Ákall frá krabbameinssjúklingum 17. maí 2013 12:00 Á hverju ári hverfa læknar til útlanda að loknu læknanámi. Þar leggja þeir stund á framhaldsnám og flestir ílengjast áfram erlendis. Samt eru einstaka læknar sem vilja vinna hér á landi undir því mikla álagi sem fylgir vinnu á t.d. Landspítalanum. Einn af þessum læknum er kominn á aldur og reglugerðir segja að hann verði að hætta 31. maí 2013. Þessi læknir sinnir um 100 sjúklingum. Hann er ern og fullfrískur og vill vinna áfram ef hann væri beðinn um það. Vinnan á hug hans allan hvort sem það snýr að sjúklingunum sjálfum eða því fræðilega. Allir sjúklingarnir treysta honum fyrir heilsu sinni og lífi. Jákvæðni hans fyllir okkur af orku sem er nauðsynleg í erfiðum veikindum eins og krabbameini. Nú á hann að hætta. Enginn kemur í staðinn svo vitað sé. Enginn hefur rætt við okkur sjúklingana hans um hver taki við okkur. Við erum full af óöryggi og kvíða, því enginn talar við okkur um þær breytingar sem eru í vændum, og aðeins tvær vikur eftir af maí. Að sjálfsögðu viljum við hafa okkar lækni áfram. Eru ekki þarfir sjúklinganna meiri en reglugerðir á blaði? Burt séð frá öllum reglugerðum ættuð þið Björn Zoëga, forstjóri Landspítalans, og Vilhelmína Haraldsdóttir, yfirlæknir lyfjadeildar Landspítalans, að taka höndum saman og bjóða þessum lækni stöðu áfram. Öllum hans sjúklingum til blessunar. Virðingafyllst, Þórey Björnsdóttir Ragnhildur Gísladóttir Agnes Snorradóttir Sigríður Önundardóttir Þórdís Björnsdóttir Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun Skoðun Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Sjá meira
Á hverju ári hverfa læknar til útlanda að loknu læknanámi. Þar leggja þeir stund á framhaldsnám og flestir ílengjast áfram erlendis. Samt eru einstaka læknar sem vilja vinna hér á landi undir því mikla álagi sem fylgir vinnu á t.d. Landspítalanum. Einn af þessum læknum er kominn á aldur og reglugerðir segja að hann verði að hætta 31. maí 2013. Þessi læknir sinnir um 100 sjúklingum. Hann er ern og fullfrískur og vill vinna áfram ef hann væri beðinn um það. Vinnan á hug hans allan hvort sem það snýr að sjúklingunum sjálfum eða því fræðilega. Allir sjúklingarnir treysta honum fyrir heilsu sinni og lífi. Jákvæðni hans fyllir okkur af orku sem er nauðsynleg í erfiðum veikindum eins og krabbameini. Nú á hann að hætta. Enginn kemur í staðinn svo vitað sé. Enginn hefur rætt við okkur sjúklingana hans um hver taki við okkur. Við erum full af óöryggi og kvíða, því enginn talar við okkur um þær breytingar sem eru í vændum, og aðeins tvær vikur eftir af maí. Að sjálfsögðu viljum við hafa okkar lækni áfram. Eru ekki þarfir sjúklinganna meiri en reglugerðir á blaði? Burt séð frá öllum reglugerðum ættuð þið Björn Zoëga, forstjóri Landspítalans, og Vilhelmína Haraldsdóttir, yfirlæknir lyfjadeildar Landspítalans, að taka höndum saman og bjóða þessum lækni stöðu áfram. Öllum hans sjúklingum til blessunar. Virðingafyllst, Þórey Björnsdóttir Ragnhildur Gísladóttir Agnes Snorradóttir Sigríður Önundardóttir Þórdís Björnsdóttir
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson skrifar
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun