Lítið um rottur í Reykjavík - eiginlega viðburður að sjá þær

„Það er nú óhætt að segja að rottur í Reykjavík séu ekki stórvandamál, það er eiginlega orðinn viðburður að fólk sjái þær," segir Guðmundur Björnsson, rekstrarstjóri meindýravarna Reykjavíkurborgar, en íbúi á Grettisgötunni náði magnaðri mynd af rottu í gluggakistu á Grettisgötunni og ketti sem fylgdist með henni.

Kötturinn hafði þó ekki hugrekki til þess að ráðast á rottuna. Það kemur Guðmundi ekkert á óvart, hann segir að það þurfi ansi hugaðann og vanann kött til þess að ráðast á fullorðna rottu, „þær geta verið heldur illskeyttar," bætir hann við.

Guðmundur segir að tilkynningum um rottur fari í raun fækkandi. Þannig fái meindýravarnir Reykjavíkurborgar tæplega eina tilkynningu á dag um rottu sem hafi sést í íbúabyggð.

„Tilkynningarnar náðu varla 300 á síðasta ári," bætir hann við en að öllu jöfnu eru tilkynningarnar á bilinu 300 til 400 á ári. „Þannig það er óhætt að segja að við séum alveg laus við eitthvað sem heitir rottufaraldur," segir Guðmundur.

Hann segir rotturnar frekar leita upp á vorin og sumrin, „þær vilja kannski njóta sólarinnar líka. Annars koma þær oftast upp vegna bilunar í lögnum," útskýrir Guðmundur sem hvetur borgarbúa til þess að hringja hiklaust í meindýravarnir Reykjavíkurborgar verði þeir varir við rottur.

„Það skiptir miklu máli fyrir okkur."

Spurður um stærðina á rottunum í borginni segir hann að þær séu með tuttugu sentímetra langan búk, og skottið sé annað eins á lengd. „Þannig það er eiginlega ekkert sem heitir risarotta hér á Íslandi," segir Guðmundur.

Spurður hversu þungar þær séu, svarar Guðmundur því til að hann viti það ekki. „Ég hef ekki lagt í að vigta þær," svarar hann að lokum.