Konur hjóla Árni Davíðsson skrifar 13. apríl 2013 07:00 Í Fréttablaðinu 28. febrúar skrifaði Þorbjörg Helga Vigfúsdóttir borgarfulltrúi grein um hjólaverkefni sem borgarráð samþykkti á kvennafrídeginum fyrir ári og kallast „Fröken Reykjavík á hjóli“. Í greininni leggur hún út af því að fleiri karlar en konur hjóla að jafnaði allt árið. Þær niðurstöður komu fram í könnun á ferðavenjum sem gerð var í nóvember-desember 2011[1]. Þar svöruðu um 17% karla/drengja og um 8% kvenna/stúlkna að þau hjóluðu allt árið um kring (spurning 24). Út frá þessum niðurstöðum dregur hún ályktanir um að konur hjóli minna en karlar vegna ójafnrar verkaskiptingar á heimilum. Eins telur hún ólíklegt að verkefnið skili tilætluðum árangri vegna þess að ójöfn verkaskipting á heimilum komi í veg fyrir að konur hjóli þótt þær gjarnan vildu. Það má í sjálfu sér draga í efa að verkaskipting inni á heimilum sé eins ójöfn og þarna er haldið fram þótt það sé sjálfsagt mismunandi eftir heimilum. Hér er þó ekki fengist um það.Lítill munur Mér sýnist að Þorbjörg hafi ekki gefið sér nægan tíma til að kanna bakgrunn þeirra gagna sem hún vísar til eða þá ekki haft nægilega góðar upplýsingar við höndina. Það er einfaldlega ekki hægt að draga ályktanir út frá ferðavenjukönnun um áhrif verkaskiptingar kynjanna á ferðavenjur. Í könnuninni voru íbúar á aldrinum 6-80 ára spurðir um ferðavenjur sínar (sp. 24). Um 53% kvenna/stúlkna voru að heita má ekki í barneign (yngri en 24 ára og eldri en 55 ára). Það gefur augaleið að ójöfn verkaskipting kynjanna á heimilinu kemur ekki í veg fyrir að stúlkur eða ömmur hjóli. Í raun var tiltölulega lítill munur á kynjunum þegar árið var skoðað í heild, þegar þeim var bætt við sem svöruðu að þau hjóluðu aðeins hluta úr ári þ.e. á sumrin (sp. 24). Um 59% kvenna/stúlkna hjóla árið um kring eða hluta úr ári en sama hlutfall hjá körlum/drengjum er um 64%. Munurinn á kynjunum er því mun meira áberandi á veturna en á sumrin. Ekki er ólíklegt að ólík verkaskipting kynjanna á heimilum geti haft einhver áhrif á möguleika kvenna í barneign til að hjóla í vinnu eða skóla. Það getur þó engan veginn útskýrt þann mun sem er á kynjunum í könnuninni. Þar eru aðrar skýringar líklegri almennt, s.s. dreift skipulag höfuðborgarsvæðisins, ófullkomin aðstaða til hjólreiða, neikvæð afstaða almennings til hjólreiða (af ýmsum ástæðum), skortur á hjólandi fyrirmyndum fyrir konur og stúlkur, kröfur samfélagsins um útlit og um hvað sé kvenlegt o.fl. o.fl. Það er áhugavert að skoða hvers vegna konur hjóla minna en karlar en til þess þarf að gera sérstaka athugun því ferðavenjukönnun dugar ekki til. Víða erlendis eru hjólreiðar kvenna minni en karla. Þar sem hlutfallið er jafnt eða konur hjóla meira en karlar, t.d. í sumum borgum í Danmörku og Hollandi, er aðstaða til hjólreiða til fyrirmyndar og hjólreiðar eru eðlilegur hluti af daglegu lífi almennings. Það er ekki litið á þær sem jaðarsport eða ferðamáta fyrir ofurhuga. Það sýnir sig að konur eru viðkvæmari en karlar fyrir því að hafa næga öryggistilfinningu þegar þær hjóla (sjá t.d. könnunina „Gæði hjólaleiða“ [2]).Hvatning og fræðsla Það sem er jákvætt er að um 60% bæði kvenna og karla hjóla annaðhvort allt árið eða hluta úr ári. Talsverður hluti af þessum ferðum er sennilega ekki úr og í vinnu/skóla heldur til skemmtunar eða útivistar og það er hið besta mál. Það er alls ekki málið að allir hjóli alltaf allt, heldur að sumir hjóli stundum sumt. Með jákvæðri hvatningu, fræðslu og bættri aðstöðu til hjólreiða er líklegt að fleiri hjóli oftar og víðar. Það er einmitt markmið Hjólafærni á Íslandi. Jákvætt fræðsluverkefni eins og „Fröken Reykjavík á hjóli“ er líklegt til að vera gott lóð á þær vogarskálar. Í því verkefni á einmitt að kanna hvort hjólreiðar aukist í kjölfar fræðslunnar sem starfsfólkið fær. Það er ódýrt, kostar eins og rúmlega eitt bílastæði, og skilar vonandi þeim árangri sem að er stefnt, að hjólreiðar aukist, og eykur jafnframt þekkingu okkar á viðfangsefninu. Ef Reykjavíkurborg getur sparað sér gerð tveggja bílastæða vegna þessa verkefnis er það búið að borga sig tvöfalt upp. [1] http://www.vegagerdin.is/media/frettir-2012/4021430_Ferdavenjur_heild_310112.pdf [2] http://hdl.handle.net/1946/11064 Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson Skoðun Vægi Íslendinga gæti jafnast á við 15 milljónir Þjóðverja Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Mesti árangur í útlendingamálum í 9 ár Þorbjörg S Gunnlaugsdóttir Skoðun Af hverju tala þau svona? Guðjón Heiðar Pálsson Skoðun Mörk réttarríkisins og friðhelgi einkasamskipta Erna Bjarnadóttir Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson Skoðun Hvað þarf til að verða sjúkraliði? Sandra B. Franks Skoðun Hvenær urðu Íslendingar svona uppteknir af því að eiga? Valerio Gargiulo Skoðun Að segja „JÁ“ snýst um sanngirni og framþróun Nichole Leigh Mosty Skoðun Hver gætir barnanna þegar kerfið bregst? Inga Sæland Skoðun Skoðun Skoðun Að segja „JÁ“ snýst um sanngirni og framþróun Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun „Lýðræðisveisla“ sem skaðar lýðræðið. Forsetinn er á matseðlinum Júlíus Valsson skrifar Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar Skoðun Hernaðarheilkenni Heimssýnar Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Hvað þarf til að verða sjúkraliði? Sandra B. Franks skrifar Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar Skoðun Sjálfbært laxeldi á Íslandi Kristján Ingimarsson skrifar Skoðun Þau læra það börnin sem fyrir þeim er haft Gunnar Björgvinsson skrifar Skoðun Hvenær urðu Íslendingar svona uppteknir af því að eiga? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Verðum við að sætta okkur við meira af bílhræjum og verri umgengni? Bergur Þorri Benjamínsson skrifar Skoðun Vægi Íslendinga gæti jafnast á við 15 milljónir Þjóðverja Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Af hverju tala þau svona? Guðjón Heiðar Pálsson skrifar Skoðun Hver gætir barnanna þegar kerfið bregst? Inga Sæland skrifar Skoðun Mörk réttarríkisins og friðhelgi einkasamskipta Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Samfélagsmiðlar eru ekki barnaleikur Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Mesti árangur í útlendingamálum í 9 ár Þorbjörg S Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Mætti sleppa því að blekkja heimilisfólkið Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verðmæti góðrar vinnustaðamenningar Hólmfríður Jennýar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hélt fyrst að fréttin væri um Sigurð Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Dregur Útlendingastofnun úr samkeppnishæfni Háskóla Íslands? Rob Chantrey skrifar Skoðun Ég kvíði eftirköstum ESB-kosninganna - Óháð niðurstöðu Þorsteinn Magnússon skrifar Skoðun Ævisaga krónunnar Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Er Ísland með landslið í fótbolta? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Hví ekki að velja eitthvað ódýrara en evru? Jóhann Óli Eiðsson skrifar Skoðun Ef Ísland væri gosdrykkur Geir Gígja skrifar Skoðun Af hverju fer sérsveitin í fleiri útköll? Davíð Bergmann skrifar Skoðun Frá leikgleði til afreka Willum Þór Þórsson skrifar Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Heiðrún Jónsdóttir skrifar Sjá meira
Í Fréttablaðinu 28. febrúar skrifaði Þorbjörg Helga Vigfúsdóttir borgarfulltrúi grein um hjólaverkefni sem borgarráð samþykkti á kvennafrídeginum fyrir ári og kallast „Fröken Reykjavík á hjóli“. Í greininni leggur hún út af því að fleiri karlar en konur hjóla að jafnaði allt árið. Þær niðurstöður komu fram í könnun á ferðavenjum sem gerð var í nóvember-desember 2011[1]. Þar svöruðu um 17% karla/drengja og um 8% kvenna/stúlkna að þau hjóluðu allt árið um kring (spurning 24). Út frá þessum niðurstöðum dregur hún ályktanir um að konur hjóli minna en karlar vegna ójafnrar verkaskiptingar á heimilum. Eins telur hún ólíklegt að verkefnið skili tilætluðum árangri vegna þess að ójöfn verkaskipting á heimilum komi í veg fyrir að konur hjóli þótt þær gjarnan vildu. Það má í sjálfu sér draga í efa að verkaskipting inni á heimilum sé eins ójöfn og þarna er haldið fram þótt það sé sjálfsagt mismunandi eftir heimilum. Hér er þó ekki fengist um það.Lítill munur Mér sýnist að Þorbjörg hafi ekki gefið sér nægan tíma til að kanna bakgrunn þeirra gagna sem hún vísar til eða þá ekki haft nægilega góðar upplýsingar við höndina. Það er einfaldlega ekki hægt að draga ályktanir út frá ferðavenjukönnun um áhrif verkaskiptingar kynjanna á ferðavenjur. Í könnuninni voru íbúar á aldrinum 6-80 ára spurðir um ferðavenjur sínar (sp. 24). Um 53% kvenna/stúlkna voru að heita má ekki í barneign (yngri en 24 ára og eldri en 55 ára). Það gefur augaleið að ójöfn verkaskipting kynjanna á heimilinu kemur ekki í veg fyrir að stúlkur eða ömmur hjóli. Í raun var tiltölulega lítill munur á kynjunum þegar árið var skoðað í heild, þegar þeim var bætt við sem svöruðu að þau hjóluðu aðeins hluta úr ári þ.e. á sumrin (sp. 24). Um 59% kvenna/stúlkna hjóla árið um kring eða hluta úr ári en sama hlutfall hjá körlum/drengjum er um 64%. Munurinn á kynjunum er því mun meira áberandi á veturna en á sumrin. Ekki er ólíklegt að ólík verkaskipting kynjanna á heimilum geti haft einhver áhrif á möguleika kvenna í barneign til að hjóla í vinnu eða skóla. Það getur þó engan veginn útskýrt þann mun sem er á kynjunum í könnuninni. Þar eru aðrar skýringar líklegri almennt, s.s. dreift skipulag höfuðborgarsvæðisins, ófullkomin aðstaða til hjólreiða, neikvæð afstaða almennings til hjólreiða (af ýmsum ástæðum), skortur á hjólandi fyrirmyndum fyrir konur og stúlkur, kröfur samfélagsins um útlit og um hvað sé kvenlegt o.fl. o.fl. Það er áhugavert að skoða hvers vegna konur hjóla minna en karlar en til þess þarf að gera sérstaka athugun því ferðavenjukönnun dugar ekki til. Víða erlendis eru hjólreiðar kvenna minni en karla. Þar sem hlutfallið er jafnt eða konur hjóla meira en karlar, t.d. í sumum borgum í Danmörku og Hollandi, er aðstaða til hjólreiða til fyrirmyndar og hjólreiðar eru eðlilegur hluti af daglegu lífi almennings. Það er ekki litið á þær sem jaðarsport eða ferðamáta fyrir ofurhuga. Það sýnir sig að konur eru viðkvæmari en karlar fyrir því að hafa næga öryggistilfinningu þegar þær hjóla (sjá t.d. könnunina „Gæði hjólaleiða“ [2]).Hvatning og fræðsla Það sem er jákvætt er að um 60% bæði kvenna og karla hjóla annaðhvort allt árið eða hluta úr ári. Talsverður hluti af þessum ferðum er sennilega ekki úr og í vinnu/skóla heldur til skemmtunar eða útivistar og það er hið besta mál. Það er alls ekki málið að allir hjóli alltaf allt, heldur að sumir hjóli stundum sumt. Með jákvæðri hvatningu, fræðslu og bættri aðstöðu til hjólreiða er líklegt að fleiri hjóli oftar og víðar. Það er einmitt markmið Hjólafærni á Íslandi. Jákvætt fræðsluverkefni eins og „Fröken Reykjavík á hjóli“ er líklegt til að vera gott lóð á þær vogarskálar. Í því verkefni á einmitt að kanna hvort hjólreiðar aukist í kjölfar fræðslunnar sem starfsfólkið fær. Það er ódýrt, kostar eins og rúmlega eitt bílastæði, og skilar vonandi þeim árangri sem að er stefnt, að hjólreiðar aukist, og eykur jafnframt þekkingu okkar á viðfangsefninu. Ef Reykjavíkurborg getur sparað sér gerð tveggja bílastæða vegna þessa verkefnis er það búið að borga sig tvöfalt upp. [1] http://www.vegagerdin.is/media/frettir-2012/4021430_Ferdavenjur_heild_310112.pdf [2] http://hdl.handle.net/1946/11064
24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson Skoðun
Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson Skoðun
Skoðun Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson skrifar
Skoðun Flýtum tvöföldun Vesturlandsvegar – í þágu umferðaröryggis Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar
Skoðun 24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson skrifar
Skoðun Verðum við að sætta okkur við meira af bílhræjum og verri umgengni? Bergur Þorri Benjamínsson skrifar
24000 Íslendingar telja sig hafa skaðast alvarlega – af hverju er það ekki rannsakað? Jóhannes Loftsson Skoðun
Verðmætasköpunarhaustið? Af 1000 störfum voru 962 opinber og 38 á almenna markaðnum Elliði Vignisson Skoðun