Lögfræðin hefur staðið undir væntingum

Friðrika Benónýsdóttir skrifar 2. nóvember 2013 12:00

Eva Hrönn var himinsæl með áfangann þegar hún lauk málflutningi sínum fyrir Hæstarétti í gær. Fréttablaðið/Vilhelm

„Þetta er ekki alveg búið, Hæstiréttur sendir bréf í dag og síðan þarf ég að senda beiðni á ráðuneytið til að fá útgefið leyfi, en forsetinn sagði: „Til hamingju, hæstaréttarlögmaður,“ hérna áðan svo þetta er komið í höfn,“ segir Eva Hrönn himinsæl, nýkomin úr réttarsalnum þar sem hún flutti sitt fjórða prófmál fyrir Hæstarétti og lauk þar með ferlinu að því að fá titilinn hæstaréttarlögmaður.

Eva Hrönn er fyrsti lögfræðingurinn sem útskrifaður er frá H.R. sem hlýtur þennan titil en hún útskrifaðist fyrir rúmum sex árum og hefur síðan unnið ötullega að því að ná þessum áfanga. Byrjaði að vinna á lögmannsstofu meðan hún var enn í skólanum og hefur unnið sleitulaust síðan, fékk héraðsdómslögmannsréttindi strax í desember 2007, nokkrum mánuðum eftir að hún útskrifaðist. Hún segir aldrei neitt annað hafa komið til greina en að verða lögfræðingur.

„Ég tók þá ákvörðun mjög snemma og ég held það sé engin skýring á því. Ég byrjaði að stefna á þetta áður en ég byrjaði í menntaskóla. Þegar ég var á síðasta ári í Versló sá ég að það var verið að stofna lagadeild við Háskólann í Reykjavík og þá varð ekki aftur snúið. Þangað vildi ég fara.“

Eva Hrönn segir enga lögfræðinga í fjölskyldunni, hún hafi ekki horft mikið á lögfræðiþætti í sjónvarpi, henni hafi bara fundist lögfræðin eitthvað svo ótrúlega spennandi fag. „Ég vissi svo sem ekkert hvað lögfræði var áður en ég byrjaði en eitthvað við starfið kitlaði mig enda hef ég fundið mig rosalega vel í því. Það hefur algjörlega staðið undir væntingum.“

Eva Hrönn á tvö börn, þriggja og fimm ára, og þarf auðvitað að púsla saman einkalífi og starfsframa eins og allar ungar konur, en henni finnst það ekki mikið mál. Spurð hvort hún sé spútnikk í faginu fer hún undan í flæmingi og bendir á að það verði aðrir að dæma um, hún sé bara að láta draum sinn rætast. Nú hefur það tekist og hver er þá næsti draumur? Hæstaréttardómari?

„Nei, ég held ég hafi engan áhuga á því að verða dómari. Mér finnst miklu skemmtilegra að vera í hita leiksins og fá að takast á við mál í dómsalnum heldur en að sitja bara og hlusta. Það heillar mig ekki. Ég er hins vegar búin að stefna að þessu markmiði svo lengi að ég er ekki viss um að ég sé búin að setja mér nýtt. Það er ekkert hærra skref í lögmennsku heldur en þetta þannig að ég veit ekki hvað það ætti að vera. Ég ætla bara að njóta þess að vera búin að klára þennan áfanga áður en ég fer að pæla í framhaldinu.“

Mest lesið

Fleiri fréttir