Ríkisstjórn Jóhönnu og skattpíning barna

Ég hef haft þann sið um árabil að leggja dálitla fjárhæð inn á bankabækur langafabarna minna á afmælisdegi þeirra og jólum, en þau eru nú orðin átta talsins. Ársvextir af þessum innlánsreikningum eru nú á bilinu 1,85 til 2,25 prósent. Sé tekið mið af verðbólgu á ársgrundvelli í fyrra er neikvæð raunávöxtun á reikningunum milli fjögur og fimm prósent. Af þessum „vöxtum“ er greiddur 20 prósent fjármagnstekjuskattur, en ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur hefur hækkað þann skatt um hundrað prósent frá því að hún komst til valda. Ríkisstjórn Jóhönnu bítur höfuðið af skömminni með því að hirða líka 20 prósent af verðbótum.

Sú var tíð að Jóhanna Sigurðardóttir kom fram sem málsvari lítilmagnans og beitti sér meðal annars gegn því að börn yrðu látin greiða skatta. Árið 2001 ritaði hún blaðagreinar af miklum móð um það sem hún nefndi þá „skattpíningu“ barna. Þessi sama Jóhanna hefur gleymt flestum sinna fyrri stefnumála.

Skattlagning hér á landi er með því mesta sem þekkist. Flestum má vitanlega ljóst vera að ekki verður greitt úr erfiðleikum þjóðarbúsins, þar með talið skuldum ríkissjóðs, nema með umtalsverðri skattheimtu. En þó svo að núverandi ríkisstjórn telji þörf á að innheimta fjármagnstekjuskatt þá sé ég enga ástæðu til þess að börn séu látin greiða hann af sínum innistæðum og hvað sem líður tilurð skattsins þá er til skammar að skattleggja börn strax í vöggu.

Sparnaður hefur löngum verið talin dyggð hérlendis og hugsunin með sparnaði ungs fólks er hvatning til sjálfshjálpar, að börn og ungmenni læri að fara með fjármuni af ráðdeild í lífinu frá æsku til eldri ára. Ég skora því á stjórnvöld að fella niður fjármagnstekjuskatt á öll börn að 16 ára aldri. Með því móti yrði stuðlað að stórauknum sparnaði barna og ungmenna. Slíkt uppeldisráð hlýtur að vera mikils virði í landi þar sem skuldir einstaklinga eru með því mesta sem þekkist í veröldinni.