Yfir 100 fjölskyldur flýja heimili sín

Vitað er með vissu um yfir 100 fjölskyldur hér á landi sem hafa á fáum árum þurft að yfirgefa heimili sín vegna myglusvepps. Líkur eru til að þær fjölskyldur sem hafa þurft að grípa til þessa örþrifaráðs séu miklu fleiri. Tugir fjölskyldna hafa ekki snúið til baka.

Sylgja Dögg Sigurjónsdóttir, líffræðingur og stofnandi fyrirtækisins Hús og heilsa, vann tölfræðina. „Þetta eru þau dæmi sem ég þekki til persónulega og hef fylgt eftir, og veit að fólk þurfti að yfirgefa heimilið vegna myglusvepps og heilsufarsvanda honum tengdum. Ég efast samt ekki um að þetta sé aðeins toppurinn á ísjakanum.“

Síðan Sylgja stofnaði fyrirtæki sitt hefur hún aðstoðað þrjú þúsund fjölskyldur. „Ég þekki mörg dæmi þess að fólk hefur reynt að búa áfram í sínu húsnæði, því það hefur ekki haft efni á því að laga það sem laga þarf. Síðan er síðasta hálmstráið að ganga út með tilheyrandi kostnaði,“ segir Sylgja og bætir við að sárlega vanti frekari upplýsingar um vandamálið til að byggja á. Hér sé undir tvennt af því verðmætasta sem menn eiga - heilsa fjölskyldunnar og heimilið.

Fréttablaðið sagði frá því í fyrra að um 20 til 30% húsa á Íslandi eru talin sýkt af myglusveppi. Það er allt að 50 þúsund hús - íbúðarhús og atvinnuhúsnæði.

Þingmenn allra flokka lögðu fram þingsályktunartillögu 17. október þess efnis að lög og reglur verði endurskoðaðar með tilliti til myglusvepps og tjóns af þeirra völdum.

Kristján L. Möller, þingmaður Samfylkingarinnar er flutningsmaður tillögunnar. Hann segir að tilefni hennar sé að svo virðist sem fá úrræði standi fólki til boða í aðstæðum sem þessum. Nauðsynlegt sé að stjórnvöld geri það sem í þeirra valdi stendur til að laga regluverkið.

„Viðtöl við fólk sem hefur lent í þessu hafa styrkt mig í þeirri trú að þetta sé bráðnauðsynlegt. Lýsingarnar eru hrikalegar. Þetta er gríðarlegt hagsmunamál og það verður að finna á þessu flöt svo fólk standi ekki uppi slippt og snautt. Það þarf að skoða þetta í smáatriðum - bæði vegna þeirra sem hafa reynt þetta á eigin skinni en ekki síður sem fyrirbyggjandi úrræði.“