Happdrætti? Ásbjörn Ólafsson skrifar 2. apríl 2012 06:00 Það er gott að styðja verðug málefni og rekstur happdrætta er góð leið fyrir góðgerðarfélög að afla sér tekna. Þannig er t.d. happdrætti SÍBS hornsteinn framkvæmda á Reykjalundi og undirstaða þess að hægt er að sinna fjölmörgum öryrkjum og veita þeim atvinnu við hæfi. Það sama gildir um flest önnur happdrætti. Þau eru mikilvægur þáttur í rekstri félaganna. Til að fólk hafi áhuga á að kaupa happdrættismiða eru vinningar sem auka líkur á að fólk kaupi miða ef þeir eru spennandi. Ég vil halda því fram að kominn sé tími á að endurskoða vinningaskrár stærstu happdrættanna. Stærstu vinningarnir hjá Blindrafélaginu, Gigtarfélaginu, Styrktarfélagi lamaðra og fatlaðra, Húsnæðisfélagi SEM, Styrktarfélagi vangefinna og Sjálfsbjörg eru allt bílar og það sama gildir um DAS þó að þann vinning megi að vísu einnig leysa út sem pening. Það er einungis í hausthappdrætti Félags heyrnarlausra sem fyrsti vinningur er ekki bíll, en það er 3D sjónvarp að verðmæti 1,1 milljón. Fyrstu tveir vinningarnir í síðasta happdrætti Bandalags íslenska skáta á árinu 1995 voru einnig bílar en happdrættismiðarnir voru að vísu einungis sendir til bíleigenda og markmiðið var að stuðla að auknu öryggi barna í umferðinni. Vinningarnir í stóru vöruhappdrættunum sem koma þar á eftir eru fleiri bílar, inneign á bíla, ferðavinningar, sjónvörp og tölvur. Minnstu vinningarnir eru vöruúttektir. Ekki mjög lýðheilsuvænir vinningar nema e.t.v. ferðavinningarnir (ef þeir eru ekki nýttir í óhófleg sólböð) og myndavél sem var í hausthappdrætti Félags heyrnarlausra. Eitt happdrættið býður meira að segja upp á bensínúttektir. Hver vill ekki eignast nýjan bíl mætti spyrja sig. En er bíll góður happdrættisvinningur? Samkvæmt FÍB kostar rekstur 2,7 milljóna króna bíls sem ekið er 15 þúsund kílómetra á ári og eyðir 8 lítrum á hundraðið tæplega 1,1 milljón á ári og hafði þá hækkað um 7,87% á milli ára. Hvernig væri nú að fara að breyta vinningaskránni?! Nýtt hjól kostar tæplega 100 þúsund kall og 9 mánaða kort í strætó 42.500. Það gæti líka verið árskort í sund eða líkamsræktarstöðvar eða einhvers konar gjafabréf á þjónustu, t.d. hárgreiðslu eða nudd og fjölga frekar vinningunum! Það eru ljón í veginum. Þannig stendur í lögum um happdrætti DAS: „Dvalarheimili aldraðra sjómanna í Reykjavík og Hafnarfirði, skammstafað D.A.S., er heimilt að reka flokkahappdrætti um bifreiðir, bifhjól, báta, búnaðarvélar, íbúðarhús og einstakar íbúðir, húsbúnað, hljóðfæri, búpening, flugvélar og farmiða til ferðalaga, svo og símahappdrætti um bifreiðir og húsbúnað“. Það er bundið í lög hvað vinningaskráin megi innihalda, jafn furðulegt og það nú er. Lög eru samt ekkert lögmál. Þeim þarf bara að breyta ef þau eru úrelt. Fyrst ég er á annað borð að fjalla um happdrætti vil ég líka fækka tölunum i lottóinu. Í dag eru dregnar 5 kúlur af 40 og að jafnaði þarf að spila í um 12 þúsund ár til fá 5 tölur réttar. Ef við fækkuðum tölunum í 31 tæki það ekki nema 3.300 ár og ef við drægjum bara 4 tölur af 31 tæki það einungis 600 ár. Hættum þessari ofuráherslu á ofurvinninga. Leyfum fleiri að vinna í happdrætti. Við græðum öll á því, líka góðgerðarfélögin. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson Skoðun Skoðun Skoðun Íslenskir vefir á faraldsfæti Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Ég er ekki Evrópusinni Óðinn Freyr Baldursson skrifar Skoðun Hjarðarbólsoddi Oddur Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta snýst um aðild Gunnar Bragi Sveinsson skrifar Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna „nei“ er eina rökrétta svarið þann 29. ágúst Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hvaða kröfur eigum við að gera? Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Sjá meira
Það er gott að styðja verðug málefni og rekstur happdrætta er góð leið fyrir góðgerðarfélög að afla sér tekna. Þannig er t.d. happdrætti SÍBS hornsteinn framkvæmda á Reykjalundi og undirstaða þess að hægt er að sinna fjölmörgum öryrkjum og veita þeim atvinnu við hæfi. Það sama gildir um flest önnur happdrætti. Þau eru mikilvægur þáttur í rekstri félaganna. Til að fólk hafi áhuga á að kaupa happdrættismiða eru vinningar sem auka líkur á að fólk kaupi miða ef þeir eru spennandi. Ég vil halda því fram að kominn sé tími á að endurskoða vinningaskrár stærstu happdrættanna. Stærstu vinningarnir hjá Blindrafélaginu, Gigtarfélaginu, Styrktarfélagi lamaðra og fatlaðra, Húsnæðisfélagi SEM, Styrktarfélagi vangefinna og Sjálfsbjörg eru allt bílar og það sama gildir um DAS þó að þann vinning megi að vísu einnig leysa út sem pening. Það er einungis í hausthappdrætti Félags heyrnarlausra sem fyrsti vinningur er ekki bíll, en það er 3D sjónvarp að verðmæti 1,1 milljón. Fyrstu tveir vinningarnir í síðasta happdrætti Bandalags íslenska skáta á árinu 1995 voru einnig bílar en happdrættismiðarnir voru að vísu einungis sendir til bíleigenda og markmiðið var að stuðla að auknu öryggi barna í umferðinni. Vinningarnir í stóru vöruhappdrættunum sem koma þar á eftir eru fleiri bílar, inneign á bíla, ferðavinningar, sjónvörp og tölvur. Minnstu vinningarnir eru vöruúttektir. Ekki mjög lýðheilsuvænir vinningar nema e.t.v. ferðavinningarnir (ef þeir eru ekki nýttir í óhófleg sólböð) og myndavél sem var í hausthappdrætti Félags heyrnarlausra. Eitt happdrættið býður meira að segja upp á bensínúttektir. Hver vill ekki eignast nýjan bíl mætti spyrja sig. En er bíll góður happdrættisvinningur? Samkvæmt FÍB kostar rekstur 2,7 milljóna króna bíls sem ekið er 15 þúsund kílómetra á ári og eyðir 8 lítrum á hundraðið tæplega 1,1 milljón á ári og hafði þá hækkað um 7,87% á milli ára. Hvernig væri nú að fara að breyta vinningaskránni?! Nýtt hjól kostar tæplega 100 þúsund kall og 9 mánaða kort í strætó 42.500. Það gæti líka verið árskort í sund eða líkamsræktarstöðvar eða einhvers konar gjafabréf á þjónustu, t.d. hárgreiðslu eða nudd og fjölga frekar vinningunum! Það eru ljón í veginum. Þannig stendur í lögum um happdrætti DAS: „Dvalarheimili aldraðra sjómanna í Reykjavík og Hafnarfirði, skammstafað D.A.S., er heimilt að reka flokkahappdrætti um bifreiðir, bifhjól, báta, búnaðarvélar, íbúðarhús og einstakar íbúðir, húsbúnað, hljóðfæri, búpening, flugvélar og farmiða til ferðalaga, svo og símahappdrætti um bifreiðir og húsbúnað“. Það er bundið í lög hvað vinningaskráin megi innihalda, jafn furðulegt og það nú er. Lög eru samt ekkert lögmál. Þeim þarf bara að breyta ef þau eru úrelt. Fyrst ég er á annað borð að fjalla um happdrætti vil ég líka fækka tölunum i lottóinu. Í dag eru dregnar 5 kúlur af 40 og að jafnaði þarf að spila í um 12 þúsund ár til fá 5 tölur réttar. Ef við fækkuðum tölunum í 31 tæki það ekki nema 3.300 ár og ef við drægjum bara 4 tölur af 31 tæki það einungis 600 ár. Hættum þessari ofuráherslu á ofurvinninga. Leyfum fleiri að vinna í happdrætti. Við græðum öll á því, líka góðgerðarfélögin.
Skoðun Standast orkufyrirtæki ríkisins grundvallargildi fjármálaráðherra? Embla Einarsdóttir skrifar
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar