Atlagan að St. Jósefsspítala

Þegar fjórtán þúsund Hafnfirðingar mótmæltu í byrjun árs 2009 þeim áformum þáverandi heilbrigðisráðherra, Guðlaugs Þórs Þórðarsonar, að skerða sjúkraþjónustu á St. Jósefsspítala í Hafnarfirði bjóst enginn við, að það yrði síðar hlutskipti ráðherra í velferðarstjórn, Guðbjarts Hannessonar, að taka ákvörðun um lokun St. Jósefsspítalans og það gegn hans eigin fyrri fyrirheitum um áframhald þeirrar starfsemi spítalans, sem nú hefur verið tekin ákvörðun um að hætta.

En í yfirlýsingu ráðherrans, sem hann sendi frá sér 31. janúar sl. og kynnt var á bæjarstjórnarfundi 12. október sl. felst viðurkenning hans á því, að legudeild almennra lyflækninga verði áfram í húsnæði St. Jósefsspítalans. Forveri ráðherrans, Ögmundur Jónasson, hafði einmitt lagt áherslu á slíka nýtingu spítalans.

Það er óþolandi, að ráðherra svíki fyrri fyrirheit sín í máli því, sem hér um ræðir og óverjandi að leggja niður alla starfsemi á virtri sjúkrastofnun, sem í 85 ár hefur af viðurkenndum myndarbrag þjónað Hafnfirðingum og ótal fleirum.

Ólögmæt ráðstöfunSamkvæmt þinglýstu afsali á Hafnarfjarðarbær 15% eignarhluta í St. Jósefsspítalanum. Sá hluti var keyptur á þeim forsendum St. Jósefssystra við sölu spítalans, að áfram yrði sjúkrahússrekstur í húsnæði spítalans. Það vildi bærinn tryggja með kaupum sínum á eignarhlutanum. Þar sem húsnæði spítalans er í sameign bæjarins og ríkissjóðs bar viðkomandi ráðherra að mínum dómi skylda til að hafa samráð við bæjaryfirvöld um það áform sitt að breyta nýtingu húsnæðisins með því að leggja þar niður alla sjúkraþjónustu.

Bæjarstjóri upplýsti á fundi bæjarstjórnar 12. október sl., að hann hefði fyrst í fréttum útvarps kvöldið áður heyrt um ákvörðun ráðherrans að loka ætti St. Jósefsspítalanum. Framkoman gagnvart Hafnarfjarðarbæ í þessu máli er óafsakanleg og ráðstöfunin að ljúka allri starfsemi spítalans án samþykkis eða samráðs við bæinn sem meðeiganda er að mínu mati ólögmæt.

Óvirðing sýnd St. JósefssystrumÞegar St. Jósefssystur seldu spítalann árið 1987 eftir 60 ára rekstur, sem mótaðist af hagsýni og fórnfýsi, fór salan fram á þeim forsendum systranna, að „spítalinn yrði áfram rekinn með svipuðu sniði og verið hafði“ eins fram kemur í skráðum heimildum. Var mér sem ráðgjafa systranna við söluna og í stjórn spítalans um árabil vel kunnugt um þá áherslu systranna, að spítalinn gegndi áfram sama hlutverki og verið hafði allt frá stofnun hans árið 1926.

Þegar gengið var frá sölu spítalans féllst þáverandi heilbrigðisráðherra, Ragnhildur Helgadóttir, og Þorsteinn Pálsson fjármálaráðherra á þá eindregnu ósk bæjaryfirvalda í Hafnarfirði, að starfsemi spítalans skyldi haldið áfram á sem flestum sviðum. Að ætla sér nú að leggja niður alla starfsemi St. Jósefsspítalans yrði því á sinn hátt svik við St. Jósefssystur og óvirðing við minningu þeirra.

Engan veginn er ljóst, að ráðherra getið sparað ríkissjóði peninga með því að leggja niður núverandi starfssemi á St. Jósefsspítala og flytja á aðra staði. Þá er ekkert tillit tekið til annarra verðmæta, sem við það glatast og aldrei verða metin til fjár. Hér er átt við mikilvægi nærþjónustu og það örugga athvarf, sem St. Jósefsspítali hefur verið okkur Hafnfirðingum og mörgum fleiri og ekki síst þann einstaka anda, sem ætíð hefur ríkt á spítalanum og rekja má beint til Jósefssystranna og þeirra fórnfúsa og kærleiksríka líknarstarfs. En orð fer af því, hversu frábær og persónuleg öll hjúkrunarþjónusta hefur ætíð verið á St. Jósefsspítala.

Áskorun til þingmannaHér með er skorað á þingmenn að hindra, að atlagan að St. Jósefsspítala takist og með því standa vörð um þá mikilvægu hagsmuni sjúklinga að fá áfram notið ómetanlegrar aðhlynningar á þeim spítala, sem er eitt besta og elsta sjúkrahús landsins, sameiginlegt hjarta og stolt okkar Hafnfirðinga.