Krafa um nýja nálgun í heilbrigðiskerfinu

Vegna deilu þingkonu og læknis í Kastljósinu þann 3. desember, þar sem læknirinn var mikið á móti þingsályktunartillögu sem komið hefur fram og felur í sér umboð til heilbrigðisráðherra til að stofna þverfaglega nefnd til að kanna réttmæti niðurfellingar virðisaukaskatts á vinnu græðara. Er gott að benda á að fyrir 252 árum þann 17.3. 1760 hóf fyrsti háskóla-læknismenntaði maðurinn störf á Íslandi. Það var Bjarni Pálsson sem síðan varð landlæknir. Á þeim tíma var virðing almennings fyrir skólagengnu fólki mikil. Þess vegna lutu grasalækningar í lægra haldi þó að sumum grasalæknum tækist að græða mein sem háskólamenntuðum læknum tókst ekki. Dæmi um slíkt er í ævisögu Kristjáns Sveinssonar læknis, sem stofnaði Heilsuhælið í Hveragerði. Hann skaddaðist illa á þumalfingri þegar hann var barn.

Vildi háskólalærði læknirinn taka fingurinn af en móðir Jónasar neitaði því og græddi svo sjálf fingurinn með jurtum.

Nú er öldin önnur og ekki hægt að líta niður á þann fjölda Íslendinga sem hefur aflað sér margra ára menntunar í hinum ýmsu heildrænu meðferðum. Margar hverjar þessar meðferðir reynast mjög vel og meira að segja sumar svo vel að í gegnum þær hafa einstaklingar fengið bót meina sinna, þótt vestræn læknisfræði hafi staðið ráðalaus í þeim tilvikum.

Það þarf ekki að deila um það að þörf er á nýrri nálgun í íslensku heilbrigðiskerfi, það sanna fréttir af offitu og fjölgun fólks með sykursýki II, óhóflegum ávísunum lækna á geðlyf og svefnlyf, og dauðsföll af völdum lyfja og margt fleira.

Það er krafa fjölda Íslendinga að hefðbundnir og óhefðbundnir meðferðaraðilar vinni saman án fordóma að heilbrigði þjóðarinnar. Þá getur hver einstaklingur valið þá meðferð sem honum hentar.