Hvað fær barn í veganesti? Jóhann Þorsteinsson skrifar 23. janúar 2013 06:00 Það segir í gömlu dægurlagi að lífið sé undarlegt ferðalag og hótelið okkar sé jörðin. Við sem erum svo lánsöm að vera foreldrar eigum okkur þá ósk að okkur megi takast að nesta börnin okkar vel fyrir þetta ferðalag. Sjálfur er ég svo þakklátur foreldrum mínum sem reyndu sitt besta til að undirbúa mig til þess að verða fær um að standa á eigin fótum, fær um að eiga samskipti og lifa og starfa í flóknum heimi. Sem barn fékk ég tækifæri til að spreyta mig í íþróttum, í tónlistarskólanum, í skátunum, í sumarbúðum og í félagsstarfi KFUM og KFUK. Allt var þetta jákvætt en ég var enginn afreksmaður í íþróttum og tónfræði var ekki minn tebolli. Ég fann mig heima í KFUM og úr því starfi koma mínir æskuvinir. Í bráðum þrjá áratugi hef ég tilheyrt þessu félagi og það hefur mótað lífsýn mína. Fyrr í vetur átti ég samtal við kunningja sem gaf sig á tal við mig af því að 10 ára sonur hans var byrjaður að mæta á fundi fyrir 9-12 ára drengi í KFUM á Akureyri. Hann viðurkenndi að hann þekkti lítið til starfs KFUM og því lék honum forvitni á að vita hvað við værum að gera. Svar mitt var yfirborðskennt, ég sagði honum að við færum í leiki og svo væri alltaf einhver fræðsla. Það sem ég hefði kannski átt að segja honum er að við erum að nesta unga drengi og stúlkur út í lífið. Leikirnir sem við förum í eru ekki bara leikir heldur þjálfun í samskiptum, tjáningu og almennri félagsfærni. Leikir þar sem allir eru af holdi og blóði og þú þarft engin þrívíddargleraugu til að gera leikinn raunverulegri. Fræðslan er ekki bara einhver fræðsla heldur er hún um lausnara lífsins, Jesú Krist og hans kenningu. Jesús sagði: „Elska skalt þú náungann eins og sjálfan þig“ og þegar okkur tekst það þá útrýmum við einelti. Hann sagði: „Elskið óvini ykkar“ og það er erfitt nema þá helst að reyna að líta á þá sem vini. Hann kenndi okkur að fyrirgefa en í fyrirgefningunni felst von um nýtt upphaf. Já, ég er þakklátur fyrir að hafa fengið að taka þátt í starfi KFUM og KFUK og ég er þakklátur þeim foreldrum sem í dag hvetja börnin sín til að kynna sér starf félagsins og vonandi finna þau sig heima þar og vonandi getur það starf verið hluti af því holla og góða nesti sem er okkur öllum svo mikilvægt í ferðalagi lífsins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Opið bréf til Ingu Sæland Skoðun Hálfsannleikur og ósannindi Magnúsar Árna Skjaldar Magnússonar Hjörvar Sigurðsson Skoðun Læra nemendur meira ef skóladögum fjölgar? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman Skoðun Þöggun - Okkar Borg Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþóirsson Skoðun Fjármálaáætlun - satíriskt leikrit í óteljandi þáttum Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Ísland í Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson Skoðun Ógnir núna ekkert á við áhættu framtíðar Jóhanna Hlín Auðunsdóttir Skoðun Meira er ekki alltaf betra í skólastarfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson Skoðun Skoðun Skoðun Ertu Jón eða séra Jón? Guðný Björk Pálmadóttir skrifar Skoðun Læra nemendur meira ef skóladögum fjölgar? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ísland í Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Ógnir núna ekkert á við áhættu framtíðar Jóhanna Hlín Auðunsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf til Ingu Sæland skrifar Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Fjármálaáætlun - satíriskt leikrit í óteljandi þáttum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hálfsannleikur og ósannindi Magnúsar Árna Skjaldar Magnússonar Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Píslargangan gleymd – og börnin bera afleiðingarnar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Trump, Íran, Úkraína og NATO Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Þöggun - Okkar Borg Sigfús Aðalsteinsson ,Baldur Borgþóirsson skrifar Skoðun Meira er ekki alltaf betra í skólastarfi Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Um Ketilsbraut 7-9 – Stjórnsýsluhús Norðurþings Rúnar Traustason skrifar Skoðun Frá hásæti orkudrottningar Kristín Linda Árnadóttir skrifar Skoðun Að hafna viðræðum er að hafna upplýsingum Magnús Árni Skjöld Magnússon skrifar Skoðun Einn mánuður af átökum: Börn gjalda mest fyrir stríðið í Mið-Austurlöndum Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Mikið vona ég að þetta sé ekki rétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Veldur hver á heldur! Andrés Pétursson skrifar Skoðun Gott samfélag verður ekki til af sjálfu sér Marta Rut Ólafsdóttir skrifar Skoðun Gerðir samningar sviknir af ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki byggt vernd barna á tilviljunum! Arnrún María Magnúsdóttir skrifar Skoðun Ekki minn kaffibolli Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Sniðgöngum ísraelska lyfjarisann Teva eins og Rapyd Björn B Björnsson skrifar Skoðun Tveggja ára reynsla af samkeppnisundanþágum á kjötmarkaði Breki Karlsson, Ólafur Stephense skrifar Skoðun Erindislaus meirihluti leggur á flótta Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Bókasafnið mitt - Heimili að heiman Lísa Z. Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Útvistun, Minna gott, meira vont Halldór Ólafsson skrifar Skoðun Afhverju skiptir tilfinningin um að tilheyra meira máli en Instagram? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Suðurnesin bíða ekki, við verðum að fylgja eftir Fida Abu Libdeh skrifar Sjá meira
Það segir í gömlu dægurlagi að lífið sé undarlegt ferðalag og hótelið okkar sé jörðin. Við sem erum svo lánsöm að vera foreldrar eigum okkur þá ósk að okkur megi takast að nesta börnin okkar vel fyrir þetta ferðalag. Sjálfur er ég svo þakklátur foreldrum mínum sem reyndu sitt besta til að undirbúa mig til þess að verða fær um að standa á eigin fótum, fær um að eiga samskipti og lifa og starfa í flóknum heimi. Sem barn fékk ég tækifæri til að spreyta mig í íþróttum, í tónlistarskólanum, í skátunum, í sumarbúðum og í félagsstarfi KFUM og KFUK. Allt var þetta jákvætt en ég var enginn afreksmaður í íþróttum og tónfræði var ekki minn tebolli. Ég fann mig heima í KFUM og úr því starfi koma mínir æskuvinir. Í bráðum þrjá áratugi hef ég tilheyrt þessu félagi og það hefur mótað lífsýn mína. Fyrr í vetur átti ég samtal við kunningja sem gaf sig á tal við mig af því að 10 ára sonur hans var byrjaður að mæta á fundi fyrir 9-12 ára drengi í KFUM á Akureyri. Hann viðurkenndi að hann þekkti lítið til starfs KFUM og því lék honum forvitni á að vita hvað við værum að gera. Svar mitt var yfirborðskennt, ég sagði honum að við færum í leiki og svo væri alltaf einhver fræðsla. Það sem ég hefði kannski átt að segja honum er að við erum að nesta unga drengi og stúlkur út í lífið. Leikirnir sem við förum í eru ekki bara leikir heldur þjálfun í samskiptum, tjáningu og almennri félagsfærni. Leikir þar sem allir eru af holdi og blóði og þú þarft engin þrívíddargleraugu til að gera leikinn raunverulegri. Fræðslan er ekki bara einhver fræðsla heldur er hún um lausnara lífsins, Jesú Krist og hans kenningu. Jesús sagði: „Elska skalt þú náungann eins og sjálfan þig“ og þegar okkur tekst það þá útrýmum við einelti. Hann sagði: „Elskið óvini ykkar“ og það er erfitt nema þá helst að reyna að líta á þá sem vini. Hann kenndi okkur að fyrirgefa en í fyrirgefningunni felst von um nýtt upphaf. Já, ég er þakklátur fyrir að hafa fengið að taka þátt í starfi KFUM og KFUK og ég er þakklátur þeim foreldrum sem í dag hvetja börnin sín til að kynna sér starf félagsins og vonandi finna þau sig heima þar og vonandi getur það starf verið hluti af því holla og góða nesti sem er okkur öllum svo mikilvægt í ferðalagi lífsins.
Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman Skoðun
Skoðun Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman skrifar
Skoðun Einn mánuður af átökum: Börn gjalda mest fyrir stríðið í Mið-Austurlöndum Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar
Skoðun Þau sem töluðu um hvalrekaskatt og hin sem þora að leggja hann á Þórður Snær Júlíusson skrifar
Skoðun Tveggja ára reynsla af samkeppnisundanþágum á kjötmarkaði Breki Karlsson, Ólafur Stephense skrifar
Skoðun Afhverju skiptir tilfinningin um að tilheyra meira máli en Instagram? Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar
Dánaraðstoð snýst ekki um val milli lífs og dauða heldur um það hvernig við hlúum að fólki í lok lífs Ingrid Kuhlman Skoðun