangi til þess að hitta fulltrúa frá Tryggingastofnun, Vinnumálastofnun og velferðarráðuneyti á stórum fundi sem fulltrúar borgarinnar skipuleggja. Þeim fundi hefur verið í tvígang frestað yfir nær tveggja mánaða tímabil en við gerum okkur vonir um að fundurinn verði haldinn í byrjun nóvember. Af hverju hefur fundinum verið frestað og er komin dagsetning á hann?

Að lokum vekjum við athygli á áhrifamætti GÆSar, en GÆS hefur ekki bara breytt lífi okkar og gefið okkur tækifæri og aukið sjálfstraust heldur hafa líka ótal listamenn sýnt list sína á GÆS í sumar. GÆS hefur líka verið góð fyrirmynd fyrir alls konar fólk, og ekki síst annað ungt fatlað fólk sem veit í dag að með réttum stuðningi eru því allir vegir færir.

Bestu kveðjur með von um góðar undirtektir,

Gísli Björnsson

Lára Steinarsdóttir

María Hreiðarsdóttir

Steinunn Ása Þorvaldsdóttir

Unnur Jónsdóttir